| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Kornel Ujejski Skargi Jeremiego i wiersze po 1863 IntraText CT - Text |
|
|
|
|
XI. CHWAŁA TOBIE, PANIE!
Jak onemu Jobowi gdy słudzy w żałobie Przybiegli krzycząc: "Starcze! wszystkie syny twoje Pan odebrał tobie", A on wciągnął na głowę zdartych szat zawoje I jęknął: "Święta wola niech się Twoja stanie, Chwała Tobie, Panie!"
Podobnie, kiedy zbójcę braci nam pobili, A my ze snu okropną ocuceni wieścią, Chociaż w pierwszej chwili Bluźnili Ci, bezbrzeżną targani boleścią - Jak ów Job teraz w skrusze wznosimy wołanie: Chwała Tobie, Panie!
Twe oko, co nad płazem opiekuńczo świeci, I nas pokutujących trzyma na swej pieczy, A wszak dla swych dzieci, Pelikan własnym dziobem pierś białą kaleczy, Toż nie darmo krwi naszej stało się wylanie, Chwała Tobie, Panie!
Wróg, jak tygrys, co we dnie pochowa pazury, Choć w nocy coraz nową ofiarą się krwawi, A wznosząc do góry Krwawą łapę, udaje, że nas błogosławi. Więc że teraz przed światem odkrył swą tyranię, Chwała Tobie, Panie!
I wielu wśród nas było, co na duchu mali, Przed wrogiem się kłaniali, a płużąc w dostatkach Hymny mu śpiewali; Aż kiedy im wróg synów mordował przy matkach. Ustały ich pokłony, ścichło ich śpiewanie, Chwała Tobie, Panie!
Wyręczył się wróg w zbiodni naszą młodszą bracią, A swą rękę, co ciosom dawała kierunek, Skrył za jej postacią, Lecz kiedyś, gdy ją dojmie sumienia frasunek, W objęcia nam się rzuci na nasze zwołanie, Chwała Tobie, Panie!
I myśli wróg, że jednym zniszczył nas zamachem, I myśli, że nam dusze pełne świętej wiary Znicestwił przestrachem, Lecz my dotąd wierzymy, ze z każdej ofiary Kiedyś tysiąc mścicieli w przyszłości powstanie, Chwała Tobie, Panie!
A obrazem przyszłości my się nic przestraszym, Bo wierzymy, ze nie ma pokuty bez końca, Że Ty dzieciom naszym Miecz zemsty błyskający oddasz na kształt słońca; I stanie się w ich sercach wielkie radowanie, Chwała Tobie, Panie!
Twe oko, co nad płazem opiekuńczo świeci, I nas pokutujących trzyma na swej pieczy, A wszak dla swych dzieci Pelikan własnym dziobem pierś białą kaleczy, Toż nie darmo krwi naszej stało się wylanie, Chwała Tobie, Panie!
|
Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License |