1

Mi gloros Vin alte, ho Eternulo,
Ĉar Vi levis min kaj Vi ne lasis miajn malamikojn triumfi super mi.

2

Ho Eternulo, mia Dio, mi vokis al Vi,
Kaj Vi min sanigis.

3

Ho Eternulo, Vi ellevis el ŝeol mian animon;
Vi vivigis min, ke mi ne iru en la tombon.

4

Kantu al la Eternulo, ho Liaj piuloj,
Kaj gloru Lian sanktan nomon.

5

Ĉar nur momenton daŭras Lia kolero,
Sed tutan vivon daŭras Lia favoro;
Vespere povas esti ploro,
Sed matene venos ĝojego.

6

Kaj mi diris en la tempo de mia feliĉo:
Mi neniam falos.

7

Ho Eternulo, per Via favoro Vi starigis mian monton fortike;
Sed kiam Vi kaŝis Vian vizaĝon, mi konfuziĝis.

8

Al Vi, ho Eternulo, mi vokis,
Kaj al la Eternulo mi preĝis:

9

Kion utilos mia sango, se mi iros en la tombon?
Ĉu gloros Vin polvo? ĉu ĝi aŭdigos Vian veron?

10

Aŭskultu, ho Eternulo, kaj korfavoru min;
Ho Eternulo, estu helpanto al mi.

11

Vi anstataŭigis al mi mian plendon per danco;
Vi deprenis de mi mian sakaĵon kaj zonis min per ĝojo,

12

Por ke mia animo kantu al Vi kaj ne silentiĝu.
Ho Eternulo, mia Dio, eterne mi Vin gloros.