Phil., Caput

 1     I, 2  |          de re publica, principes civitatis adhibebat; ad hunc ordinem
 2    II, 21 |         in tanta laetitia cunctae civitatis me unum tristem esse oportebat?~
 3    II, 52 |            Cum te neque principes civitatis rogando neque maiores natu
 4    II, 119|  repraesentari morte mea libertas civitatis potest, ut aliquando dolor
 5   III, 6  |     caedem civium atque interitum civitatis videret. Atque ea legio
 6     V, 11 |        sumus, imago nulla liberae civitatis relinquetur.~
 7     V, 38 |          usus sit in illo tempore civitatis, quod post mortem Caesaris
 8     V, 51 |        apud eum possit quam salus civitatis. Audebo etiam obligare fidem
 9   VII, 4  |      abhorruisse semper ab optimo civitatis statu, non voluntate fuisse
10  VIII, 17 |            misimus tris principes civitatis. Hos contempsit, reiecit,
11  VIII, 18 |       omnes habebant, tamen huius civitatis fidelissimae miserias nemo
12  VIII, 19 |           propter singularem eius civitatis gravitatem et fidem cotidie
13  VIII, 28 |            L. Philippe, principes civitatis, non dico animo ferre, verum
14     X, 14 |            Erat enim in desiderio civitatis, in ore, in sermone omnium;
15    XI, 24 |      nobis Brutum, lumen et decus civitatis; qui ita conservandus est
16   XII, 22 |     fidelitas sed etiam universae civitatis oculi custodiunt; quid censetis,
17   XII, 27 |        suffragiis populi, de iure civitatis agentes inter se condiciones
18  XIII, 2  |        aliquem tolerabilem statum civitatis. Cinna si concordiam cum
19   XIV, 4  | liberandum legati missi principes civitatis, qui illi hosti ac parricidae
20   XIV, 13 |    meritis testimonium a consensu civitatis datur. Nam sive in communi
21   XIV, 15 |           ad me concursum futurum civitatis putabant. Quod ut cum invidia