Phil., Caput

1    II, 90|     nepotem. Quamquam bonum te timor faciebat, non diuturnus
2    II, 90|   inprobum fecit ea, quae, dum timor abest, a te non discedit,
3   III, 22|     sic loquitur? Deinde: 'nec timor, quem denuntiat inimicus'.
4   III, 22| inimicus'. Quid ergo? ab amico timor denuntiari solet? Horum
5     V, 50|   optimis civibus. Nullus iste timor esse debet; omnis Caesar
6  VIII, 3 |    perturbatio tanta, ut maior timor oriatur? unde etiam nomen
7   XII, 27|     colloquio aequitas; nullus timor, nulla suberat suspicio;