Phil., Caput

 1     I, 17|         praeclara acta defendo. Pecunia utinam ad Opis maneret!
 2     I, 33|   possum adduci, ut suspicer te pecunia captum. Licet, quod cuique
 3    II, 56|        de patruo tuo dicebatur, pecunia iudicium esse corruptum.
 4    II, 71|        filius, appellatus es de pecunia, quam pro domo, pro hortis,
 5   III, 10|   pendebatur aurum, numerabatur pecunia; una in domo omnes quorum
 6     V, 6 | perditum Gallorum et Germanorum pecunia, peditatu, equitatu, copiis
 7     V, 11|      immunitates in aes accepta pecunia iubebat incidi. Haec se
 8     V, 12|         venalibus innumerabilis pecunia congesta in illam domum
 9     V, 12|      sed senatus etiam consulta pecunia accepta falsa referebat:
10     V, 12|  figebantur. Quibus rebus tanta pecunia una in domo coacervata est,
11     V, 12|     aerarium redigatur, non sit pecunia rei publicae defutura. [
12     V, 53|       fieri placere; quantamque pecunia militibus earum legionum
13    VI, 3 |     enim legatos? ad eumne qui, pecunia publica dissipata atque
14   VII, 15|         sustulit, regna addixit pecunia, leges civitati per vim
15   XII, 9 |  imperium, secuta armis, viris, pecunia belli principia firmavit;
16   XII, 10|    eiecerunt missos ab Antonio, pecunia, militibus et, quod maxime
17  XIII, 32|        legem putare. 'Apuleiana pecunia Brutum subornastis.' Quid?
18  XIII, 32|       paeniteret? Nec enim sine pecunia exercitum alere nec sine