XII. AKT WIARY

I rzekł Jeremi: Słuchaj mnie, narodzie,

A nie patrz na mnie tak łzawo i smutnie,

Długom ja płakał w oliwnym ogrodzie,

Długo ja łzami rozdżwięczałem lutnię,

A teraz wstaję ciałem utrudzony,

Lecz duszą silny, wielki, namaszczony.

Oto się do was stało moje słowo,

Wy do mych kolan jak dzieci przybiegli,

Otom was okrył koroną cierniową,

A wy w pokorze w proch czołami legli,

Teraz powstańcie z koroną gwiaździstą,

I oblekajcie szatę białą, czystą.

Ileż wy żółci nie pili kielichowi

A jednak pełni byliście obawy,

Gorycz żre duszę, lecz nie zmywa grzechów"

Teraz, narodzie, tyś przebył chrzest krwawy,

Tą krwią dopiero grzechyście spłukali,

A więc do światła występujcie - biali!

Ja was utwierdzić chcę w tej świętej wierze,

A więc bierzmuję wasze dusze jeszcze,

Pierś w archanielskie skuję wam pancerze,

Na pogląd w przyszłość dam wam oko wieszcze:

Pieśnią pogodzę was z dzisiejszym losem -

Śpiewam ją! - a wy idźcie za mną glosem.

PIEŚŃ

Wierzymy, Panie! o! wierzymy mocno,

Żeś nas nad wszystkich upodobał sobie,

Żeś nas zapalił jak pochodnię nocną,

By całą ludzkość prowadzić ku Tobie,

Że nam na niebie już świta zaranie,

Wierzymy, Panie!

Wierzymy, Panie, że Ty gwiazdy siejesz

Po naszej drodze, żeś Ty naszym świadkiem,

Że chociaż czasem słabymi zachwiejesz,

Jednak nas wszystkich chronisz przed upadkiem,

Żeś aniołami otoczył otchłanie,

Wierzymy, Panie!

Wierzymy, Panie, żeśmy syny światła,

Że nasze wrogi są dziećmi szatana,

Że on im stoi na czele i matła

Twą świętą wiarę - co niepokalana

Z tryumfem skończy z nim swe bojowanie,

Wierzymy, Panie!

Wierzymy, Panie, że synowie pychy

Silni są złością, ale słabi w duchu,

Że jak cień żywot ich przeminie lichy,

Że ich tu jeszcze upniesz na łańcuchu,

Że ich płacz czeka i zębów zgrzytanie,

Wierzymy, Panie!

Wierzymy, Panie, że w czas niedaleki,

Kraj nasz o morza oprze swoje końce,

A wszystkie ludy przez wieki i wieki

Poglądać na nas będą jak na słońce.

Że Ty nad nami weźmiesz królowanie,

Wierzymy, Panie!

1846