10-krain | kraju-pokut | polak-trwoz | trysn-zza
bold = Main text
Part grey = Comment text
1502 Jer | słowa,~A jeszcze życiem tryśnie pierś jałowa.~ ~3~Tyś wielki,
1503 Jer | wiarę - co niepokalana~Z tryumfem skończy z nim swe bojowanie,~
1504 1 | Padł strzał - i drugi - i trzeci - i czwarty!~ ~Salwo męczeńska!
1505 Jer | Panie, ich dzieci bezpusze~Trzem wężom oddał w opiekę?~ ~
1506 1 | Powiedzcie im, że temu biada, trzykroć biada,~Kto przyszłe swoje
1507 Jer | co przed światem straż trzymał wciąż,;~Gdy wstrząsnął grzywą,
1508 1 | poszedł z innymi na ścieżki tułacze~I tam ani na chwilę nie
1509 Jer | które im tyran uśmiechem na twarzy,~Srebrnikiem lub blaszką
1510 Jer | czerwoną.~ ~I jako słudzy Twoi w dawnej Romie~Z pieśnią
1511 Jer | jednacy,~Na Twoje łono, do Twoich gwiazd,~Modlitwą płyniem
1512 1 | Jego panuje światu potęga;~Tworzy i niszczy, dzieli i sprzęga,~
1513 Jer | Wielbiony niech będzie, kto tyle ma męstwa.~Że zamiast zasłonić
1514 Jer | pomścisz się krwi naszej nad tymi, którzy mieszkają na ziemi?~
1515 Jer | swych braci,~Za które im tyran uśmiechem na twarzy,~Srebrnikiem
1516 Jer | przed światem odkrył swą tyranię,~Chwała Tobie, Panie!~ ~
1517 Jer | ze z każdej ofiary~Kiedyś tysiąc mścicieli w przyszłości
1518 Jer | Zbroił dłonie bratnie!~Za tysiące spadłych głów na katowskim
1519 Jer | pytali w pogardzie i grozie:~"Tyżeś to?" - "Jam jest". - A oni
1520 Jer | Niż kiedy naszym boleściom ubliża~Niewierny kłamną litością.~ ~
1521 Jer | A wiernym w ślad idzie ubóstwo, strapienie~I praca dla
1522 Jer | od nich jakoby od trądu ucieka,~I skalać dotknięciem się
1523 Jer | A sami będą przed jutrem uciekać.~ ~O Panie! oni jeszcze
1524 1 | ręka wiernych wyznawców uciska;~Powiedzcie im, że temu
1525 Jer | Panie, naszych łez nie uczcił.~Gdyśmy płakali przed Tobą.~ ~
1526 Jer | dłonie,~A ty zahucz nam na ucztę,~Sycylijski dzwonie!~Już
1527 1 | TOAST~podczas uczty danej we Lwowie na cześć
1528 1 | własnych potrzeb wystarcza uczucie,~Przestano cześć oddawać
1529 Jer | obłoki jako ptak zraniony,~Uczuł, jak krew płynęła z jego
1530 1 | jego pracy, jak w dobrym uczynku,~Bije zdrój żywej wiary,
1531 Jer | wznosząc do góry~Krwawą łapę, udaje, że nas błogosławi.~Więc
1532 Jer | Pan!"~I znów powstajem w ufności szczersi,~A za Twą wolą
1533 Jer | krainy żałoby,~Kto dzieckiem ujrzy ofiar świeże groby,~Ten
1534 Jer | swojej łonie~W sen pieśni ukołysać rozmiotanc skronie.~ ~Na
1535 Jer | otchłani~I skał nie pomna ukrytych pod wodą,~Zgubną swawolę
1536 1 | samego ołowiu~Duch dobry ulał czcionkę~I drobne czcionki
1537 Jer | zgromadzony w lesie,~Tam on ulata, gdzie go wiatr uniesie.~ ~
1538 Jer | VI. W CZEŚĆ UMARŁYM~ ~Och! cała ziemia ta nasza
1539 Jer | otchłanie trąć nogąt~Nie umie być wolną, niech będzie
1540 Jer | Panie, Panie! - ja tu chcę umierać!~
1541 Jer | Na pańskiej biesiadzie umieść ich przy boku,~Niech pierś
1542 Jer | Ale nam powiedz: "Was umieszczę w chwale,~Kraj wasz ku morzom
1543 Jer | Słońce; snadź Ty mię bardzo umiłował~I jako syna pokochałeś szczerze,~
1544 Jer | 5~Bogarodzico, Dziewico,~Umocnij nas wejrzeniem,~Bo niosąc
1545 Jer | on ulata, gdzie go wiatr uniesie.~ ~Do obosiecznych podobny
1546 1 | tobą, coś trwał do ostatka:~Upada Polska - z winy nie dzikich
1547 Jer | pod brzemieniem,~Jak Syn upadał Twój.~Bogarodzico!~K'nam
1548 Jer | skrusze i żalu przed Tobą upadam,~Chciałbym się modlić, a
1549 Jer | wszystkich chronisz przed upadkiem,~Żeś aniołami otoczył otchłanie,~
1550 Jer | czarnych ptaków łup~Na sznurku upina.~Więc za każdą taką nić
1551 Jer | lichy,~Że ich tu jeszcze upniesz na łańcuchu,~Że ich płacz
1552 Jer | Żeś nas nad wszystkich upodobał sobie,~Żeś nas zapalił jak
1553 Jer | Mówią, o Panie, żeś mię upokorzył,~A Tyś mi zasług i chwały
1554 Jer | ów dzień nasz,~Ów dzień upragniony,~Ty aniołom swoim każ~W
1555 Jer | nas, Panno czysta,~Bo wróg urąga nam,~Nad nami w palce śwista,~
1556 1 | Ta matka.~ ~Bluźnią jej, urągają, a w każdym bluźmercu~Już
1557 Jer | żyłach płynie,~Niech wrogom urągając, w tobie nie zaginie,~A
1558 1 | anielski zamień~Na ich gniew, urąganie, a choćby - na kamień!~Więc
1559 Jer | raj mej zagrody cichy i uroczy;~Och, za tym rajem dusza
1560 Jer | 1~Bogarodzico, Dziewico,~Usłuchaj głos człowieczy,~To wielkich
1561 Jer | Od ziemi Twej na nowo?~O usłysz ludu śpiew,~Bogarodzico!~
1562 Jer | wolności chrzest;~Wtenczas usłyszy podły bluźnierca~Naszą odpowiedź: "
1563 Jer | braci,~Za które im tyran uśmiechem na twarzy,~Srebrnikiem lub
1564 1 | Niechże w śmierć idzie to, co uśmierca,~Co daje żywot niech żyje
1565 Jer | Niech kwiat męczeństwa uśpi nas wonią,~Niech nas męczeństwa
1566 1 | Na ustach żelazne słowo:~Usque ad finem!~Wstańcie! mówcie!
1567 1 | wielkie, smętne serce,~Na ustach żelazne słowo:~Usque ad
1568 Jer | synów mordował przy matkach.~Ustały ich pokłony, ścichło ich
1569 1 | Którego trud nie złamie, nie ustraszą groźby...~Panowie! wiem,
1570 1 | ciasnym szczęściu na chwilę utonąć.~Niźli obcego ciała stać
1571 Jer | lutnię,~A teraz wstaję ciałem utrudzony,~Lecz duszą silny, wielki,
1572 1 | Których sumienia głos syren utula,~A tym, co naród chcą zbawiać
1573 Jer | występujcie - biali!~ ~Ja was utwierdzić chcę w tej świętej wierze,~
1574 Jer | ludów opaczną szło drogą~Na uździe ciemięzców, pod biczem,~
1575 Jer | V. DO BOGARODZICY~ ~1~Bogarodzico,
1576 Jer | VI. W CZEŚĆ UMARŁYM~ ~Och!
1577 Jer | VIII MODLITWA OJCA PRZY CHRZCIE
1578 Jer | nam siły, bo w trudnej tej walce~Nieprawi przewagą się szczycą,~
1579 Jer | strasznym bólem pokurczone wargi~Nie miały skargi.~ ~Panie!
1580 Jer | innym licem każda pokolenia~Warstwa się zmienia.~ ~I najprzód
1581 Jer | Panie, jak się wypiętrzyła~Warstwami trupów sypana mogiła!~A
1582 Jer | to, wtenczas żyć byłoby warto~Swobodnym pod Twoją opieką.~
1583 Jer | umieszczę w chwale,~Kraj wasz ku morzom rozścielę wspaniale,~
1584 Jer | ty, Panie! co w swym ręku~Ważysz nasze losy,~Boże wielki!
1585 Jer | sznurki,~Potem w ziemię wbija słup,~Porywa nam syna~I
1586 Jer | Pan odebrał tobie",~A on wciągnął na głowę zdartych szat zawoje~
1587 Jer | przed światem straż trzymał wciąż,;~Gdy wstrząsnął grzywą,
1588 1 | przyjdzie pora,~Jutro - jak wczora -~Proch na proch weżmiem,
1589 Jer | Sądź nas po sercu, nie według słów!~4~O! Panie, Panie!
1590 Jer | rzutach niespokojnych;~Jak na wędrowcach, co zmylili drogę,~Znać
1591 Jer | więc Ty, Panie, coś strażą wędrowców,~Tę łódź błądzącą do brzegu
1592 Jer | Bogarodzico, Dziewico,~Umocnij nas wejrzeniem,~Bo niosąc męki krzyż~Padamy
1593 1 | WETERANOM Z ROKU 1831~ ~Pieśń polska,
1594 1 | wczora -~Proch na proch weżmiem, glinę na ołów~Pożary wstaną
1595 Jer | na słońce.~Że Ty nad nami weźmiesz królowanie,~Wierzymy, Panie!~ ~
1596 Jer | ich dzieci bezpusze~Trzem wężom oddał w opiekę?~ ~Orlęta
1597 1 | Słychać w ciemnościach syk węży;~Cięży nam ręka straszna,
1598 Jer | gniecie grób,~Bogarodzico!~Jak wichrem zgięty kłos~Kładziem się
1599 Jer | Lud nasz, o Paniel co wichrzy się spodem.~Dotąd się jeszcze
1600 1 | przekleństwem~I błogosławieństwem;~Widome znamię~Spornych ze sobą
1601 Jer | Panie, maleje Twój naród,~Widomej śmierci osłabia go zaród,~
1602 Jer | ten z niemocy padał!~I widząc to Jeremi spłonął strasznym
1603 Jer | ojcowską dłonią,~Daj nam widzenie przyszłych Twych łask,~Niech
1604 Jer | SKARGI JEREMIEGO~9. ...widziałem pod ołtarzem dusze pobitych
1605 Jer | błękitu pozieram w dół,~Widzicie! oto kraj nasz szeroki~Jak
1606 Jer | łomie~I na świadectwo Twojej wiecznej prawdy~Cierpieli zawdy,~ ~
1607 Jer | pocieszysz~Lud twój pokutny? Więdniemy jak liście~Pod Twoim okiem,
1608 1 | szczerą sławę, o lepszą wiedzę;~Podrażnia gniewem synów
1609 1 | łabędzie -~I ścichnie na wiek cały. Powiedz, ta ich Polska,~
1610 Jer | zaparto,~Na próżno bijemy o wieko;~Dziś naszej pokory rozkrusza
1611 Jer | odpuszczamy naszym winowajcom.~ ~Wielbiony niech będzie, kto tyle ma
1612 Jer | nad ludzi wywyższył mię wielce,~Bo płoniesz we mnie jak
1613 Jer | ręka człowieka~Na karę tak wielką za miękka~I od nich jakoby
1614 Jer | Usłuchaj głos człowieczy,~To wielkich bolów głos.~Nas siedem krwawi
1615 Jer | jest pełne jęku~I jakiejś wielkiej, tajemniczej trwogi -~Syn
1616 Jer | skargi nie znamy śpiewu,~Wieniec cierniowy wrósł w naszą
1617 1 | Otoczy Cię nieliczna, lecz wierna gromadka,~Która kulami zryty
1618 Jer | Lecz od przepaści chroń wiernie.~ ~Strzeż go, by obcym nie
1619 Jer | Wzlatują jak sępy nad lwicą,~A wiernym w ślad idzie ubóstwo, strapienie~
1620 1 | Z "WIERSZY PO ROKU 1863"~
1621 Jer | rosisty wrzos~I stoją senne wierzby nad wodą,~A wiatr leciuchny
1622 Jer | ileż trupów tu, na samym wierzchu!~A wszystkie w niebo patrząc
1623 1 | niepodległa, ta, co jeno wierzy~W Boga, w ducha narodu i
1624 1 | tym piekłowzięciu,~Bo my wierzym, że te chwile, to jak brudne
1625 Jer | my ze snu okropną ocuceni wieścią,~Chociaż w pierwszej chwili~
1626 1 | niszczy, dzieli i sprzęga,~Wieszczy i kłamie!~Ludzkości całej
1627 Jer | zwierzęcia.~ ~I jak łódź długo więziona w przystani.~Zerwawszy łańcuch,
1628 Jer | VII. MODLITWA WIĘŹNIA~ ~Mówią, o Panie, żeś mię
1629 Jer | Twojej leży mocy~Wyrwać mię z więzów i z tej strasznej nocy -~
1630 Jer | otchłań ciemną,~Otchłań wilgotną, z ciemnością bez końca,~
1631 Jer | błędnych braci otworzym serca,~Winę ich zmyje wolności chrzest;~
1632 Jer | Więc rzekli razem: "Tyś winien - miłością!"~ ~A Syn Twój,
1633 Jer | A noc tak cicha - liść winogradu~Po moim oknie wiotko się
1634 Jer | Jako my odpuszczamy naszym winowajcom.~ ~Wielbiony niech będzie,
1635 Jer | przymkniętych ponuro,~Że w borach wiodły niejeden bój dziki~Te zapaśniki.~ ~
1636 Jer | brzegu nakieruj,~My jej wioślarzem, a Ty, Panie, steruj!~ ~
1637 Jer | ptactwo, co w obcy kraj leci,~Wiosną - łańcuchem pieśń powrotu
1638 Jer | winogradu~Po moim oknie wiotko się pnie~I białe brzozy
1639 Jer | nawet ojciec niemowlę nią wita.~W skrusze i żalu przed
1640 Jer | kara,~Kiedy tak w duszę wkrada się niewiara,~Że nawet ojciec
1641 Jer | skamienieli, nikt bólem nie władał,~Kto pod ciosem nie upadł,
1642 Jer | się modlić, a sercem nie władam...~Ciemno mi! Panie, już
1643 1 | Tej, która z pracy idzie o własnej pomocy;~Powiedzcie, że krew
1644 Jer | lichy~W jarzmie i w hańbie wleczemy powoli,~Wszak łatwiej zniesiesz
1645 Jer | Niech pierś Twą obwiną swym włosem,~I nasyć nas wszystkich
1646 1 | podajcie złotą nić nauki,~Którą wnuki zerwali - nawiążą prawnuki;~
1647 Jer | chleba dziennego -~I nie wódź nas na pokuszenie~Ale nas
1648 Jer | posiędzie~I znieważając wodzów naszych groby~Plwać na nie
1649 Jer | mannę z obłoków,~A słowem wojują jak mieczem!~I daj im stal
1650 Jer | grobu wstaje wskrześnie,~Oni wołają: Za wcześnie! za wcześnie!~
1651 1 | więcej nie wrócił.~ ~Głos wołającym był i dla nas głosem,~Ofiara
1652 1 | rodziców)~ ~Na głos, co wołał, rzucił narzeczonę,~Starych
1653 Jer | które o nim mieli.~10. I wolali głosem wielkim, mówiąc:
1654 1 | to słowo,~Ono bez mojej woli w takt pieśni przechodzi,~
1655 Jer | trąć nogąt~Nie umie być wolną, niech będzie znów niczeml~
1656 1 | Powiedz: Na sprzedaż nie wolno nikomu~Wynosić słupów ze
1657 Jer | kwiat męczeństwa uśpi nas wonią,~Niech nas męczeństwa otoczy
1658 Jer | szatana przemykały posły~I worki z srebrnikami dla Judaszów
1659 Jer | mieczy,~Kto nim zamachnie, wprzód siebie kaleczy,~A straszne
1660 Jer | niemocy jadem,~Lepiej im było wraz z ojcami zginąć,~Niż w jednym
1661 Jer | niewoli~Wybaw nas, Panie!~ ~Od wrażego rodu~Pastwy i swawoli~Wybaw
1662 1 | prośby;~ ~Drogi Gościu! wróć do nas już jako mieszkaniec,~
1663 Jer | pędzonych w zamieci .~Żaden nie wróci -~Ciałami tylko wytyczą
1664 1 | Poszedł - i więcej nie wrócił.~ ~Głos wołającym był i
1665 Jer | pręgierza nie trzeba na wroga. -~Dla szatana najsroższą
1666 Jer | Panie!~ ~Od zelżywego~Z wrogami przymierza~Zachowaj nas,
1667 Jer | ślepą trapieni bojaźnią,~Wrogu hołdują, z wrogiem się przyjaźnią,~
1668 Jer | śpiewu,~Wieniec cierniowy wrósł w naszą skroń,~Wiecznie,
1669 Jer | rosły!~ ~Jeremiemu krew wrząca skoczyła do skroni~I mniemał,
1670 Jer | przedzierał się przez śmiech i wrzawę,~Pośród ogniów szatana przemykały
1671 Jer | serce, co jest na kształt wrzodu,~A będzie chodził swobodnie,
1672 Jer | pogodą~Obrylantował rosisty wrzos~I stoją senne wierzby nad
1673 Jer | ich matka z grobu wstaje wskrześnie,~Oni wołają: Za wcześnie!
1674 Jer | wolny zostawił~I siebie wsławił.~ ~Wyżej na onych ojcach
1675 Jer | wasz ku morzom rozścielę wspaniale,~A dzieci wasze do jednego
1676 1 | Jak ręka w ręku,~Tak się współczują~I tak rymują~Kule i króle!~
1677 1 | i dla nas głosem,~Ofiara wspólną; krzepmy się modlitwą -~
1678 1 | nikomu~Wynosić słupów ze wspólnego domu,~By w ciasnym szczęściu
1679 Jer | się nad nami!~ ~Jako kłosy wstajem z bólem~Zgłuszeni kąkolem,~
1680 1 | weżmiem, glinę na ołów~Pożary wstaną z popiołów!~1864~
1681 1 | żelazne słowo:~Usque ad finem!~Wstańcie! mówcie! podajcie złotą
1682 Jer | rysia~Z odwagą pójdziemy wstawszy od Twych stołów -~Chleba
1683 Jer | naszą przyszłość cofnęli wstecz,~Inni szatani byli tam czynni;~
1684 Jer | NOC NATCHNIENIA~Modlitwa wstępna~ ~Poglądam w niebo - a niebo
1685 Jer | straż trzymał wciąż,;~Gdy wstrząsnął grzywą, gdy brew nasrożył,~
1686 Jer | rajem tęsknią moje oczy!~ ~A wszakże, Panie, w Twojej leży mocy~
1687 Jer | mogą.~ ~Ty moje gniazdo, wszechmogący Panie,~Swoim aniołom oddaj
1688 1 | ołów.~ ~Jeden w rodzinę wszedł jak nieszczęście;~Zachmurza
1689 Jer | Smutno nam, Boże!~ ~Że wszelkie ptactwo, co w obcy kraj
1690 Jer | w twarz - żywe trupy!~Bo wszyscy skamienieli, nikt bólem
1691 Jer | wiele, a jakżeż nas mało!~Wszystko się w inną stronę rozleciało,~
1692 Jer | węża zwiąż~I na dno piekła wtłocz.~ ~3~Bogarodzico, Dziewico,~
1693 Jer | tajnie niechaj w nim~Jak wulkan się chowa~(Tak w pieczarach
1694 Jer | swobodą,~ ~Tak lud nasz wybiegł w bezdroża manowców,~A więc
1695 1 | Potem pustynia, skąd nie ma wychodu,~Bój, gdzie szczęśliwsi
1696 Jer | tę pieśń rwącą szałem,~I wychylił się za nią duszą, sercem
1697 Jer | A za nimi dzicz ślepa z wyciągniętym nożem~Szła jak plaga strącona
1698 Jer | ziemia ta nasza cmentarna~Wygląda, Panie, jak czara ofiarna,~
1699 1 | znikną - a i z grobów jeszcze wykrzykniemy:~Przy Tobie, Polsko, stoimy~
1700 Jer | Skrywał prawdy słowa),~Aż wyleci kiedyś w świat na kształt
1701 Jer | ludu, syn ziemi natchniony,~Wyleciał nad obłoki jako ptak zraniony~
1702 Jer | kielichów,~Ależ my, Paniel wyleli krwi morze...~Smutno nam,
1703 1 | zakrwawionym mule.~Roztopił ołów i wylewa kule!~Odtąd na wszystkie
1704 Jer | Panie! a nad jego głową~Wylewam skrycie łzę heraklitową ,~
1705 Jer | traci jad padalca,~Dla głów wyniosłych przepaść się otwiera,~A
1706 1 | sprzedaż nie wolno nikomu~Wynosić słupów ze wspólnego domu,~
1707 Jer | I oto, Panie, jak się wypiętrzyła~Warstwami trupów sypana
1708 Jer | grzechów,~Ależ my, Paniel wypili goryczy~Krocie kielichów,~
1709 Jer | nikt, Panie! prócz śliny~Wyplutej na czoła tym zdrajcom -~
1710 Jer | wzrok nie może, to myślą wypłynę.~A myśl do mojej rodziny
1711 Jer | Panie! ja bym mu za młodu~Wyporał serce, co jest na kształt
1712 1 | Przed mocarzami świata nie wyprawia harców,~Ta pieśń pada do
1713 Jer | Chwała Tobie, Panie!~ ~Wyręczył się wróg w zbiodni naszą
1714 1 | pieśń, co z naszych ojców wyrosła cierpienia~I dotąd wierne
1715 Jer | Panie, w Twojej leży mocy~Wyrwać mię z więzów i z tej strasznej
1716 Jer | pożogą,~Naszej przeszłości wyrządzał złość.~A oto patrzcie -
1717 1 | Przebyte już żywota i Polskę wysłużą,~I będzie!~1872~
1718 Jer | sercem,~Łańcuch gór śnieżnych wystąpił w przód,~Pucharem stoi jedno,
1719 1 | Ledwie dla własnych potrzeb wystarcza uczucie,~Przestano cześć
1720 Jer | spłukali,~A więc do światła występujcie - biali!~ ~Ja was utwierdzić
1721 Jer | tygrys podmówił lwięta ,~By wytoczyły ojcowską krew .~I krew płynęła
1722 Jer | dawne grzechy~My aż do końca wytrwali w pokucie,~Bo gdy dla siebie
1723 1 | dziesięciu.~My Czwartaki, my wytrwamy i w tym piekłowzięciu,~Bo
1724 Jer | nie wróci -~Ciałami tylko wytyczą bezdroże...~Smutno nam,
1725 Jer | nad życie miłuje,~Niech ją wywalcza orężem!~ ~Gdy ślubem ducha
1726 Jer | duszę.~ ~I Tyś nad ludzi wywyższył mię wielce,~Bo płoniesz
1727 Jer | zostawił~I siebie wsławił.~ ~Wyżej na onych ojcach bogobojnych~
1728 1 | Ewangelii podaje karabin;~Wyżłobił formę w zakrwawionym mule.~
1729 1 | Gdy druga ręka wiernych wyznawców uciska;~Powiedzcie im, że
1730 Jer | musiał zmarłych poczet cały~Wziąć już do chwały.~ ~A jeśli
1731 Jer | potęga, znaczenie - i chwalcę~Wzlatują jak sępy nad lwicą,~A wiernym
1732 Jer | Mój Boże, mój Boże!...~ ~Wzlatuję w górę, między obłoki,~Z
1733 Jer | syn ziemi natchniony,~Co wzleciał nad obłoki jako ptak zraniony,~
1734 1 | Ona, kiedy bluźnierców wzmaga się rozpusta,~Zawsze komuś
1735 1 | czoła, porusza pięście~I wznieca kłótnię o kęs, o miedzę,~
1736 Jer | krótkim zapałem,~Niezdolni wznieść się do żadnej ofiary;~Popchnięci,
1737 Jer | Niech światło Twej łaski ród wzniesie zdeptany.~Jak księżyc, co
1738 1 | rozterce~Zachowali myśl polską wzniosłą, czystą, zdrową,~W łonie
1739 Jer | Jak ów Job teraz w skrusze wznosimy wołanie:~Chwała Tobie, Panie!~ ~
1740 Jer | nową ofiarą się krwawi,~A wznosząc do góry~Krwawą łapę, udaje,
1741 Jer | przez muru szczelinę,~Gdy wzrok nie może, to myślą wypłynę.~
1742 Jer | X. CHORAŁ~~1~Z dymem pożarów,
1743 Jer | XI. CHWAŁA TOBIE, PANIE!~ ~
1744 Jer | XII. AKT WIARY~ ~I rzekł Jeremi:
1745 1 | złożył księgę!~ ~Gdy czcionka zabije kulę,~Znikną żołdaki i króle!~
1746 1 | ojców,~Bohaterami nazwał zabójców!~I ściąga braci z Jakubowych
1747 1 | wszedł jak nieszczęście;~Zachmurza czoła, porusza pięście~I
1748 Jer | Kiedyś mię, Panie, na męki zachował,~Bym dał świadectwo Twojej
1749 1 | jedni w dzisiejszej rozterce~Zachowali myśl polską wzniosłą, czystą,
1750 Jer | Że chociaż czasem słabymi zachwiejesz,~Jednak nas wszystkich chronisz
1751 1 | broń mieli, to w pierwszym zachwycie~Błysnęła ku nim ziemia łez
1752 1 | grób zarasta pamięć się zaciera,~To smutno!~ ~Ledwie dla
1753 Jer | braci pędzonych w zamieci .~Żaden nie wróci -~Ciałami tylko
1754 Jer | Niezdolni wznieść się do żadnej ofiary;~Popchnięci, w przyszłość
1755 1 | pogańskie omija ołtarze,~Żadnych nie szuka zysków, głosi,
1756 Jer | trwogę.~ ~Jedni z nich troską zadumani leżą,~Drudzy z rozpaczy
1757 Jer | strasznej męce~Twój naród zaginął marnie.~ ~I daj nam siłę,
1758 Jer | wrogom urągając, w tobie nie zaginie,~A innego pręgierza nie
1759 Jer | rodziny mię niesie,~W raj mej zagrody cichy i uroczy;~Och, za
1760 Jer | nie próżne dłonie,~A ty zahucz nam na ucztę,~Sycylijski
1761 1 | zaznał spoczynku,~W ciche zakąty serca spychał własne troski,~
1762 Jer | hodowani sami...~Odstępcy Twego zakonu!~ ~O! jakże cierpkie są,
1763 1 | święcie i statecznie,~Duch zakróluje, którego otula~Ta nikła
1764 1 | karabin;~Wyżłobił formę w zakrwawionym mule.~Roztopił ołów i wylewa
1765 Jer | my w żalu~Wołamy gardłem zakutym w obrożę...~Smutno nam,
1766 1 | Odtąd na wszystkie skargi i żalenia,~Na wszystkie bole i wszystkie
1767 1 | na własne dzieci się żali~Ta matka.~ ~Bluźnią jej,
1768 Jer | Gwiazdy nad nami zmgliły się żałobą,~Czemuż Ty, Panie, naszych
1769 Jer | A jeśli naszą pokutę żałobną~Chcesz nam przedłużyć, daj
1770 1 | pieśń pada do kolan tych żałobnych starców,~Niesie im cześć
1771 Jer | że jednym zniszczył nas zamachem,~I myśli, że nam dusze pełne
1772 Jer | podobny on mieczy,~Kto nim zamachnie, wprzód siebie kaleczy,~
1773 Jer | naszych braci pędzonych w zamieci .~Żaden nie wróci -~Ciałami
1774 1 | mów, głoś! Chleb anielski zamień~Na ich gniew, urąganie,
1775 Jer | wiecznym życiem spłonie, co zamiera!~
1776 1 | I tam ani na chwilę nie zamilkł w tęsknocie -~Spod jego
1777 Jer | ku nam ręce,~Podnieś nas, zanim rozpacz nas ogarnie,~Bo
1778 Jer | niebożem;~Gdzie przeszła, zapadały domy - groby rosły!~ ~Jeremiemu
1779 Jer | Zemsta mu!~ ~Pan miłuje zapał siły,~Nie bezmocy trwogę,~
1780 Jer | męczeństwa,~Sam stos swój zapala pochodnią;~To dodaj nam
1781 Jer | Jeśli się zerwą, to krótkim zapałem,~Niezdolni wznieść się do
1782 Jer | upodobał sobie,~Żeś nas zapalił jak pochodnię nocną,~By
1783 Jer | kiedy nam przyszłość niewolą zaparto,~Na próżno bijemy o wieko;~
1784 Jer | było orle gniazdo.~Gniazdo zapaśne, szerokie a całe,~Orłowie
1785 Jer | wiodły niejeden bój dziki~Te zapaśniki.~ ~A na tych ciałach szeregiem
1786 Jer | polecą jak roje,~Miodowe zapasy gromadząc w kielichy -~Święć
1787 Jer | Srebrnikiem lub blaszką zapłaci.~To wytęp ich, Panie! bo
1788 Jer | skruszonego króla i proroka~Chciał zapłakać - i ręką gdy sięgnął do
1789 Jer | Coraz się więcej spód ziemi zaplemia,~Na nowe groby miejsca nie
1790 Jer | tylko w swym żywocie,~Co zapomnieli o sercu i cnocie...~O Panie,
1791 Jer | czerwone to jezioro wielkie,~Bo zapragnął na biednej matki swojej
1792 Jer | nam na niebie już świta zaranie,~Wierzymy, Panie!~ ~Wierzymy,
1793 1 | wolność umiera;~A jednak grób zarasta pamięć się zaciera,~To smutno!~ ~
1794 Jer | ślubem ducha z Tobą się zaręczy,~Niech śmiało stąpa przy
1795 Jer | Widomej śmierci osłabia go zaród,~Duch jego siły z ciałem
1796 Jer | tyle ma męstwa.~Że zamiast zasłonić się zbrodnią,~Sam siebie
1797 Jer | mię upokorzył,~A Tyś mi zasług i chwały przysporzył,~Mówią,
1798 Jer | Którzy kochali - bardzo się zasmucił~I niżej głowę opuścił na
1799 Jer | oto kraj nasz szeroki~Jak zastawiony dla gości stół,~Różnowzorowym
1800 Jer | drgającym szatana ciele~Zatkniemy sztandar zwycięski Twój!~
1801 1 | każdym bluźmercu~Już jest zatrute ziarno, co w zdradę kiełkuje;~
1802 Jer | wiecznej prawdy~Cierpieli zawdy,~ ~Tako i nasi bracia, wielki
1803 Jer | Orłowie, skrzydła łamiąc w zawierusze,~Padli nieżywi na skały
1804 Jer | wciągnął na głowę zdartych szat zawoje~I jęknął: "Święta wola niech
1805 Jer | sercu memu~I lotu ptaku zazdroszczę każdemu,~Bom ja na świecie
1806 1 | Na służbie narodowej nie zaznał spoczynku,~W ciche zakąty
1807 Jer | nas na pokuszenie~Ale nas zbaw ode złego.~Amen.~
1808 1 | utula,~A tym, co naród chcą zbawiać spodleniem,~Powiedz: Niż
1809 Jer | a Ty nie przyśpieszysz~Zbawienia przyjście?!~Toż choć przed
1810 Jer | Panie!~ ~Wyręczył się wróg w zbiodni naszą młodszą bracią,~A
1811 1 | Rzekli, powstali, rozbroili zbirów;~A gdy broń mieli, to w
1812 Jer | IX. ZA ZBŁĄKANYCH~ ~1~Maleje, Panie, maleje
1813 Jer | Bogarodzico!~K'nam Galilejkę zbliż,~Co krwawy ściera znój.~ ~
1814 Jer | patrzcie - tę ziemię błogą~Zbójca-grabieżnik naszedł, nie gość,~Nasze
1815 Jer | Panie!"~ ~Podobnie, kiedy zbójcę braci nam pobili,~A my ze
1816 1 | Z jednym i z drugim on zbratan,~Gniazdem mu piekło i Eden.~
1817 Jer | Że zamiast zasłonić się zbrodnią,~Sam siebie rozpina na krzyżu
1818 Jer | Bo szorstkie dłonie na zbroi ze stali~W krzyż poskładali.~ ~
1819 Jer | A więc on na rodną brać~Zbroił dłonie bratnie!~Za tysiące
1820 Jer | naszej pokory rozkrusza się zbroja.~Dziś słowy jąkamy cichszemi -~
1821 Jer | poznał, że swe skrzydła zbrudzil,~Za śladem skruszonego króla
1822 1 | męczeńska! Bądź dla tych zbudzeniem,~Których sumienia głos syren
1823 Jer | gniewem,~I ze snu chciał ich zbudzić brzękiem, słowem, śpiewem?~
1824 Jer | ręce moje...~A mnie się zdaje, że ja mam dwa słońca!~Że
1825 Jer | A on wciągnął na głowę zdartych szat zawoje~I jęknął: "Święta
1826 Jer | Wróg, podobny do onego~Zdeptanego węża,~Jednych kusi, drugich
1827 Jer | Twej łaski ród wzniesie zdeptany.~Jak księżyc, co morze podnosi;~
1828 1 | jest zatrute ziarno, co w zdradę kiełkuje;~Okropne idą czasy,
1829 Jer | oto naszą ziemię~Okręcił zdradny wąż.~Na wierne Tobie plemię,~
1830 Jer | śliny~Wyplutej na czoła tym zdrajcom -~I odpuść nam nasze winy,~
1831 Jer | złamany dzierżą.~A inni zdrajców osypani trądem~Straszą się
1832 1 | jak w dobrym uczynku,~Bije zdrój żywej wiary, świeci promień
1833 1 | polską wzniosłą, czystą, zdrową,~W łonie wielkie, smętne
1834 1 | nadzieją raz jeszcze Jego zdrowie pijmy:~Niech nam żyje Kraszewski!...
1835 1 | rozprasza noc,~Trucizna służy zdrowiu:~Z tego samego ołowiu~Duch
1836 Jer | łańcuchu,~Że ich płacz czeka i zębów zgrzytanie,~Wierzymy, Panie!~ ~
1837 Jer | było miękkim, staje się żelazem,~Co było ślepym, to przewidzą
1838 1 | smętne serce,~Na ustach żelazne słowo:~Usque ad finem!~Wstańcie!
1839 Jer | Zachowaj nas, Panie!~ ~Od zelżywego~Z wrogami przymierza~Zachowaj
1840 Jer | Jadem powolnym krąży w nich zepsucie,~Pycha w nich piątrzy, a
1841 1 | otwarty...~Dla katów spisy żeru... Czy słyszycie?~Padł strzał -
1842 Jer | sercem niecałem,~Jeśli się zerwą, to krótkim zapałem,~Niezdolni
1843 1 | złotą nić nauki,~Którą wnuki zerwali - nawiążą prawnuki;~Powiedzcie,
1844 Jer | długo więziona w przystani.~Zerwawszy łańcuch, buja po otchłani~
1845 Jer | niebie, tak i na ziemi!~ ~To ześlij, o Panie! nam swoich proroków,~
1846 Jer | Panie!~ ~Wierzymy, Panie, żeśmy syny światła,~Że nasze wrogi
1847 Jer | Bogarodzico!~Jak wichrem zgięty kłos~Kładziem się u Twych
1848 Jer | Lepiej im było wraz z ojcami zginąć,~Niż w jednym gnieździe
1849 Jer | rumowisk podniósł się po zgliszczach~I mieczem bijąc w lutnię,
1850 Jer | Jako kłosy wstajem z bólem~Zgłuszeni kąkolem,~Zmiłuj się nad
1851 Jer | szczersi,~A za Twą wolą zgniata nas wróg,~I śmiech nam rzuca,
1852 Jer | zgodzie,~Niech rosną w tak zgodnej równości, w pokoju,~Jak
1853 Jer | Odetchną w braterstwie i zgodzie,~Niech rosną w tak zgodnej
1854 1 | NA ZGON ROZSTRZELANYCH W IRKUCKU*~ ~"
1855 Jer | wody~Wybaw nas, Panie!~ ~Od zgonu nagłego~Bez skruchy pacierza~
1856 Jer | narodem,~Jak liść jesienny zgromadzony w lesie,~Tam on ulata, gdzie
1857 Jer | słów!~4~O! Panie, Panie! ze zgrozą świata~Okropne dzieje przyniósł
1858 Jer | ich płacz czeka i zębów zgrzytanie,~Wierzymy, Panie!~ ~Wierzymy,
1859 Jer | tu śmiechu, zwątpienia i zgrzytu~Pomiata cierpieniem głębokiem.~
1860 Jer | O Panie! oni jeszcze nie zgubieni,~Ale niełaską Twoją nawiedzeni,~
1861 Jer | ciemięzców, pod biczem,~To ziemię zhańbioną w otchłanie trąć nogąt~Nie
1862 1 | bluźmercu~Już jest zatrute ziarno, co w zdradę kiełkuje;~Okropne
1863 Jer | słowo wiary~Wróg oddechem ziębi,~A więc pieśń o zemście
1864 Jer | tę ziemię,~Jak wiecznie zielone powoje,~Niech jeden Bóg
1865 Jer | mimo idąc, głowami kiwają~I zimne dłonie kładą nam na serce,~
1866 Jer | Patrzę... moją ziemię~Krew zlała!... To wróg moje pomordował
1867 Jer | Bogarodzico!~Ty hardy kark mu złam,~Prochem mu osyp skroń.~ ~
1868 Jer | Drudzy z rozpaczy miecz złamany dzierżą.~A inni zdrajców
1869 Jer | człowieczy, a półanioł boski~Zleciał na ziemię i jest pełen troski,~
1870 Jer | pokuszenie~Ale nas zbaw ode złego.~Amen.~
1871 Jer | ofiarna,~W którą poganie zlewali krew wrogów~Dla dawnych
1872 Jer | Naszej przeszłości wyrządzał złość.~A oto patrzcie - gdy krusząc
1873 1 | Wstańcie! mówcie! podajcie złotą nić nauki,~Którą wnuki zerwali -
1874 1 | najsroższa padła na nas kara:~W złudnej masce otuchy - głęboka niewiara;~
1875 1 | jeden,~Jak anioł mocny, a zły jak szatan;~Z jednym i z
1876 Jer | opuścił?~Gwiazdy nad nami zmgliły się żałobą,~Czemuż Ty, Panie,
1877 Jer | każda pokolenia~Warstwa się zmienia.~ ~I najprzód leżą daleko
1878 1 | Ojczyźnie stoi i hasła nie zmieniaj~Ta pieśń, co z naszych ojców
1879 Jer | Panie, co śpią w ziemi zmierzchu,~O! ileż trupów tu, na samym
1880 Jer | nas nie smagali~A my, nie zmyci ze świeżych ran,~Znowu wołamy: "
1881 Jer | otworzym serca,~Winę ich zmyje wolności chrzest;~Wtenczas
1882 Jer | niespokojnych;~Jak na wędrowcach, co zmylili drogę,~Znać na nich trwogę.~ ~
1883 Jer | Gorycz żre duszę, lecz nie zmywa grzechów"~Teraz, narodzie,
1884 Jer | szczycą,~Nad nimi potęga, znaczenie - i chwalcę~Wzlatują jak
1885 1 | będzie!~ ~- A jeżeli nie znajdzie i trzech, co się stanie?~
1886 Jer | słońc nie spadnie wrogom na znak -~Cicho i cicho, pośród
1887 Jer | dziecka jasne skronie~Żałobnym znakiem pokutnika słonię,~Krzyż
1888 Jer | szeregiem się łożą~Ludzie, co znali już naukę bożą,~Bo szorstkie
1889 1 | błogosławieństwem;~Widome znamię~Spornych ze sobą dwóch apostołów...~
1890 Jer | Pana ogłosi.~A ludy gdy znamion pozbędą się pychy,~Za Tobą
1891 Jer | włos.~My już bez skargi nie znamy śpiewu,~Wieniec cierniowy
1892 Jer | wszystkie w niebo patrząc znaną twarzą,~Ach! o nas marzą.~ ~
1893 Jer | dusze pełne świętej wiary~Znicestwił przestrachem,~Lecz my dotąd
1894 Jer | wleczemy powoli,~Wszak łatwiej zniesiesz w człowieku grzech pychy~
1895 Jer | wróg kiedyś posiędzie~I znieważając wodzów naszych groby~Plwać
1896 Jer | niech będzie znów niczeml~O zniszcz nas lub podnieś! wołamy
1897 Jer | I myśli wróg, że jednym zniszczył nas zamachem,~I myśli, że
1898 Jer | zbliż,~Co krwawy ściera znój.~ ~6~Bogarodzico, Dziewico,~
1899 Jer | białą, czystą.~ ~Ileż wy żółci nie pili kielichowi~A jednak
1900 1 | czcionka zabije kulę,~Znikną żołdaki i króle!~Zwaśnionym braciom
1901 1 | Dzisiaj po strasznym boju jak żołnierz w odwrocie,~Kiedy poszedł
1902 1 | Serajewa!~ ~O Ojczyzno! Choćbym został z Polaków sam jedny,~Głosić
1903 Jer | pełni byliście obawy,~Gorycz żre duszę, lecz nie zmywa grzechów"~
1904 Jer | potępienia~Nowy niewolnik się zrodził.~ ~Jam ojcem, Panie! a nad
1905 1 | modlitwą -~I my jednakim zrównamy się losem;~Życie bez ciebie -
1906 1 | wierna gromadka,~Która kulami zryty dotąd broni szaniec,~Dla
1907 1 | Znikną żołdaki i króle!~Zwaśnionym braciom rozgoreją serca,~
1908 Jer | swoich proroków,~Co w wielkim zwątpieniu człowieczem~Rzucają pociechę
1909 Jer | tylko ciężkie, co na dłoni zważą.~ ~Kiedy ich matka z grobu
1910 Jer | Bogarodzico!~Łańcuchem węża zwiąż~I na dno piekła wtłocz.~ ~
1911 1 | czcionkę~I drobne czcionki związał w koronkę,~I złożył księgę!~ ~
1912 Jer | braćmi pobitymi był sercem związany;~A więc upadł z obłoków,
1913 Jer | Bo on ma siłę, choć siłę zwierzęcia.~ ~I jak łódź długo więziona
1914 Jer | brew nasrożył,~Kłębem się zwijał pogaństwa wąż.~A żywot jego
1915 Jer | powiał od niej nagle,~A więc zwinął Jeremi białych skrzydeł
1916 Jer | objęcia nam się rzuci na nasze zwołanie,~Chwała Tobie, Panie!~ ~
1917 Jer | ciele~Zatkniemy sztandar zwycięski Twój!~Dla błędnych braci
1918 Jer | pokoju,~Pokąd nie będzie zwycięzcą lub w boju~Z męczeńską chwałą
1919 Jer | heraklitową ,~Godzę go wcześnie z życia jego treścią,~O! bo kto
1920 1 | Kraszewski!... A my przy nim żyjmy! "~1867~
1921 1 | ołtarze,~Żadnych nie szuka zysków, głosi, co Bóg każe,~Przed
1922 Jer | ludzie, spojrzał im w twarz - żywe trupy!~Bo wszyscy skamienieli,
1923 1 | dobrym uczynku,~Bije zdrój żywej wiary, świeci promień boski.~ ~
1924 Jer | szczęśliwi tylko w swym żywocie,~Co zapomnieli o sercu i
1925 1 | raz powtórzą~Przebyte już żywota i Polskę wysłużą,~I będzie!~
1926 Jer | NASZ~ ~Na gwiazdach oparty, zza obsłon błękitu,~O Panie!
|