Phil., Caput

1    II, 61|     indoluerit tam sero se, quam nequam hominem secutus esset, cognoscere?~
2    II, 77|        collum invasit. O hominem nequam! Quid enim aliud dicam?
3    II, 78|     alieno egentemque, si eundem nequam hominem audacemque cognorat,
4   VII, 3 | Inritatum Antonium non oportuit; nequam est homo ille atque confidens;