Sura, verse

 1        2, 28 |        All-llahun, e dihet se ju ishit të vdekur, e Ai ju ngjalli,
 2        2, 51 |     Tevrat) e adhuruat viçin, ju ishit dëmtues (të vetes suaj). ~ ~
 3        2, 64 |   All-llahut ndaj jush, ju do të ishit prej të dëshpruarve (në
 4        2, 92 |         e adhuruat viçin, pra ju ishit mizorë. ~ ~
 5        2, 133|                           133. A ishit ju (ithtarë të librit) dëshmitarë
 6        2, 198|       udhëzuar Ai, sepse më parë ishit të humbur. ~ ~
 7        3, 103|         ta pranonit fenë islame) ishit të armiqësuar, e Ai bashkoi
 8        3, 103|          të jeni vëllezër. Madje ishit në buzë të greminës së Xhehennemit,
 9        3, 106|        pra, dënimin për shkak se ishit që nuk besojshit!”~ ~
10        3, 123|      ndihmoi juve në Bedr kur ju ishit pak në numër, e për të qenë
11        3, 143|                          143. Ju ishit ata që dëshironit vdekjen
12        3, 149|          ju kthejnë prapa aty ku ishit (në kufër) dhe atherë do
13        3, 154|            Thuaj: “Edhe sikur të ishit në shtëpitë tuaja, atyre
14        3, 157|                  157. E sikur të ishit mbytur në rrugën e All-llahut,
15        4, 94 |      mëdha. Ashtu (jo besimtarë) ishit edhe ju më parë, e All-llahu
16        6, 93 |          ndaj argumrnteve të Tij ishit kryeneç. ~ ~
17        6, 144|         të tyre) femrave?” A mos ishit të pranishëm kur All-llahu
18        7, 86 |          rrugës). Përkujtoni kur ishit pakicë e Ai ju shumoi dhe
19        7, 141|        gratë tuaja. E ju me këto ishit në sprovë të madhe nga Zoti
20        7, 160|        cilat ju dhuruam!” (e pse ishit përbuzës). Ata nuk na dëmtuan
21        8, 26 |               26. Përkujtoni kur ishit pakicë e të dobët në tokë,
22        8, 42 |                       42. Kur ju ishit në bregun e afërt të luginës,
23        8, 42 |       bregun e largët të saj (ju ishit kah Medina e ata kah Meka),
24        8, 42 |         kah deti). Dhe, sikur të ishit ju ata që njëri tjetrit
25        9, 53 |     pranohet kurrsesi, vërtet ju ishit popull i padëgjueshëm. ~ ~
26        9, 83 |       armik së bashku me mua! Ju ishit të kënaqur herën e parë
27       10, 51 |         tani!? (po besoni), e ju ishit ata që kërkonit t’u vijë
28       12, 89 |    Jusufin dhe vëlain e tij, kur ishit injorantë?”~ ~
29       21, 54 |       parët tuaj e edhe ju qartë ishit të humbur!”~ ~
30       25, 77 |     vështirësi, ose sikur të mos ishit të thirur të besoni), e
31       30, 56 |       dita e ringjalljes, por ju ishit që nuk e pranonit!”~ ~
32       34, 31 |           u thonë: “Sikur të mos ishit ju, ne do të kishim qenë
33       34, 32 |     ardhur juve? Jo, por ju vetë ishit kriminelë!”~ ~
34       37, 28 |     thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana
35       37, 29 |          thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë. ~ ~
36       37, 30 |   pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë
37       39, 73 |    alejkum”- qofshi të shpëtuar, ishit të pastër, andaj hyni në
38       40, 34 | argumente të qarta e ju gjithnjë ishit në dyshim ndaj asaj që ju
39       43, 39 |        39. Dhe sot, për shkak se ishit zullumqarë, shoqërimi juaj
40       43, 78 |   vërteën, por shumica prej jush ishit urrejtës të së vëtetës. ~ ~
41       45, 31 |         ju bëtë mendjemadhësi de ishit popull i zhytur në mëkate!”~ ~
42       48, 12 |          patët mendim të keq, ju ishit popull i shkatërruar. ~ ~
43       53, 32 |          tuaj nga dheu ndërsa ju ishit të fshehur në barqet e nënave