Poem,  Verse

 1 Gjuha,  79 |           Shqipëria ka qënë ~
 2 Gjuha,  83 |                   E ka nderuar zoti ~
 3 Gjuha,  92 |                     Ka nxjerrë Shqipëria ~
 4 Gjuha,  5  |  Gjithë ç'është e ç'ka qënë ~
 5 Gjuha,  8  |            Sa shije ka e hije,~
 6 Gjuha,  21 |              Se kjo ka për të pjellë, ~
 7 Korca,  49 |          Se ajo sij ka buruar, ~
 8 Trathe,  54|                   S'ka mbeturë gjë në jetë. ~
 9 Pellas,  97|                  Si ka të ngjarë, ~
10 Emri,  82  |                 E ç'ka në jetë ~
11 Zonj,  69  |          Njeri s'të ka trashëguar. ~
12 Zonj,  71  |        Prandaj s'të ka qëndrim fati. ~
13 Mejtim,  17|      Dhe të mugëtit ka rënë, ~
14 Perend,  36|            Gjithë ç'ka e s'ka në jetë,~
15 Perend,  36|     Gjithë ç'ka e s'ka në jetë,~
16 Perend,  57|           Për atë s'ka vënt gjëkundi.~
17 Perend,  76|       Edhe gjithë ç'ka të tjera, ~
18 Perend,  78|              Ajy që ka mirësinë,~
19 Perend,  79|                     Ka perëndin' e të mirat,~
20 Perend,  80|           Edhe kush ka djallëzinë, ~
21 Perend,  81|                     Ka djallë e ligësirat.~
22 Perend,  18|        Nj'është, po ka shumë ngjyrë, ~
23 Perend,  19|       Duket sikur s'ka të ngjarë, ~
24 Perend,  26|   Mos shiko ç'rrobë ka veshur, ~
25 Perend,  29|           Veç ati s'ka gjë ndë jetë.~
26 Perend,  36|                   S'ka ven', është qelqe thua, ~
27 Perend,  37|                 A s'ka qelqe, është venë. ~
28 Perend,  55|  Në një stamnë qysh ka hyrë?~
29 Ujku,  22  |             Dy muaj ka~
30 Zogu,  51  |               Me, s'ka mbetur dhe gjekunt pothua! ~