Phil., Caput

 1    II, 86|          facile servires; a nobis populoque Romano mandatum id certe
 2     V, 36|           in rem publicam senatui populoque Romano gratum esse et fore.
 3     V, 49|      senatu, ab equitibus Romanis populoque Romano universo senserit
 4     V, 51|          patres conscripti, vobis populoque Romano reique publicae;
 5     V, 52|     praesidio consulibus, senatui populoque Romano reique publicae esset;
 6    VI, 4 | avarissimae paruerit quam senatui populoque Romano.~
 7    VI, 6 |          eorum grata esse senatui populoque Romano iisque eam rem magnae
 8     X, 25|          fecisse, eam rem senatui populoque Romano gratam esse et fore;~
 9    XI, 20|         dico 'mihi', senatui dico populoque Romano. A quo praesidium
10    XI, 31|      opibusque iuvissent, senatui populoque Romano gratum esse facturos.
11  XIII, 14|       imperii propagabis; senatui populoque Romano parebis, si quam
12  XIII, 22|        nulla societas huic ordini populoque Romano cum illa inportunissima
13  XIII, 50|           haberet, operam senatui populoque Romano pollicitus esset,
14  XIII, 50|         esset, eamque rem senatui populoque Romano gratam acceptamque
15   XIV, 8 |      gerit idem bellum cum senatu populoque Romano, omnibus (quamquam