1

Korfavoru min, ho Dio, korfavoru min;
Ĉar ĉe Vi rifuĝas mia animo,
Kaj sub la ombro de Viaj flugiloj mi min kaŝas,
Ĝis pasos la mizeroj.

2

Mi vokas al Dio Plejalta,
Al Dio, kiu decidas pri mi.

3

Li sendu el la ĉielo kaj helpu min,
Li, kiu hontigas miajn persekutanton;    Sela.
Dio sendu Sian favoron kaj Sian veron.

4

Mia animo estas inter leonoj;
Mi kuŝas inter homidoj avidaj, kies dentoj estas ponardegoj kaj sagoj,
Kaj kies lango estas akra glavo.

5

Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;
Via gloro estu super la tuta tero.

6

Reton ili metis antaŭ miaj piedoj;
Ili premis mian animon;
Ili fosis antaŭ mi foson,
Sed ili mem falis en ĝin.    Sela.

7

Fortika estas mia koro, ho Dio, fortika estas mia koro;
Mi kantos kaj gloros.

8

Vekiĝu, mia honoro, vekiĝu, psaltero kaj harpo;
Mi vekos la matenan ĉielruĝon.

9

Mi gloros Vin, ho mia Sinjoro, inter la popoloj;
Mi prikantos Vin inter la gentoj.

10

Ĉar granda ĝis la ĉielo estas Via boneco,
Kaj ĝis la nuboj estas Via vero.

11

Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;
Via gloro estu super la tuta tero.