Sura, verse

  1        1, 2(16)  |           më thirri, por unë nuk iu përgjigja. Më vonë thash: “
  2        2, 4(31)  |                           Ajo që iu shpall Muhammedit a. s.
  3        2, 34     |    sexhde) Ademit, ata menjëherë iu përulën, me përjashtim të
  4        2, 35     |          tij kah të doni, po mos iu afroni asaj bime (peme)
  5        2, 59(43) |     përhapur në ndonjë vend, mos iu afroni, ndërsa nëse epidemia
  6        2, 101    |         grup prej tyre të cilëve iu kishte dhënë libri, e hodhi
  7        2, 109    |          krishterë), edhe pasiqë iu është bërë e qartë e vërteta,
  8        2, 109    |  dëshiruan që pas besimit tuaj t’iu kthejnë në mosbesimtarë,
  9        2, 131    |        tha: “Dorëzohu”! Ai tha: “Iu kam dorëzuar Zotit të gjithësisë”! ~ ~
 10        2, 133    |           dëshmitarë kur Jakubit iu afrua vdekja, e ai bijve
 11        2, 136    |         na u shpall neve, atë që iu shpall Ibrahimit, Ismailit,
 12        2, 136    |         Musait, Isait dhe atë që iu është dhënë nga Zoti i tyre
 13        2, 139(55)|          se pasurinë e vet?” Ata iu përgjigjën: “Nuk ka kush,
 14        2, 213    |       librit). E përpos atyre që iu kishte dhënë ai (libri)
 15        2, 222    |     gjatë menstruacionit dhe mos iu afroni atyre (për marëdhënie)
 16        2, 259    |          i veshim me mish. E kur iu bë e qartë atij tha: “U
 17        2, 285    |         dërguari i besoi asaj që iu shpall prej Zotit të Tij,
 18        3, 25     |          e ka e fituar, duke mos iu bërë atyre kurrnjë e padrejtë. ~ ~
 19        3, 46(114)|        ajo shkoi te një bari dhe iu prezentua atij që të çojë
 20        3, 46(114)|         pastaj shkoi te një bari,iu dorëzua atij. Më vonë i
 21        3, 46(114)|    abdest dhe fali namaz. Pastaj iu afrua fëmijës dhe e pyeti:~-
 22        3, 54     |      mbytjen e Isait), All-llahu iu kundëvu dredhisë së tyre,
 23        3, 100    |    bindeni një grupi të atyre që iu është dhënë libri, ata,
 24        3, 101    |        besoni, kr juve janë duke iu lexuar (duke iu shpallur)
 25        3, 101    |        janë duke iu lexuar (duke iu shpallur) ajetet e All-llahut
 26        3, 160    |          t’ju mposhtë, e nëse Ai iu lë pa ndihmë, atherë kush
 27        3, 161    |         që e ka fituar, duke mos iu bërë e padrejtë. ~ ~
 28        3, 172    |         edhe pasi i goditi plaga iu përgjegjën All-llahut dhe
 29        3, 195    |                 195. Zoti i tyre iu përgjegj lutjes së tyre (
 30        4, 21     |      merrni atë kur njëri-tjetri iu keni bashkuar (në një shtrat)
 31        4, 43     |          43. O ju që besuat, mos iu afroni namazit duke qenë
 32        4, 44     |        vure re (Muhammed) ata që iu pate dhënë pjesë nga libri (
 33        4, 77     |          i vure re ata të cilëve iu pate thënë: “ndalni duart
 34        4, 77     |      tuaja jepne zeqatin!” E kur iu bë atyre obligim lufta,
 35        4, 102    |       ndaj armëve e mjeteve që t’iu vërsulen njëherë me të gjitha
 36        4, 131    |         patëm sugjeruar atyre që iu pat dhënë libri para jush,
 37        4, 141    |  gjykimit. All-llahu krrsesi nuk iu mëndëson jbesimtarëve mbizotërim
 38        4, 146    |          penduan, u përmirësuan, iu përmbajtën All-llahut (mësimeve
 39        4, 146    | besimtarët, e All-llahu ka për t’iu dhënë besimtarëve shprblim
 40        4, 153    |     rrufeja. mandej edhe pasi që iu patën shfaqur atyre mrekulli
 41        4, 173    |          merituar, por edhe do t’iu shtohet prej dhuntisë së
 42        4, 175    |          i besuan All-llahut dhe iu përmbajtën Atij (librit
 43        5, 2      |    Urrejtja ndaj një populli, që iu pat penguar nga xhamia e
 44        5, 2      |         xhamia e shenjtë, të mos iu shtyej të silleni në mënyrë
 45        5, 6      |    obligim për abdest e larje) t’iu sjellë ndonjë vështirësi,
 46        5, 27     |     njërit iy pranua. Ai (që nuk iu pranua) tha: “Unë do të
 47        5, 27     |         i tha Habilit). E ai (që iu pranua) tha: “All-llahu
 48        5, 41     |     cilëve All-llahu nuk deshi t’iu pstrojë zemrat (prej kufrit).
 49        5, 48     |          t’ju sprovojë në atë që iu dha juve, andaj ju (besimtarë)
 50        6, 88     |    ndonjë nga këta) kishte për t’iu shkuar huq ajo që kanë vepuar. ~ ~
 51        6, 122    |    kështu (si këtij në errësirë) iu dket mirë mohusve ajo që
 52        6, 124    |         neve ngjajshëm me atë që iu pat dhënë të dërguarve të
 53        6, 134    |                      134. Ajo që iu kërcënohet (kijameti, ringjallja,
 54        6, 152    |                         152. Mos iu afronu pasurisë së jetimit
 55        7, 19     |          hani nga të doni, e mos iu afroni kësaj peme, pse do
 56        7, 43     |     thirrje: “KY është Xhenneti, iu dha juve për atë që vepruat. ~ ~
 57        7, 101    |         nga lajmet e tyre. Atyre iu patën ardhur të dërguarit
 58        7, 154    |                       154. E kur iu ndalë hidhërimi Musait,
 59        7, 157    |  ndihmonë, veprojnë me dritën që iu zbrit me të, të tillët janë
 60        7, 159    |       grup që udhëzoi drejtë dhe iu përmbajt asaj (drejtësisë). ~ ~
 61        7, 161    |    përkujto edhe këtë) Kur atyre iu tha: “Banoni në këtë fshat (
 62        7, 162    |          fjalë tjetër nga ajo që iu kishte thënë, atëherë Ne
 63        7, 176    |          me (dituri), por ai nuk iu largua tokës (dynjasë) dhe
 64        7, 190    |      ipërshkruan shokë në atë që iu dha. I pastër është All-llahu
 65        8, 16     |          për të luftuar ose përt’iu bashkëngjitur një grupi
 66        8, 48     |        tha: “S’ka kush që mund t’iu mposhtë sot ju, unë jam
 67        9, 90     |      kërkuan falje, erdhën për t’iu dhënë leje (të mos shkonin
 68        9, 114    |         pat premtuar atij, e kur iu bë e qartë se ai ishte armik
 69        9, 118    |        atyre të treve, të cilëve iu pat shtyrë aq (pranimi i
 70       10, 71     |       ajetet e All-llahut, e unë iu kam mbështetur vetëm All-llahut,
 71       10, 85     |                          85. Ata iu përgjegjën duke i thënë: “
 72       10, 85     |        duke i thënë: “All-llahut iu kemi mbështetur, Zoti në,
 73       11, 44     |                            44. E iu pat thënë: “Oj tokë, përbije
 74       11, 48     |                              48. Iu pat thënë: “O Nuh, zbarko
 75       11, 56     |                          56. Unë iu kam mbështetur Allaut, Zotit
 76       11, 70     |       nuk shtrihen kah ai (viç), iu dukën të pazakonshme dhe
 77       11, 88     |         e All-llahut, vetëm Atij iu kam mbështetur dhe vetëm
 78       11, 97     |          dhe rrethi i tij, e ata iu bindën urdhërit të faraonit,
 79       12, 35     |    ministrit dhe rrethit të tij) iu paraqit ideja që ata për
 80       12, 51     |         kur ju vetë e dëshiruat (iu vërsulët) Jusufin?” Ato
 81       12, 51     |        në shesh e vërteta, e unë iu vërsula atij me dashuri,
 82       12, 60     |    drithi (për ushqim), e as mos iu afroni (vendit tim). ~ ~
 83       12, 65     |          gjetën mallin e tyre që iu ishte kthyer dhe thanë: “
 84       12, 67     |         i All-llahut, vetëm Atij iu kam mbështetur dhe vetëm
 85       12, 84     |       Jusufin, hde nga pikëllimi iu zbardhën të dy sytë, po
 86       12, 96     |          mbi fytyrën e tij, atij iu kthye të pamët dhe tha: “
 87       12, 100    |         i uli pranë vete), e ata iu përulën atij, e ai tha: “
 88       12, 101    |                       101. (Pasi iu plotësua dëshira Jusufit
 89       13, 18     |          mirë, ndërsa ata që nuk iu përgjigjen Atij, ata do
 90       13, 27     |          mekas) thonë: Përse nuk iu shpall (Muhammedit) ndonjë
 91       13, 27     |        nga Zoti i tij?” Thuaj: “(Iu shpall Kur’ani, por ju u
 92       14, 12     |      vazhdimisht ata që gjithnjë iu mbështeten. ~ ~
 93       15, 45     |              45. E ata, të cilët iu ruajtën (mosbesimit dhe
 94       16, 42     |          dhe vetëm Zotit të tyre iu mbështetën. ~ ~
 95       16, 48     |         djathtas dhe majtas duke iu perulur All-llahut (duke
 96       17, 32     |                      32. Dhe mos iu afroni amoralitetit (zinasë),
 97       17, 36     |                          36. Mos iu qas asaj për të cilën nuk
 98       17, 57     |         të Zotit tënf ëshë për t’iu ruajtur. ~ ~
 99       18, 28     |    bukurinë e kësaj bote dhe mos iu bind atij që ia kemi shmangur
100       18, 34     |      ishte besimtar) itha:- duke iu krenuar atij- “Unë kam pasuri
101       18, 49     |           Përuluni Ademit, e ata iu përulën përpos Iblisit.
102       18, 84     |                           85. Ai iu rrek një aso mundësie (dhe
103       18, 88     |                   89. Pastaj, ai iu rrek një aso mundësie (mori
104       18, 91     |                   92. Mandej, ai iu rrek ërsëri një aso mundësie (
105       19, 3      |                        3. Kur ai iu lut Zotit të vet me një
106       19, 17     |     dërguam asaj Xhebrilin, e ai iu paraqit asaj njeri në tërësi. ~ ~
107       19, 93     |          qiej e në tokë ka për t’iu paraqitur Zotit si rob. ~ ~
108       20, 66     |         hidhni ju! Kur, ja, atij iu dk se nga ajo magji e tyre
109       20, 78     |                        78. Atyre iu vu prapa faraoni me ushtrinë
110       20, 134    |      çove ndonjë të dërguar që t’iu përmbaheshim fakteve Tua
111       21, 83     |        Përkujto) Edhe Ejubin kur iu drejtua Zotit të vet me
112       21, 84     |                           84. Ne iu përgjegjëm atij nga mëshira
113       21, 88     |                           88. Ne iu përgjigjëm atij, e shpëtuam
114       23, 76     |          at me dënim, po ata nuk iu përulën Zotit të tyre e
115       23, 76     |   përulën Zotit të tyre e as nuk iu drejtuan me lutje. ~ ~
116       26, 39     |                39. Edhe popullit iu tha: “Ejani e tubohuni,~ ~
117       26, 173    |         ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja. ~ ~
118       26, 227    |         u mbrojtën pasi që atyre iu bë e padrejtë. E ata që
119       27, 42     |             42. E kur erdhi ajo, iu tha: “A është i tillë froni
120       27, 44     |                         44. Asaj iu tha: “Hyn në pallat, e kur
121       27, 53     |          që ishin të mëtur (duke iu shmangur mëkatit). ~ ~
122       27, 58     |         ai shi për ata të cilëve iu kishte tërhequr vërejtja. ~ ~
123       28, 35     |                   35. (All-llahu iu përgjegj) Tha: “Ne do ta
124       28, 48     |      Jonë, ata thanë: “Përse nuk iu dha atij (Muhammedit) sikurse
125       28, 48     |         Po a nuk e mohuan atë që iu dha Musait më parë?” E,
126       29, 59     |          dhe vetëm Zotit të tyre iu mbështetën. ~ ~
127       30, 33     |        luten Zotit të tyre, duke iu drejtuar vetëm Atij, e kur
128       30, 56     |                   56. E atyre që iu është dhënë dija dhe besimi
129       33, 71     |               71. Ai (All-llahu) iu mundëson të bëni vepra të
130       37, 84     |             84. Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër. ~ ~
131       37, 93     |                              93. Iu afrua atyre ngadalë, duke
132       37, 94     |                94. Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (
133       37, 103    |             103. E kur ata të dy iu dorëzuan urdhërit të Zotit
134       38, 8      |          mos atij, nga mesi ynë, iu zbrit Kur’ani? Jo, por ata
135       38, 31     |           Kur në një parambrëmje iu shfaqën atij kuaj që, kur
136       38, 41     |        tonë Ejubin, kur me lutje iu drejtua Zotit të vet: “Djalli
137       38, 73     |     Engjëjt, të gjithë së bashku iu përulën, ~ ~
138       40, 27     |              27. Musai tha: “Unë iu kam mbështëtur Zotit tim
139       40, 37     |     rrenës”. Dhe ashtu, faraonit iu dukë e mirë vepra etij e
140       40, 83     |          argumente të qarta, ata iu gëzuan dijenisë së vet dhe
141       42, 45     |          Do t’i shohësh ata duke iu afruar atij (zjarrit) të
142       43, 55     |       nxitën hidhërimin Tonë, Ne iu hakmorëm atyre dhe i përmbytëm
143       43, 57     |                          57. Kur iu përmend popullit tënd si
144       43, 89     |                     89. (E, Zoti iu përgjegj): Hiqu tyre pra,
145       44, 29     |          e as toka dhe atyre nuk iu dha afat. ~ ~
146       47, 2      |         vepra të mira dhe atë që iu shpall Muhammedit e besuan,
147       49, 2      |      zërin e Pejgamberit dhe mos iu bgërmoni atij si i ngërmoheni
148       53, 8      |           8. Pastaj u lëshua dhe iu afrua~ ~
149       54, 9      |          i thanë: “I marrë!” dhe iu bë kërcënim. ~ ~
150       54, 10     |                         10. E ai iu drejtua Zotit të vet: “Unë
151       54, 25     |        25. A, atij nga mesi jonë iu dha shpallja? Jo, por ai
152       57, 9      |         argumente të qarta për t’iu nxjerrë juve prej errësirave
153       57, 27     | kënaqësinë e All-llahut, ata nuk iu përmbajtën asaj si duhet
154       61, 12     |               12. Ai (All-llahu) iu falë mëkatet tuaja, ju shpie
155       65, 2      |          ditës së fundit, e kush iu përmbahet dispozitave të
156       72, 16     |        rrugës së drejtë, Ne do t’iu lëshonim atyre ujë me bollëk,~ ~
157       74, 56     |           Ai është i denjë për t’iu ruajtur dhe i denjë për
158       79, 40     |                       40. E kush iu frikësua paraqitjes para
159       91, 15     |                     15. Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (
160       96, 19     |               19. Jo, Jo! Ti mos iu bind atij, vazhdo me sexhde
161       98, 1      |         të cilët nuk besuan, nuk iu ndanë (besimit të tyre)