Phil., Caput

 1     I, 10|          autem impendere videntur praeter naturam etiam praeterque
 2     I, 30|   factorum fructus esset, nisi te praeter ceteros paulisper esse expertum
 3    II, 11|       Quis autem, meum consulatum praeter te Publiumque Clodium qui
 4    II, 16|          enim eques Romanus, quis praeter te adulescens nobilis, quis
 5    II, 36|       egestati et aeri alieno tuo praeter mortem Caesaris subvenire
 6    II, 48|          ubi in tuo pedem poneres praeter unum Misenum, quod cum sociis
 7    II, 64|       accedere, inventus est nemo praeter Antonium, praesertim cum
 8    II, 73|           possessiones, ex quibus praeter partem Miseni nihil erat,
 9    II, 77|       opinato cum te ostendisses, praeter spem mulier adspiceret,
10   III, 28|         modo? Quid est in Antonio praeter libidinem, crudelitatem,
11     V, 5 |        profecerunt, ut, quem nemo praeter Cotylam inventus sit qui
12     V, 31| vacationibus in urbe et in Italia praeter Galliam totam.~
13     V, 35|       ullam mercedem tanta virtus praeter hanc laudis gloriaeque desiderat;
14     V, 43|        illi civi paterent, subito praeter spem omnium exortus prius
15    VI, 3 |  discessio facta non esset, tamen praeter paucos omnes mihi adsensuri
16  VIII, 33|          Antonium profectus esset praeter L. Varium, senatum existimaturum
17    IX, 3 |          Quibus a te dictis nihil praeter sententiam dicerem, nisi
18     X, 18|  libertate arma capiant; nemo est praeter veteranos milites vir, qui
19    XI, 12|          peius oderunt. His quasi praeter dotem, quam in civilibus
20    XI, 23|           restinguerem. Nemo erit praeter unum me, quicum profecto,
21   XII, 29|          quartam nihil cogitantis praeter dignitatem et decus comprobaturas
22   XIV, 13|           iniuriae dolor facit me praeter consuetudinem gloriosum.
23   XIV, 24| imperatoribus deneganda est, quod praeter Gabinium contigit nemini,