Paragraph

 1 2 | župnikovega nasmeha v svesti, a kaj se zgodi? Voz je bil v tem
 2 7 |          Naglo mi dadé odlíko: "Kaj ti veš? Nejevernik si bil,
 3 8 |       vidiš?" "Če je zadremala, kaj je to kaj čudnega? V takem
 4 8 |         je zadremala, kaj je to kaj čudnega? V takem mežávem
 5 8 |         stisnejo." "Ali ne veš, kaj svet pripoveduje, da je
 6 8 |         vedel, kod zdaj hodijo. Kaj meniš, ali jej čem razpasati
 7 8 |       rekel: "Stori; kar hočeš! Kaj mene vprašaš, ako sam tako
 8 8 |      vrta, reče: "Matija, vedi, kaj govoriš, vedi! I nu, saj
 9 9 |     vraže, besede starih bab in kaj jaz vem kaj! In kaj se zgodi?
10 9 |       starih bab in kaj jaz vem kaj! In kaj se zgodi? Že v ponedeljek
11 9 |      bab in kaj jaz vem kaj! In kaj se zgodi? Že v ponedeljek
12 10|        jih stežka razplel.' Ná, kaj se zdaj zgodi? Prijezdile
13 12|         skoči v boj: "Andrejec, kaj ne veš, kako si jih sam
14 13|         enake. Če se v lemenatu kaj pregreši, da na prižnici
15 13|     hlapca; menda vendar veš!" "Kaj bi ne vedel," reče Razgagar. "
16 13|        polju. Ali tak gospod je kaj vreden za kmeta! On je znal
17 14|       Zdaj se oglasi Natúžnik: "Kaj bi tisto! To se ve, da so
18 15|         dekla, da bi jo zlodej! Kaj so bile naredile nama, dvorskemu
19 15|     vselej bil objesten, reče: 'Kaj meniš, Natúžnik, ali jih
20 17|    ustavi, jaz se plašan ozrem, kaj dela Nego, in vidim, da
21 18|     Nego mi reče: 'Ako morebiti kaj zapaziš, meni reci: Nego,
22 18|      nič se ne boj, če na cesti kaj ugledaš, to je sama zmama,
23 19|       ter molči v Dvorski vasi, kaj se je nama godilo.' Poženeva,
24 20|       Polona s klobkom v roki: "Kaj bi se menil! Saj vemo, kaj
25 20|      Kaj bi se menil! Saj vemo, kaj je pripovedoval Poljančev
26 22|     vedel, kako je treba, kadar kaj takega pride!' Dokler klekarice,
27 22|        nam tajiš. Taki ste vsi. Kaj mi je pripovedoval moj ujček