1

Aŭskultu, ho Dio, mian krion;
Atentu mian preĝon.

2

De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro:
Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.

3

Ĉar Vi estis mia rifuĝejo,
Fortika turo kontraŭ malamiko.

4

Lasu min loĝi eterne en Via tendo,
Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj.    Sela.

5

Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn;
Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.

6

Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo,
Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.

7

Li restu eterne antaŭ Dio;
Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.

8

Tiel mi prikantos Vian nomon eterne,
Plenumante miajn promesojn ĉiutage.