Part

 1 Jer|       ucztę,~Sycylijski dzwonie!~Już od dawna chytry wróg~Krwią
 2 Jer|      dochodzi Cię skarga,~Bo nas już robak toczy i pożera,~I
 3 Jer| frymarczy,~A my bezsilni! i znać już pęknięcie~Na naszej tarczy,~
 4 Jer|            Smutno nam, Boże!~ ~I już więc nigdy, Panie, nie pocieszysz~
 5 Jer|        się łożą~Ludzie, co znali już naukę bożą,~Bo szorstkie
 6 Jer|     wszystkie ojców naszych winy~Już śmiercią swoją okupiły syny;~
 7 Jer|       zmarłych poczet cały~Wziąć już do chwały.~ ~A jeśli naszą
 8 Jer|          nie zna... A ja - niech już cierpię!~ ~Nieraz ja, Panie,
 9 Jer|          ofiar świeże groby,~Ten już żyć musi - boleścią!~ ~Gdybym
10 Jer|      władam...~Ciemno mi! Panie, już świta!~ ~Oto ja Tobie przynoszę
11 Jer|    wołanie,~Bo świętszych modłów już nie ma, o Panie,~Jak kiedy
12 Jer|          modłów bieleje włos.~My już bez skargi nie znamy śpiewu,~
13 Jer|          Tobie,~Że nam na niebie już świta zaranie,~Wierzymy,
14   1|    urągają, a w każdym bluźmercu~Już jest zatrute ziarno, co
15   1|    jeszcze raz powtórzą~Przebyte już żywota i Polskę wysłużą,~
16   1|    Polski nad tą piękną głową,~A już takiego męża czcić pieśnią
17   1|        Drogi Gościu! wróć do nas już jako mieszkaniec,~Otoczy