Sibila Libica

Si nieri po vjen ndër nierëz’ dvekëtar,
Me dvekunë e me mort të vet me shelbuem
Shekullin; e mëngjii lëngimevet pa bar,
Dritë syvet e veshëvet të ndëgiuem,
T’shkjepunet t’ecunë dërejt pa pag as ar;
Idhujt e mortnë nesh jashtë me dvuem.
Nji bir të vetëmë qi Ama pat për mall
Së dvekuni ia kthei e n’dorë ia dha gjall:
Me Dielli veshun’ e mbathunë me Hanë,
Me yj kryetë reth ngiesciune Cunore,
Vajza Mri, e bukura ma fort se zanë,
Djalinë Jezu kërthii mbai n’grykë e n’dorë,
Per cmir ani jevrejtë me të pëganë
Tu’ kujtuem keq me kuvendë për gjith herë
Zunë fill e Djalinë Jezu fort me përzanë,
As vend ndë dhet e pushim me mos i lanë.