10-krain | kraju-pokut | polak-trwoz | trysn-zza
bold = Main text
Part grey = Comment text
501 Jer | natchniony,~Widać, że poległ dla kraju obrony,~Widać, że synom
502 1 | zdrowie pijmy:~Niech nam żyje Kraszewski!... A my przy nim żyjmy! "~
503 1 | we Lwowie na cześć J. l. Kraszewskiego~ ~Na cześć Naszego Gościa
504 Jer | przyjaźnią,~Jadem powolnym krąży w nich zepsucie,~Pycha w
505 Jer | pieśni niewolników~Szare kręci sznurki,~Potem w ziemię
506 Jer | my, Paniel wypili goryczy~Krocie kielichów,~Ależ my, Paniel
507 Jer | zbrudzil,~Za śladem skruszonego króla i proroka~Chciał zapłakać -
508 Jer | jeden i plemię -~Przyjdź królestwo Twoje!~ ~O, wtenczas to,
509 Jer | Dziewico,~Wszak Polski Tyś Królową,~Czemuż odwracasz twarz~
510 Jer | Że Ty nad nami weźmiesz królowanie,~Wierzymy, Panie!~ ~1846~
511 Jer | płoniesz we mnie jak w rosy kropelce~Słońce; snadź Ty mię bardzo
512 Jer | z obłoków, bo swej krwi kropelkę~Chciał dorzucić w czerwone
513 Jer | niecałem,~Jeśli się zerwą, to krótkim zapałem,~Niezdolni wznieść
514 Jer | tarczy,~Że wrogów na niej nie kruszą się noże...~Smutno nam,
515 Jer | złość.~A oto patrzcie - gdy krusząc pęta~Z ciężkiej niemocy
516 Jer | krwawi,~A wznosząc do góry~Krwawą łapę, udaje, że nas błogosławi.~
517 Jer | gości stół,~Różnowzorowym kryty kobiercem,~Na nim chleb
518 1 | głosem,~Ofiara wspólną; krzepmy się modlitwą -~I my jednakim
519 Jer | słudzy w żałobie~Przybiegli krzycząc: "Starcze! wszystkie syny
520 Jer | ojców biły łuny krwawe,~Krzyk rozpaczy przedzierał się
521 Jer | Krwią frymarczy laszą,~Naszą krzywdę święcąc Bóg~Święci zemstę
522 Jer | obracam na słońce -~Dwóch krzywych szabel skrzyżowałem końce,~
523 Jer | zbrodnią,~Sam siebie rozpina na krzyżu męczeństwa,~Sam stos swój
524 1 | tęsknocie -~Spod jego ręki lecą książki - jak kartacze!~ ~O, jakże
525 1 | związał w koronkę,~I złożył księgę!~ ~Gdy czcionka zabije kulę,~
526 1 | Bądź dla tych zbudzeniem,~Których sumienia głos syren utula,~
527 Jer | słonię,~Krzyż mu podkładam, z którym będzie chodził;~I tak go
528 Jer | pański na stole,~I rzekli: "Ktoś ty?" - "Jam sługa narodu".~"
529 1 | Niż takie życie - lepsza kulał~Powiedz: Na sprzedaż nie
530 1 | lecz wierna gromadka,~Która kulami zryty dotąd broni szaniec,~
531 Jer | szatańskich handlarzy,~Co kupczą głowami swych braci,~Za
532 Jer | CHORAŁ~~1~Z dymem pożarów, z kurzem krwi bratniéj,~Do Ciebie,
533 Jer | Zdeptanego węża,~Jednych kusi, drugich truje,~A wszystkich
534 Jer | twardy grzesznik Twoje gromy kuszę,~A wżdy ja w duszy spokojny
535 Jer | przyszłych Twych łask,~Niech kwiat męczeństwa uśpi nas wonią,~
536 1 | danej we Lwowie na cześć J. l. Kraszewskiego~ ~Na cześć
537 Jer | III. ELI, ELI, LAMA SABACHTANI?~ ~O Panie, Panie!
538 Jer | chwalę.~ ~Orłowie, skrzydła łamiąc w zawierusze,~Padli nieżywi
539 Jer | jego okiem~Płonęła ni to lampa przykryta obłokiem,~I dumał
540 Jer | Pękły ogniwa - nie stało łańcucha!~ ~Lud nasz, o Paniel co
541 Jer | ich tu jeszcze upniesz na łańcuchu,~Że ich płacz czeka i zębów
542 Jer | wznosząc do góry~Krwawą łapę, udaje, że nas błogosławi.~
543 Jer | widzenie przyszłych Twych łask,~Niech kwiat męczeństwa
544 Jer | świętej wierze.~ ~Snadź łaska Twoja jest ze mną, o Boże,~
545 Jer | niebie!~ ~Niech światło Twej łaski ród wzniesie zdeptany.~Jak
546 Jer | chytry wróg~Krwią frymarczy laszą,~Naszą krzywdę święcąc Bóg~
547 1 | synowską, pokorną,~Choć w łatach ich mundury i przy nich
548 Jer | ptactwo, co w obcy kraj leci,~Wiosną - łańcuchem pieśń
549 Jer | wierzby nad wodą,~A wiatr leciuchny muska im włos.~Wonieje ziemia
550 1 | się zaciera,~To smutno!~ ~Ledwie dla własnych potrzeb wystarcza
551 Jer | pokorze w proch czołami legli,~Teraz powstańcie z koroną
552 Jer | palce śwista,~Kiedy łzy lejem w dłoń,~Bogarodzico!~Ty
553 Jer | liść jesienny zgromadzony w lesie,~Tam on ulata, gdzie go
554 Jer | boju~Z męczeńską chwałą nie lęże.~ ~Oto go Tobie składam
555 Jer | wolność się pręży,~Mamyż leżeć jako głaz,~Gdy nas wróg
556 Jer | wszakże, Panie, w Twojej leży mocy~Wyrwać mię z więzów
557 Jer | trupów sypana mogiła!~A innym licem każda pokolenia~Warstwa
558 Jer | Smutno nam, Boże!~ ~Że wróg w lichwiarskie porwał nas objęcie,~Łzami-perłami
559 Jer | jak mię na powrozie~Przed liczne sługi cesarskie przywiedli,~
560 Jer | twój pokutny? Więdniemy jak liście~Pod Twoim okiem, a Ty nie
561 1(*)| Rozstrzelano w Irkucku dnia 15 listopada 1866 roku Szaramowicza,
562 Jer | pokutował,~Aż w końcu Pan w litości język mu rozkował,~Ażeby
563 Jer | ubliża~Niewierny kłamną litością.~ ~Więc Ty, o Panie! opuść
564 Jer | każdą taką nić skrwawionego lnu:~Zemsta mu!~ ~Słowo święte,
565 Jer | pieśnią stawali na płonącym łomie~I na świadectwo Twojej wiecznej
566 Jer | To na swe syny, co ich lotem gardzą,~Ponurym patrzają
567 Jer | Panie, ciężko sercu memu~I lotu ptaku zazdroszczę każdemu,~
568 Jer | tych ciałach szeregiem się łożą~Ludzie, co znali już naukę
569 Jer | spoczynek szli na krwawe łoże,~A strasznym bólem pokurczone
570 Jer | położył mą duszę.~ ~I Tyś nad ludzi wywyższył mię wielce,~Bo
571 Jer | pochodnię nocną,~By całą ludzkość prowadzić ku Tobie,~Że nam
572 1 | sprzęga,~Wieszczy i kłamie!~Ludzkości całej jest on przekleństwem~
573 Jer | ćwiczoną na mistrzach,~Łunami obleczony i dymem owiany,~
574 Jer | Na ziemi jego ojców biły łuny krwawe,~Krzyk rozpaczy przedzierał
575 Jer | syna~I na czarnych ptaków łup~Na sznurku upina.~Więc za
576 Jer | chodził swobodnie, choć luźnie,~Bo ci szczęśliwi tylko
577 Jer | chwalcę~Wzlatują jak sępy nad lwicą,~A wiernym w ślad idzie
578 Jer | To chytry tygrys podmówił lwięta ,~By wytoczyły ojcowską
579 1 | TOAST~podczas uczty danej we Lwowie na cześć J. l. Kraszewskiego~ ~
580 Jer | oliwnym ogrodzie,~Długo ja łzami rozdżwięczałem lutnię,~A
581 Jer | lichwiarskie porwał nas objęcie,~Łzami-perłami naszymi frymarczy,~A my
582 Jer | Pomnij, że krzyża słup~I Tyś łzawiła tak.~ ~5~Bogarodzico, Dziewico,~
583 Jer | A nie patrz na mnie tak łzawo i smutnie,~Długom ja płakał
584 Jer | strasznej męce, po strasznej łzie,~A noc tak cicha - liść
585 Jer | w spokoju byli do czasu malego. ażby się dopełnił poczet
586 Jer | wśród nas było, co na duchu mali,~Przed wrogiem się kłaniali,
587 Jer | nas wiele, a jakżeż nas mało!~Wszystko się w inną stronę
588 Jer | A mnie się zdaje, że ja mam dwa słońca!~Że mi od ramion
589 Jer | płaz~Na wolność się pręży,~Mamyż leżeć jako głaz,~Gdy nas
590 Jer | człowieczem~Rzucają pociechę jak mannę z obłoków,~A słowem wojują
591 Jer | nasz wybiegł w bezdroża manowców,~A więc Ty, Panie, coś strażą
592 Jer | wiary!~ ~Słabe to duchy! marne samoluby!~Syny to ciała,
593 1 | padła na nas kara:~W złudnej masce otuchy - głęboka niewiara;~
594 Jer | wróg synów mordował przy matkach.~Ustały ich pokłony, ścichło
595 Jer | Bo zapragnął na biednej matki swojej łonie~W sen pieśni
596 Jer | Że on im stoi na czele i matła~Twą świętą wiarę - co niepokalana~
597 Jer | świecie stać,~Póki mętne matnie;~A więc on na rodną brać~
598 Jer | rodziny mię niesie,~W raj mej zagrody cichy i uroczy;~
599 Jer | BOŻE!~ ~Od Twego ludu, co w mękach umiera,~Ostatnia może dochodzi
600 Jer | jednak, Panie, ciężko sercu memu~I lotu ptaku zazdroszczę
601 Jer | niech będzie, kto tyle ma męstwa.~Że zamiast zasłonić się
602 1 | DRUKARSKI JUBILEUSZ~ ~Jest metal jeden,~Jak anioł mocny,
603 1 | sobą dwóch apostołów...~Tym metalem ołów.~ ~Jeden w rodzinę
604 Jer | jemu w świecie stać,~Póki mętne matnie;~A więc on na rodną
605 Jer | Obrońcą wiary, bohaterem, mężem,~Za słońcem prawdy niechaj
606 1 | bezmyślnie przelewa...~Kto miał w dziejach Saragosę,~Niech
607 Jer | bólem pokurczone wargi~Nie miały skargi.~ ~Panie! toż wszystkie
608 1 | wznieca kłótnię o kęs, o miedzę,~O szczerą sławę, o lepszą
609 Jer | cztery świata strony~Na miedzianych trąbach grzmieć hasłem w
610 Jer | Boże!...~ ~Wzlatuję w górę, między obłoki,~Z jaźni błękitu
611 Jer | ciernie...~O Panie, dziecię miej moje na pieczy,~Dozwól,
612 Jer | człowieka~Na karę tak wielką za miękka~I od nich jakoby od trądu
613 Jer | Twoim rozkazem,~Co było miękkim, staje się żelazem,~Co było
614 Jer | naszej nad tymi, którzy mieszkają na ziemi?~11. A dano z nich
615 Jer | pastwią się nade mną~I na mieszkanie dali otchłań ciemną,~Otchłań
616 1 | Gościu! wróć do nas już jako mieszkaniec,~Otoczy Cię nieliczna, lecz
617 Jer | rzekli razem: "Tyś winien - miłością!"~ ~A Syn Twój, Panie, co
618 Jer | wielkim, mówiąc: Czemuż wżdy, miły Panie, któryś jest święty
619 Jer | stoim w poniewierce,~Ci, mimo idąc, głowami kiwają~I zimne
620 Jer | nim chleb biały i sól, i miód;~Jak siwy gazda z otwartym
621 Jer | Za Tobą polecą jak roje,~Miodowe zapasy gromadząc w kielichy -~
622 Jer | ziemia śpi,~Ona, co we dnie miota się w pychę,~Ona, co we
623 Jer | bijąc w lutnię, ćwiczoną na mistrzach,~Łunami obleczony i dymem
624 1 | narzeczonę,~Starych rodziców, młode siostry rzucił,~Poszedł
625 Jer | się wróg w zbiodni naszą młodszą bracią,~A swą rękę, co ciosom
626 Jer | płaczem - nie śpiéwa~ ~I mniej cierpimy przykuci do krzyża~
627 Jer | matkę, brat zabił brata,~Mnóstwo Kainów jest pośród nas.~
628 1 | głosi, co Bóg każe,~Przed mocarzami świata nie wyprawia harców,~
629 Jer | sprawę w stanie są popierać~Mocniej niż życie prześlizgane marnie,~
630 Jer | Wierzymy, Panie! o! wierzymy mocno,~Żeś nas nad wszystkich
631 Jer | język mu rozkował,~Ażeby modląc Jego - imię Jego chwalił.~ ~
632 Jer | nie ma, o Panie,~Jak kiedy modli się - ojciec!~
633 Jer | Tobą upadam,~Chciałbym się modlić, a sercem nie władam...~
634 Jer | Dziewico, ~Wysłuchaj tę modlitwę,~Jak ojców, tak i nas~Tą
635 Jer | Chociaż Twych sądów nie mogę ja dociec;~Wysłuchaj, Panie,
636 1 | OSTATNIA STROFA~ ~Na ziemi mogił dogasły ognie,~Słychać w
637 Jer | Warstwami trupów sypana mogiła!~A innym licem każda pokolenia~
638 Jer | musi - boleścią!~ ~Gdybym mógł, Panie! ja bym mu za młodu~
639 Jer | czuwanie.~Niech każdy z moich z wiecznie jasnej strugi~
640 Jer | cicha - liść winogradu~Po moim oknie wiotko się pnie~I
641 Jer | Aż kiedy im wróg synów mordował przy matkach.~Ustały ich
642 Jer | czas niedaleki,~Kraj nasz o morza oprze swoje końce,~A wszystkie
643 Jer | umieszczę w chwale,~Kraj wasz ku morzom rozścielę wspaniale,~A dzieci
644 1 | Polska - z winy nie dzikich Moskali,~Nie chytrych Niemców...
645 1 | rozpłomieni usta,~Rozkazując: Idź, mów, głoś! Chleb anielski zamień~
646 Jer | jaskółki świegocą~Rodzinną mową,~A wielu synów pogardza
647 1 | Usque ad finem!~Wstańcie! mówcie! podajcie złotą nić nauki,~
648 Jer | I wolali głosem wielkim, mówiąc: Czemuż wżdy, miły Panie,
649 Jer | każdej ofiary~Kiedyś tysiąc mścicieli w przyszłości powstanie,~
650 1 | Wyżłobił formę w zakrwawionym mule.~Roztopił ołów i wylewa
651 1 | przy Tobie stać będziemy~Ad mundi finem!~
652 1 | pokorną,~Choć w łatach ich mundury i przy nich niedworno.~Dlaczego?...
653 Jer | Nieraz ja, Panie, przez muru szczelinę,~Gdy wzrok nie
654 Jer | świeże groby,~Ten już żyć musi - boleścią!~ ~Gdybym mógł,
655 Jer | okupiły syny;~Panie! Tyś musiał zmarłych poczet cały~Wziąć
656 Jer | wodą,~A wiatr leciuchny muska im włos.~Wonieje ziemia
657 Jer | stało moje słowo,~Wy do mych kolan jak dzieci przybiegli,~
658 Jer | Gdy wzrok nie może, to myślą wypłynę.~A myśl do mojej
659 Jer | Wrogi, o Panie, pastwią się nade mną~I na mieszkanie dali
660 1 | Ojczyzna-Matka!~ ~I tą nadzieją raz jeszcze Jego zdrowie
661 Jer | Wybaw nas, Panie!~ ~Od zgonu nagłego~Bez skruchy pacierza~Zachowaj
662 Jer | rzekł, że w niebie ci będą najpierwsi,~Którzy kochali - bardzo
663 Jer | Warstwa się zmienia.~ ~I najprzód leżą daleko u spodu~Ciemne
664 1 | ręce składa~I tym samym największej pozbywa się mocy,~Tej, która
665 Jer | łódź błądzącą do brzegu nakieruj,~My jej wioślarzem, a Ty,
666 1 | że krew nasza do Polski należy,~Dopokąd nas przygniata
667 Jer | Lecz duszą silny, wielki, namaszczony.~ ~Oto się do was stało
668 1 | tylko zostanie,~Tylko trzech napełnionych dawnym ideałem,~To Polska
669 1 | POWSTAŃCOWI POLEGŁEMU W ROKU 1863~(Napis na grobie od rodziców)~ ~
670 Jer | Dotąd się jeszcze nie nazwał narodem,~Jak liść jesienny zgromadzony
671 1 | się godzi!~ ~Na służbie narodowej nie zaznał spoczynku,~W
672 1 | Dłoń rodacza, co strzępem narodowym błyska,~Gdy druga ręka wiernych
673 1 | Na głos, co wołał, rzucił narzeczonę,~Starych rodziców, młode
674 Jer | Cierpieli zawdy,~ ~Tako i nasi bracia, wielki Boże!~Jak
675 Jer | wstrząsnął grzywą, gdy brew nasrożył,~Kłębem się zwijał pogaństwa
676 Jer | Twą obwiną swym włosem,~I nasyć nas wszystkich pokarmem
677 Jer | błogą~Zbójca-grabieżnik naszedł, nie gość,~Nasze świątnice
678 Jer | nas objęcie,~Łzami-perłami naszymi frymarczy,~A my bezsilni!
679 Jer | NOC NATCHNIENIA~Modlitwa wstępna~ ~Poglądam
680 Jer | twoje,~Niechaj gra w twych natchnieniach, niech w twych żyłach płynie,~
681 Jer | Syn Twój, Panie, co miłość nauczał,~Co bliźnim bliźnich w opiekę
682 Jer | łożą~Ludzie, co znali już naukę bożą,~Bo szorstkie dłonie
683 1 | mówcie! podajcie złotą nić nauki,~Którą wnuki zerwali - nawiążą
684 Jer | wkrada się niewiara,~Że nawet ojciec niemowlę nią wita.~
685 1 | nauki,~Którą wnuki zerwali - nawiążą prawnuki;~Powiedzcie, że
686 Jer | zgubieni,~Ale niełaską Twoją nawiedzeni,~O Panie! otchnij ich potęgą
687 Jer | wierne Tobie plemię,~O! nawróć blask swych ócz.~Bogarodzico!~
688 Jer | pod wodą,~Zgubną swawolę nazywa swobodą,~ ~Tak lud nasz
689 1 | korzyści tę ofiarną rosę~Tylko nędzny niewolnik bezmyślnie przelewa...~
690 Jer | nas o karła - niż męża!~ ~Niby nas wiele, a jakżeż nas
691 Jer | wolną, niech będzie znów niczeml~O zniszcz nas lub podnieś!
692 Jer | dla tej pieśni~Otwórz swe niebiosy!~A gdy przyjdzie ów dzień
693 Jer | plaga strącona karaniem niebożem;~Gdzie przeszła, zapadały
694 Jer | Jeśli się skruszą, to sercem niecałem,~Jeśli się zerwą, to krótkim
695 1 | nikła czcionki osłonka.~Niechże w śmierć idzie to, co uśmierca,~
696 Jer | Wierzymy, Panie, że w czas niedaleki,~Kraj nasz o morza oprze
697 Jer | trwoży, a ja się nie trwożę.~Niedawno temu, jak mię na powrozie~
698 1 | ich mundury i przy nich niedworno.~Dlaczego?... Bo ci jedni
699 Jer | oszczepy~Czaszek czerepy.~ ~I niedźwiedziową okryli się skórą,~A znać
700 Jer | postrach nocny~Twój lud niegdyś dzielny.~Zmiłuj się nad
701 Jer | ponuro,~Że w borach wiodły niejeden bój dziki~Te zapaśniki.~ ~
702 Jer | 4~Bogarodzico, Dziewico,~Niejedna matka płacze~U szubienicy
703 Jer | jeszcze nie zgubieni,~Ale niełaską Twoją nawiedzeni,~O Panie!
704 1 | mieszkaniec,~Otoczy Cię nieliczna, lecz wierna gromadka,~Która
705 1 | dzikich Moskali,~Nie chytrych Niemców... na własne dzieci się
706 Jer | niewiara,~Że nawet ojciec niemowlę nią wita.~W skrusze i żalu
707 Jer | nie Twoim wrogom,~Im niech nienawiść i zemstę przysięże;~Niech
708 1 | ROKU 1831~ ~Pieśń polska, niepodległa, ta, co jeno wierzy~W Boga,
709 Jer | matła~Twą świętą wiarę - co niepokalana~Z tryumfem skończy z nim
710 Jer | bo w trudnej tej walce~Nieprawi przewagą się szczycą,~Nad
711 Jer | krzyża~Naszych odwiecznych nieprzyjaciół złością.~Niż kiedy naszym
712 Jer | ja - niech już cierpię!~ ~Nieraz ja, Panie, przez muru szczelinę,~
713 Jer | Boże, święty mocny,~Święty nieśmiertelny,~Zmiłuj się nad nami?~ ~
714 Jer | Kłębią się ciała w rzutach niespokojnych;~Jak na wędrowcach, co zmylili
715 Jer | grzmi:~"Bogarodzico!"~A w niespożyty czas~Hołdować będziem Ci.~
716 1 | Jeden w rodzinę wszedł jak nieszczęście;~Zachmurza czoła, porusza
717 Jer | ślepy miecz!~5~Patrz! my w nieszczęściu zawsze jednacy,~Na Twoje
718 Jer | płaczą nad nami~Jak owe słabe niewiasty Syjonu,~Oni w poddaństwie
719 Jer | naszym boleściom ubliża~Niewierny kłamną litością.~ ~Więc
720 Jer | nas.~Ależ, o Panie! oni niewinni,~Choć naszą przyszłość cofnęli
721 Jer | Dziś, kiedy nam przyszłość niewolą zaparto,~Na próżno bijemy
722 Jer | nasze córki~I przy pieśni niewolników~Szare kręci sznurki,~Potem
723 Jer | zerwą, to krótkim zapałem,~Niezdolni wznieść się do żadnej ofiary;~
724 Jer | nas, Panie!~ ~Od bratniej niezgody~Przy czerpaniu wody~Wybaw
725 Jer | Panie, te słowa,~Lecz ból niezmierny pierś naszą rozrywa,~O,
726 Jer | łamiąc w zawierusze,~Padli nieżywi na skały dalekie,~Czemużeś,
727 Jer | nam, Boże!~ ~I już więc nigdy, Panie, nie pocieszysz~Lud
728 1 | zakróluje, którego otula~Ta nikła czcionki osłonka.~Niechże
729 1 | Powiedz: Na sprzedaż nie wolno nikomu~Wynosić słupów ze wspólnego
730 Jer | Umocnij nas wejrzeniem,~Bo niosąc męki krzyż~Padamy pod brzemieniem,~
731 Jer | będzie chodził;~I tak go niosę w świątyni przedsienia,~
732 Jer | srebrnikami dla Judaszów niosły!~A za nimi dzicz ślepa z
733 Jer | jej życiem tak bladym i niskiem.~Aż oto światłość owa czerwieńszym
734 Jer | przewidzą nagle,~Co było niskim, puszcza skrzydeł żagle.~ ~
735 1 | światu potęga;~Tworzy i niszczy, dzieli i sprzęga,~Wieszczy
736 Jer | nie gość,~Nasze świątnice niszczył pożogą,~Naszej przeszłości
737 Jer | Że dotąd dębom skołysanym nocą~Ojczyste słowa szeleszczą
738 Jer | nas zapalił jak pochodnię nocną,~By całą ludzkość prowadzić
739 Jer | nami?~ ~I ogarnął postrach nocny~Twój lud niegdyś dzielny.~
740 Jer | zhańbioną w otchłanie trąć nogąt~Nie umie być wolną, niech
741 Jer | pazury,~Choć w nocy coraz nową ofiarą się krwawi,~A wznosząc
742 Jer | spód ziemi zaplemia,~Na nowe groby miejsca nie ma ziemia,~
743 Jer | odwracasz twarz~Od ziemi Twej na nowo?~O usłysz ludu śpiew,~Bogarodzico!~
744 Jer | w ziemi Twego potępienia~Nowy niewolnik się zrodził.~ ~
745 Jer | wrogów na niej nie kruszą się noże...~Smutno nam, Boże!~ ~I
746 Jer | dzicz ślepa z wyciągniętym nożem~Szła jak plaga strącona
747 Jer | łańcuchem pieśń powrotu nuci,~A z naszych braci pędzonych
748 Jer | A jednak pełni byliście obawy,~Gorycz żre duszę, lecz
749 1 | Kto przyszłe swoje losy w obce ręce składa~I tym samym
750 1 | na chwilę utonąć.~Niźli obcego ciała stać się cieniem,~
751 Jer | Że wszelkie ptactwo, co w obcy kraj leci,~Wiosną - łańcuchem
752 Jer | Niźli pokorę - niewoli!~ ~U obcych ludów stoim w poniewierce,~
753 Jer | wiernie.~ ~Strzeż go, by obcym nie kłaniał się bogom,~Niech
754 Jer | dojmie sumienia frasunek,~W objęcia nam się rzuci na nasze zwołanie,~
755 Jer | lichwiarskie porwał nas objęcie,~Łzami-perłami naszymi frymarczy,~
756 1 | Polska z tych trzech wyjdzie, oblecze się ciałem,~I będzie!~ ~-
757 Jer | ćwiczoną na mistrzach,~Łunami obleczony i dymem owiany,~Uderzył
758 Jer | z koroną gwiaździstą,~I oblekajcie szatę białą, czystą.~ ~Ileż
759 Jer | gdzie go wiatr uniesie.~ ~Do obosiecznych podobny on mieczy,~Kto nim
760 Jer | piersi mu piszę~I oko jego obracam na słońce -~Dwóch krzywych
761 Jer | Chwała Tobie, Panie!~ ~A obrazem przyszłości my się nic przestraszym,~
762 Jer | w przyszłości powstanie~Obrońcą wiary, bohaterem, mężem,~
763 Jer | Widać, że poległ dla kraju obrony,~Widać, że synom kraj wolny
764 Jer | Wołamy gardłem zakutym w obrożę...~Smutno nam, Boże!~ ~Pełni
765 Jer | teraz księżyc siebrną pogodą~Obrylantował rosisty wrzos~I stoją senne
766 Jer | Na gwiazdach oparty, zza obsłon błękitu,~O Panie! przeglądnij
767 Jer | Hej! olbrzymów dawna krwi, obudź nas ze snu:~Zemsta mu!~ ~
768 Jer | lecz w zemście ze snu się obudził.~A Jeremi, gdy poznał, że
769 Jer | marzą.~ ~Sercem i ręką naszą obwiązani,~Teraz, o Panie, leżą przepasani~
770 Jer | przy boku,~Niech pierś Twą obwiną swym włosem,~I nasyć nas
771 Jer | pobili,~A my ze snu okropną ocuceni wieścią,~Chociaż w pierwszej
772 Jer | rozterce,~Nim naszą wiarę ocucim znów,~Bluźnią Ci usta, choć
773 Jer | plemię,~O! nawróć blask swych ócz.~Bogarodzico!~Łańcuchem
774 Jer | okryli się skórą,~A znać im z oczu przymkniętych ponuro,~Że
775 Jer | za tym rajem tęsknią moje oczy!~ ~A wszakże, Panie, w Twojej
776 Jer | mniemał, że w nim duszę odbije jak w wodzie.~A przy drogach,
777 1 | jej trzech ranach jedną odczuwa męczarnię;~Ta pieśń, której
778 Jer | wszechmogący Panie,~Swoim aniołom oddaj pod czuwanie.~Niech każdy
779 Jer | dzieci bezpusze~Trzem wężom oddał w opiekę?~ ~Orlęta skrzydeł
780 Jer | Miecz zemsty błyskający oddasz na kształt słońca;~I stanie
781 1 | uczucie,~Przestano cześć oddawać żałobnym pamiątkom -~I brakło
782 Jer | święte, słowo wiary~Wróg oddechem ziębi,~A więc pieśń o zemście
783 Jer | pokuszenie~Ale nas zbaw ode złego.~Amen.~
784 Jer | wszystkie syny twoje~Pan odebrał tobie",~A on wciągnął na
785 Jer | wiecznym trapiły się boju,~Odetchną w braterstwie i zgodzie,~
786 Jer | Znowu opadł, bo bożym nie odetchnął duchem~I nie w Bogu, lecz
787 Jer | Więc że teraz przed światem odkrył swą tyranię,~Chwała Tobie,
788 Jer | na czoła tym zdrajcom -~I odpuść nam nasze winy,~Jako my
789 Jer | nam nasze winy,~Jako my odpuszczamy naszym winowajcom.~ ~Wielbiony
790 Jer | zemsta mu, zemsta mu!~ ~I odśpiewał Jeremi tę pieśń rwącą szałem,~
791 Jer | poddaństwie hodowani sami...~Odstępcy Twego zakonu!~ ~O! jakże
792 1 | Roztopił ołów i wylewa kule!~Odtąd na wszystkie skargi i żalenia,~
793 Jer | gniazda hijeny i rysia~Z odwagą pójdziemy wstawszy od Twych
794 Jer | przykuci do krzyża~Naszych odwiecznych nieprzyjaciół złością.~Niż
795 Jer | Polski Tyś Królową,~Czemuż odwracasz twarz~Od ziemi Twej na nowo?~
796 1 | strasznym boju jak żołnierz w odwrocie,~Kiedy poszedł z innymi
797 Jer | I oko swoje od sędziów odwrócił.~ ~Wrogi, o Panie, pastwią
798 Jer | żałoby,~Kto dzieckiem ujrzy ofiar świeże groby,~Ten już żyć
799 Jer | podobną;~Ale nam powiedz: ,,Do ofiarnej katni~Idźcie ostatni!"~ ~
800 Jer | Zmiłuj się nad nami?~ ~I ogarnął postrach nocny~Twój lud
801 Jer | Podnieś nas, zanim rozpacz nas ogarnie,~Bo szkoda, Panie, aby w
802 Jer | bałwany,~Niech Ciebie za Pana ogłosi.~A ludy gdy znamion pozbędą
803 Jer | Od powietrza, głodu,~Ognia i niewoli~Wybaw nas, Panie!~ ~
804 1 | Na ziemi mogił dogasły ognie,~Słychać w ciemnościach
805 Jer | śmiech i wrzawę,~Pośród ogniów szatana przemykały posły~
806 1 | Lepiej jak gwiazda w własnym ogniu spłonąć!~1867~
807 Jer | prawie nikt nie słucha,~Pękły ogniwa - nie stało łańcucha!~ ~
808 Jer | Długom ja płakał w oliwnym ogrodzie,~Długo ja łzami rozdżwięczałem
809 Jer | VIII MODLITWA OJCA PRZY CHRZCIE SYNA~ ~Czarny
810 Jer | wsławił.~ ~Wyżej na onych ojcach bogobojnych~Kłębią się ciała
811 Jer | jadem,~Lepiej im było wraz z ojcami zginąć,~Niż w jednym gnieździe
812 Jer | niewolnik się zrodził.~ ~Jam ojcem, Panie! a nad jego głową~
813 Jer | u spodu~Ciemne olbrzymy, ojcowie narodu,~Ci pospierali o
814 Jer | sądzisz, że moje męczarnie~Ojczystą sprawę w stanie są popierać~
815 Jer | dotąd dębom skołysanym nocą~Ojczyste słowa szeleszczą nad głową,~
816 1 | której wiecznym hasłem jest: Ojczyzna-Matka!~ ~I tą nadzieją raz jeszcze
817 Jer | niechaj się kieruje,~Niech swą ojczyznę nad życie miłuje,~Niech
818 1 | jego rycerzy,~Więc przy Ojczyźnie stoi i hasła nie zmieniaj~
819 1 | Niech się lęka Serajewa!~ ~O Ojczyzno! Choćbym został z Polaków
820 Jer | ofiarę~Za wolność mojej ojczyzny, za wiarę,~Chociaż Twych
821 Jer | i ręką gdy sięgnął do oka,~To zamiast łzy krew sępia
822 Jer | liść winogradu~Po moim oknie wiotko się pnie~I białe
823 Jer | Patrz, oto naszą ziemię~Okręcił zdradny wąż.~Na wierne Tobie
824 Jer | nam pobili,~A my ze snu okropną ocuceni wieścią,~Chociaż
825 1 | cytadeli poniósł śmierć okrutną...~Nie ginie, kto za wiarę
826 Jer | dzieci przybiegli,~Otom was okrył koroną cierniową,~A wy w
827 Jer | czerepy.~ ~I niedźwiedziową okryli się skórą,~A znać im z oczu
828 Jer | piersi, grom w głosie, skrę w oku,~A kieruj ich okiem i głosem,~
829 Jer | winy~Już śmiercią swoją okupiły syny;~Panie! Tyś musiał
830 Jer | nas wróg ciemięży?~Hej! olbrzymów dawna krwi, obudź nas ze
831 Jer | leżą daleko u spodu~Ciemne olbrzymy, ojcowie narodu,~Ci pospierali
832 Jer | smutnie,~Długom ja płakał w oliwnym ogrodzie,~Długo ja łzami
833 1 | służy zdrowiu:~Z tego samego ołowiu~Duch dobry ulał czcionkę~
834 1 | pieśń, co pogańskie omija ołtarze,~Żadnych nie szuka zysków,
835 Jer | JEREMIEGO~9. ...widziałem pod ołtarzem dusze pobitych dla słowa
836 Jer | księżyc, co morze podnosi;~Z ołtarzów i z tronów strąciwszy bałwany,~
837 1 | Więc ta pieśń, co pogańskie omija ołtarze,~Żadnych nie szuka
838 Jer | CHWAŁA TOBIE, PANIE!~ ~Jak onemu Jobowi gdy słudzy w żałobie~
839 Jer | siebie wsławił.~ ~Wyżej na onych ojcach bogobojnych~Kłębią
840 Jer | trąbach grzmieć hasłem w onym dniu: ~Zemsta mu, zemsta
841 Jer | głębokiem.~Jak życie twych ludów opaczną szło drogą~Na uździe ciemięzców,
842 Jer | ściągnięty łańcuchem~Znowu opadł, bo bożym nie odetchnął
843 Jer | OJCZE NASZ~ ~Na gwiazdach oparty, zza obsłon błękitu,~O Panie!
844 Jer | Niech miłość i wolność opaszą tę ziemię,~Jak wiecznie
845 Jer | warto~Swobodnym pod Twoją opieką.~Dziś, kiedy nam przyszłość
846 Jer | niedaleki,~Kraj nasz o morza oprze swoje końce,~A wszystkie
847 Jer | litością.~ ~Więc Ty, o Panie! opuść ku nam ręce,~Podnieś nas,
848 Jer | miłuje,~Niech ją wywalcza orężem!~ ~Gdy ślubem ducha z Tobą
849 Jer | Tobą.~ ~Onego czasu było orle gniazdo.~Gniazdo zapaśne,
850 Jer | wężom oddał w opiekę?~ ~Orlęta skrzydeł nie mogą rozwinąć,~
851 Jer | Twój naród,~Widomej śmierci osłabia go zaród,~Duch jego siły
852 1 | otula~Ta nikła czcionki osłonka.~Niechże w śmierć idzie
853 1 | przed tobą, coś trwał do ostatka:~Upada Polska - z winy nie
854 1 | biedny;~A jeżeli nas zostanie Ostatnich dziesięciu.~My Czwartaki,
855 1 | Dokończą pieśń przedzgonną ostatnie łabędzie -~I ścichnie na
856 Jer | Boże!~ ~Choć nas Twój palec ostrzega strażniczy,~Dzieci-sieroty
857 Jer | kark mu złam,~Prochem mu osyp skroń.~ ~4~Bogarodzico,
858 Jer | dzierżą.~A inni zdrajców osypani trądem~Straszą się sądem.~ ~
859 Jer | Ci pospierali o krwawe oszczepy~Czaszek czerepy.~ ~I niedźwiedziową
860 1 | na moc!~Potęga na potęgę!~Ot, jasny dzień rozprasza noc,~
861 Jer | Zerwawszy łańcuch, buja po otchłani~I skał nie pomna ukrytych
862 Jer | Twoją nawiedzeni,~O Panie! otchnij ich potęgą słowa,~A jeszcze
863 Jer | przed upadkiem,~Żeś aniołami otoczył otchłanie,~Wierzymy, Panie!~ ~
864 Jer | kolan jak dzieci przybiegli,~Otom was okrył koroną cierniową,~
865 1 | nas kara:~W złudnej masce otuchy - głęboka niewiara;~Dłoń
866 1 | Duch zakróluje, którego otula~Ta nikła czcionki osłonka.~
867 1 | I znowu dawne pęta. Sąd otwarty...~Dla katów spisy żeru...
868 Jer | i miód;~Jak siwy gazda z otwartym sercem,~Łańcuch gór śnieżnych
869 Jer | wyniosłych przepaść się otwiera,~A wiecznym życiem spłonie,
870 Jer | Boże wielki! dla tej pieśni~Otwórz swe niebiosy!~A gdy przyjdzie
871 Jer | Twój!~Dla błędnych braci otworzym serca,~Winę ich zmyje wolności
872 Jer | niskiem.~Aż oto światłość owa czerwieńszym połyskiem~Buchnęła
873 Jer | lub płaczą nad nami~Jak owe słabe niewiasty Syjonu,~
874 Jer | Łunami obleczony i dymem owiany,~Uderzył w hymn jak jego
875 Jer | dawniej buja swobodny ptak.~Owóż w zwątpienia strasznej rozterce,~
876 Jer | zgonu nagłego~Bez skruchy pacierza~Zachowaj nas, Panie!~ ~Od
877 1 | wyprawia harców,~Ta pieśń pada do kolan tych żałobnych
878 Jer | nie upadł, ten z niemocy padał!~I widząc to Jeremi spłonął
879 Jer | Zgubną moc swoją traci jad padalca,~Dla głów wyniosłych przepaść
880 Jer | wejrzeniem,~Bo niosąc męki krzyż~Padamy pod brzemieniem,~Jak Syn
881 1 | spisy żeru... Czy słyszycie?~Padł strzał - i drugi - i trzeci -
882 1 | Powiedzcie, że najsroższa padła na nas kara:~W złudnej masce
883 Jer | skrzydła łamiąc w zawierusze,~Padli nieżywi na skały dalekie,~
884 Jer | Boże!~ ~Na naszych braci palące się stosy,~Na naszych synów
885 Jer | wielki, Panie! na ruch Twego palca,~Zgubną moc swoją traci
886 Jer | wróg urąga nam,~Nad nami w palce śwista,~Kiedy łzy lejem
887 Jer | nam, Boże!~ ~Choć nas Twój palec ostrzega strażniczy,~Dzieci-sieroty
888 Jer | Panu na ofiarę całą duszę palił,~I przed progiem kościoła
889 Jer | naszych synów pragnących na palu~Gromy dorzucasz... miast
890 1 | Przestano cześć oddawać żałobnym pamiątkom -~I brakło chleba twoim
891 1 | umiera;~A jednak grób zarasta pamięć się zaciera,~To smutno!~ ~
892 1 | PAMIĘCI TRAUGUTA~ ~Na stoku cytadeli
893 Jer | bałwany,~Niech Ciebie za Pana ogłosi.~A ludy gdy znamion
894 Jer | archanielskie skuję wam pancerze,~Na pogląd w przyszłość
895 Jer | Dziewico,~Słuchaj nas, Panno czysta,~Bo wróg urąga nam,~
896 1 | nie ustraszą groźby...~Panowie! wiem, że każdy moją myśl
897 Jer | podniebną jazdą~Rozgłaszali Pańską chwalę.~ ~Orłowie, skrzydła
898 Jer | kieruj ich okiem i głosem,~Na pańskiej biesiadzie umieść ich przy
899 Jer | jak syn się rozżalił~I Panu na ofiarę całą duszę palił,~
900 1 | Gniazdem mu piekło i Eden.~Jego panuje światu potęga;~Tworzy i
901 Jer | odwrócił.~ ~Wrogi, o Panie, pastwią się nade mną~I na mieszkanie
902 Jer | Panie!~ ~Od wrażego rodu~Pastwy i swawoli~Wybaw nas, Panie!~ ~
903 Jer | wierzchu!~A wszystkie w niebo patrząc znaną twarzą,~Ach! o nas
904 Jer | ich lotem gardzą,~Ponurym patrzają okiem.~ ~Korni jesteśmy,
905 Jer | obłoki jako ptak zraniony~I patrzał w swoją matkę, co pod jego
906 Jer | krzyż poskładali.~ ~A każdy patrzy pokojem natchniony,~Widać,
907 Jer | a gdzież ten Bóg?"~3~I patrzym w niebo, czy z jego szczytu~
908 Jer | tygrys, co we dnie pochowa pazury,~Choć w nocy coraz nową
909 Jer | nuci,~A z naszych braci pędzonych w zamieci .~Żaden nie wróci -~
910 Jer | prawie nikt nie słucha,~Pękły ogniwa - nie stało łańcucha!~ ~
911 Jer | my bezsilni! i znać już pęknięcie~Na naszej tarczy,~Że wrogów
912 Jer | Zleciał na ziemię i jest pełen troski,~Bo nie zna miejsca
913 Jer | Wysłuchaj nas, Panie!~ ~Przez pełnię czaszy~Łez i krwi naszej~
914 Jer | w dłoni,~I okiem iskier pełnym spojrzał po narodzie,~I
915 Jer | wżdy ja w duszy spokojny a pewny,~Bom w Tobie, Panie, położył
916 Jer | nich zepsucie,~Pycha w nich piątrzy, a trawią ich chucie.~ ~
917 Jer | wulkan się chowa~(Tak w pieczarach dawny Rzym~Skrywał prawdy
918 Jer | Łańcuchem węża zwiąż~I na dno piekła wtłocz.~ ~3~Bogarodzico,
919 1 | on zbratan,~Gniazdem mu piekło i Eden.~Jego panuje światu
920 1 | Czwartaki, my wytrwamy i w tym piekłowzięciu,~Bo my wierzym, że te chwile,
921 1 | widzi ducha Polski nad tą piękną głową,~A już takiego męża
922 Jer | starczy w żyłach krwi, póki w piersiach tchu:~Zemsta mu!~ ~Pan miłuje
923 Jer | ocuceni wieścią,~Chociaż w pierwszej chwili~Bluźnili Ci, bezbrzeżną
924 1 | A gdy broń mieli, to w pierwszym zachwycie~Błysnęła ku nim
925 1 | Zachmurza czoła, porusza pięście~I wznieca kłótnię o kęs,
926 1 | raz jeszcze Jego zdrowie pijmy:~Niech nam żyje Kraszewski!...
927 Jer | czystą.~ ~Ileż wy żółci nie pili kielichowi~A jednak pełni
928 Jer | Imię tej ziemi na piersi mu piszę~I oko jego obracam na słońce -~
929 Jer | upniesz na łańcuchu,~Że ich płacz czeka i zębów zgrzytanie,~
930 Jer | mają!~ ~Inni nas cieszą lub płaczą nad nami~Jak owe słabe niewiasty
931 Jer | grób matkę chowa.~To ryczy płaczem - nie śpiéwa~ ~I mniej cierpimy
932 Jer | Boże!~ ~Pełni jesteśmy płaczu i żałoby,~Że domy nasze
933 Jer | wyciągniętym nożem~Szła jak plaga strącona karaniem niebożem;~
934 Jer | łzawo i smutnie,~Długom ja płakał w oliwnym ogrodzie,~Długo
935 Jer | naszych łez nie uczcił.~Gdyśmy płakali przed Tobą.~ ~Onego czasu
936 Jer | ojców w niebie~Bez grzesznej plamy~Wysłuchaj nas, Panie!~ ~
937 Jer | Wżdy spod stopy lichy płaz~Na wolność się pręży,~Mamyż
938 Jer | Romie~Z pieśnią stawali na płonącym łomie~I na świadectwo Twojej
939 Jer | matkę, co pod jego okiem~Płonęła ni to lampa przykryta obłokiem,~
940 Jer | wywyższył mię wielce,~Bo płoniesz we mnie jak w rosy kropelce~
941 Jer | wrogiem się kłaniali, a płużąc w dostatkach~Hymny mu śpiewali;~
942 Jer | znieważając wodzów naszych groby~Plwać na nie będzie,~Że nasze
943 Jer | natchnieniach, niech w twych żyłach płynie,~Niech wrogom urągając,
944 Jer | Twoich gwiazd,~Modlitwą płyniem jak senni ptacy,~Co lecą
945 Jer | Po moim oknie wiotko się pnie~I białe brzozy tam stoją
946 Jer | spadłych głów na katowskim pniu:~Zemsta mu!~ ~I wróg, ten
947 Jer | braci ich, którzy mają być pobici jako i oni.~Apokalipsis,
948 Jer | kiedy zbójcę braci nam pobili,~A my ze snu okropną ocuceni
949 Jer | widziałem pod ołtarzem dusze pobitych dla słowa bożego i dla Świadectwa,
950 Jer | dawnej rany,~Bo z braćmi pobitymi był sercem związany;~A więc
951 Jer | Jam jest". - A oni pobledli.~ ~Potem sędziowie posiadali
952 Jer | męczeństwa,~Sam stos swój zapala pochodnią;~To dodaj nam siły, bo w
953 Jer | sobie,~Żeś nas zapalił jak pochodnię nocną,~By całą ludzkość
954 Jer | jak tygrys, co we dnie pochowa pazury,~Choć w nocy coraz
955 Jer | przy drogach, jak stare, pochylone słupy,~Sterczeli ludzie,
956 Jer | zwątpieniu człowieczem~Rzucają pociechę jak mannę z obłoków,~A słowem
957 Jer | gdy dla siebie nie widzi pociechy,~Trętwieje miłość i czucie.~
958 Jer | już więc nigdy, Panie, nie pocieszysz~Lud twój pokutny? Więdniemy
959 1 | finem!~Wstańcie! mówcie! podajcie złotą nić nauki,~Którą wnuki
960 1 | drabin,~Miast Ewangelii podaje karabin;~Wyżłobił formę
961 1 | TOAST~podczas uczty danej we Lwowie na
962 Jer | niewiasty Syjonu,~Oni w poddaństwie hodowani sami...~Odstępcy
963 Jer | pokutnika słonię,~Krzyż mu podkładam, z którym będzie chodził;~
964 Jer | chrzest;~Wtenczas usłyszy podły bluźnierca~Naszą odpowiedź: "
965 Jer | powstawał lew,~To chytry tygrys podmówił lwięta ,~By wytoczyły ojcowską
966 Jer | całe,~Orłowie z niego swą podniebną jazdą~Rozgłaszali Pańską
967 Jer | ku Tobie,~Bo ręce skute podnieść się nie mogą.~ ~Ty moje
968 Jer | Więc na górę z rumowisk podniósł się po zgliszczach~I mieczem
969 Jer | zdeptany.~Jak księżyc, co morze podnosi;~Z ołtarzów i z tronów strąciwszy
970 Jer | przedłużyć, daj nam śmierć podobną;~Ale nam powiedz: ,,Do ofiarnej
971 Jer | Chwała Tobie, Panie!"~ ~Podobnie, kiedy zbójcę braci nam
972 1 | sławę, o lepszą wiedzę;~Podrażnia gniewem synów na ojców,~
973 Jer | jak czara ofiarna,~W którą poganie zlewali krew wrogów~Dla
974 1 | kamień!~Więc ta pieśń, co pogańskie omija ołtarze,~Żadnych nie
975 Jer | nasrożył,~Kłębem się zwijał pogaństwa wąż.~A żywot jego jako stal
976 Jer | Rodzinną mową,~A wielu synów pogardza nią może...~Smutno nam,
977 Jer | przywiedli,~Więc mię pytali w pogardzie i grozie:~"Tyżeś to?" - "
978 Jer | archanielskie skuję wam pancerze,~Na pogląd w przyszłość dam wam oko
979 Jer | ludy przez wieki i wieki~Poglądać na nas będą jak na słońce.~
980 Jer | NATCHNIENIA~Modlitwa wstępna~ ~Poglądam w niebo - a niebo ciche,~
981 1 | Lecz nas nie złamie, nie pognie!~Nie płacze naród na trupie
982 Jer | A teraz księżyc siebrną pogodą~Obrylantował rosisty wrzos~
983 Jer | wam oko wieszcze:~Pieśnią pogodzę was z dzisiejszym losem -~
984 1 | braciom rozgoreją serca,~W tor pójdą święcie i statecznie,~Duch
985 Jer | szczęścia ni snu, ni pokoju,~Pokąd nie będzie zwycięzcą lub
986 Jer | I nasyć nas wszystkich pokarmem aniołów,~A w gniazda hijeny
987 Jer | przy matkach.~Ustały ich pokłony, ścichło ich śpiewanie,~
988 Jer | bardzo umiłował~I jako syna pokochałeś szczerze,~Kiedyś mię, Panie,
989 Jer | poskładali.~ ~A każdy patrzy pokojem natchniony,~Widać, że poległ
990 Jer | mogiła!~A innym licem każda pokolenia~Warstwa się zmienia.~ ~I
991 1 | cześć i miłość synowską, pokorną,~Choć w łatach ich mundury
992 Jer | bijemy o wieko;~Dziś naszej pokory rozkrusza się zbroja.~Dziś
993 Jer | My aż do końca wytrwali w pokucie,~Bo gdy dla siebie nie widzi
994 Jer | łoże,~A strasznym bólem pokurczone wargi~Nie miały skargi.~ ~
995 Jer | Zachowaj nas, Panie!~ ~Od pokus do grzechu,~Bluźnierczego
996 Jer | dziennego -~I nie wódź nas na pokuszenie~Ale nas zbaw ode złego.~
997 Jer | chwały.~ ~A jeśli naszą pokutę żałobną~Chcesz nam przedłużyć,
998 Jer | skronie~Żałobnym znakiem pokutnika słonię,~Krzyż mu podkładam,
999 Jer | nie pocieszysz~Lud twój pokutny? Więdniemy jak liście~Pod
1000 Jer | przed progiem kościoła długo pokutował,~Aż w końcu Pan w litości
1001 Jer | Bo wierzymy, ze nie ma pokuty bez końca,~Że Ty dzieciom
|