Par.

 1 1  |       res nisem imel posebne, kaj bi dejal, še dobršne ne
 2 1  |      bi Blaž Pumpreht zvedel, kaj se očito o njem piše. Blaž
 3 1  |       da še povedati ne smem, kaj mi je pravil, zakaj bere
 4 17 |       in drugi oddušek starcu kaj prilegel, zakaj precej je
 5 17 |     že je k nji tekel. Ne ve, kaj je ta svet, kakor jaz nisem
 6 17 |       neumni, mladi in stari. Kaj menite, da bi meni treba
 7 17 |     da te ne bo več zeblo. Pa kaj stori, ko pridejo gorki
 8 17 |     je videl kdo hišo zidati? Kaj še! V konoplje se uleže,
 9 27 |      dal napraviti, da bi bil kaj povedal. ~
10 29 |    bom še druge strune napel. Kaj pa vi, mož, ali ste zgrizli
11 33 |     jaz mlad in mlade pameti, kaj menite, da bi bil ta gospod
12 33 |       tako pitati ko zdaj! Pa kaj se hoče, takih ljudi je
13 37 |    človek ne ve menda, kdo in kaj so bili. Moje matere, kateri
14 37 |  poznali -- ali ko so videli, kaj veka v resi, potuhnili so
15 38 |      svetu. Prašiča, tele ali kaj drugega gospodar izredi
16 38 |      obirati leta in leta. In kaj ima od tega? Ko bi svet
17 38 |     premislil, vedel bi bolj, kaj je četrta zapoved. Tudi
18 39 |  tovarišev očital, kdo sem in kaj sem, kakor je menda slišal
19 46 |      moj stari zvedel kako in kaj. Starikava babnica mu je
20 48 |                            Po kaj? Zakaj ne bi šel spat?"
21 53 |       nekaj s seboj prinesla. Kaj boš s tako, ki se dela varuje
22 53 |   Zdaj pojdi spat in pomisli, kaj sem govoril. Ni bilo zastonj
23 57 |       čuden. Sam nisem vedel, kaj mi je. Tačas je imela deklica
24 61 |       prav nevoljen in jezen, kaj postopa ta škric kosmati
25 75 |      ki tačas še nisem vedel, kaj ta beseda v nemškem pomenja. ~
26 80 |                               Kaj! Jaz sem, kar sem, ti bodi,
27 82 |       zanj. Kdo ni zanj, jaz? Kaj pa hodi za menoj in z menoj,
28 83 |   prespal, začel sem misliti, kaj je bilo. Žal mi je bilo
29 86 |    kadar je čutil, da graščak kaj namerja, kar ni bilo dobro,
30 97 |        Jaz sem ti že povedal, kaj mislim in kako. Saj nočem,
31 103|       bo vedela, kdo je on in kaj je ona. Še kaka druga deklica
32 107| prišla k meni in me vprašala, kaj hočem piti. Ko mi vino prinese,
33 107|      zopet sta jela govoriti. Kaj, tega ne vem, nemško sta
34 109|    Pride k meni in me vpraša, kaj čem. ~
35 116|     je bolj prijazno ko meni; kaj sta se menila, tega ne vem,
36 117|       nisem vedel, kje sem in kaj delam. Vem, da sem glaže
37 117|    popoldne, sicer pa ne vem, kaj sem govoril, kdaj sem domov
38 120|      tudi jaz svojega sklepa. Kaj mi je mar valpet? Kaj ravno
39 120| sklepa. Kaj mi je mar valpet? Kaj ravno ta deklica? Manjka
40 124|                               Kaj, ko bi jaz vedel, ali me
41 135|     koj spoznal in rekel je: "Kaj drva žgeš?" ~
42 136|     Tvoja niso kakor moja ne, kaj ti mar?" pravim. ~
43 138|         Jaz, le čakaj, čakaj, kaj bežiš, greva vkup. Morda
44 139|  ničesar menila. On ni vedel, kaj bi rekel, bal se me je,
45 140|                           Ti, kaj imaš ti z ono deklico, že
46 149|       je bilo in nisem vedel, kaj bi počel, ko bi iz njenega
47 149|      se še vendar tolažil, da kaj drugega pomeni. ~
48 151|      drug, šeptal mi je vedno kaj na uho, norčeval se iz valpta
49 152|                               Kaj pa tvoja deklè, kako se
50 152|       pa tvoja deklè, kako se kaj imata? Zdaj jo boš pustil,
51 154|                   Glej ga no, kaj ne veš, kaj ljudje govoré.
52 154|       Glej ga no, kaj ne veš, kaj ljudje govoré. Grešili smo,
53 157|    umiri, začnem premišljati. Kaj sem storil? Človeka sem
54 157|     ostanem v deželi. In Bog, kaj bo ta rekel, gorje! ~
55 163|    neumen sem bil v mladosti. Kaj je bilo vsega tega treba,
56 163| manjši hudobneži, vsi vkup pa kaj malo modri v življenju. ~