107-conte | conti-hayng | heri-obstr | obstt-secur | sede-zelum
Capitolo, §
1506 1, 1,p. 53| formidinem excludens, huic obstt propositio 3 damnata ab
1507 1, 1,p. 44| ut lex virtutem obligandi obtineat, quod est proprium legis,
1508 1, 2,p. 79| tenebris humanis mentibus obveniunt. Æquum autem et divinæ benignitati
1509 1, 1,p. 53| timorati haberent maximas occasiones peccandi.~
1510 1, 1,p. 51| Jerem. excusabat cum qui occideret filiam, ut eam a gravissimis
1511 1, 2,p. 69| firma ratio in oppositum occurrat ab illis non animadversa,
1512 1, 1,p. 29| dicetur in § II, ubi sermo occurret de probabilitate extrinseca.
1513 1, 1,p. 25| tutiorem in sacramentis ocnferendis. Et hujus rationem patet,
1514 1, 1,p. 55| speculativo oeprari quia in praxi oeprantur cum certitudine reflexa, ./.
1515 1, 1,p. 55| cm eo dubio speculativo oeprari quia in praxi oeprantur
1516 1, 1,p. 30| ex cap. Cum jure 31, de off. et potest. jud. deleg.,
1517 | olim
1518 1, 1,p. 52| Ita nec tale peccatum sine oluntate peccati. Idest voluit actionem
1519 1, 1,p. 43| errandi formaliter, vel ob omissionem debitæ diligentiæ, vel ob
1520 1, 1,p. 11| tutioribus ac probabilioribus omissis. Et cap. 4, 5 e 6ostendit,
1521 1, 1,p. 30| procepti. Hinc habetur pro omisso quod non est declaratum
1522 1, 1,p. 30| nisi palam ecprimatur, omissum esse intelligendum est.
1523 1, 2,p. 75| nostros auctores leger non omittant. Non enim sufficit ad theologiam
1524 1, 1,p. 47| dubio non excusaris, si omittas diligentiam, quæ lnge major
1525 1, 1,p. 62| Augustinum pro eo qui vellet omittere poenitentiam in die certo
1526 1, 1,p. 38| divina lex, prout æterna omnemque libertatem humanam præcedens,
1527 1, 1,p. 12| urgebimus; ubique enim eodem omnimo modo philosophamur. Sed
1528 | omnium
1529 1, 1,p. 50| circ aprima principia et onclusiones immediatas eorum et claras,
1530 1, 1,p. 35| revera vetita, nos tamen non operamur contra legem sed juxta legem
1531 1, 1,p. 41| practicum, dubiumque reddat operantem an agendo peccet, juxta
1532 1, 1,p. 57| qui incertus de peccato operatur, nullam distinctionem facientes
1533 1, 2,p. 67| videtur. Qua de re male ego operer, si quamdam opinionem sequi
1534 1, 2,p. 63| provenit ut non rar isti opiiones libertati faventes probabiliores
1535 1, 1,p. 21| libere sequi posse in dubiis opinabilòibus partem libertati faventem.
1536 1, 1,p. 14| ac detestanda: primum est opinantium etc. Nam ibi s. Doctor statim
1537 1, 1,p. 19| qui ait prudentiam esse in opinativa parte animæ et versari circa
1538 1, 1,p. 19| ejusdem s. Doctoris in 6 eth.: Opinativum est cogitativa, scientificum
1539 1, 1,p. 19| haberi possit quam homo opinetur. Addit ibid. Cajetanus et
1540 1, 1,p. 11| rato, quamvis contraria opini sit communissima inter theologos,
1541 1, 1,p. 42| pro iis tantum quibus illa opiniio probabilior appareret: sed
1542 1, 1,p. 18| certa pertinet ad judicium oponionis; cum veritas propria opinionis
1543 1, 1,p. 49| doctrinæ s. Thomæ absolute se opponeret? Peto: in istis quid prævalet?
1544 1, 1,p. 61| formidine annexam habere. Oppponunt insuper, ummos pontifices
1545 1, 1,p. 44| quod est proprium legis, oprtet quod applicetur hominibus,
1546 1, 1,p. 28| opinione, et scientiam. Optassem, dico: sed ipse textus præfati
1547 1, 1,p. 28| illam ad reditum obligari. Optassero ut mens Fagnanus super hoc
1548 1, 1,p. 14| 1, n. 180. Si quis autem opunionem probabilissimam sumeret
1549 1, 1,p. 26| Hinc si nunc scotista han oratione, recitaret, utique non peccaret,
1550 1, 1,p. 26| recitari illam celebrem orationem al B. V. Mariam: Peccatores
1551 1, 1,p. 49| converso, si quis dominicanus ordinem minorum introisset, nonne
1552 1, 1,p. 49| fratribus minoribus doctrinis ordinis prædicatorum adhæsisse,
1553 1, 1,p. 17| certum de rei veritate, quum oriatur ex motivo fallibili. Et
1554 1, 1,p. 51| esse s. Jo. Chrys., qui cum Origene et eod. s. Hier. admittebat
1555 1, 1,p. 58| quod si penitens paratum se ostendat sequi sententiam probabiliorem,
1556 1, 1,p. 35| tertia ratione adducenda ostendemus, Donec igitur per certam
1557 1, 1,p. 59| quod errarit: sed tantum ad ostendendum hanc fuisse sententiam antiquorum
1558 1, 1,p. 28| respondisset, et nos teneri ostendisset uti semper opinione quæ
1559 1, 1,p. 58| practicasse ss. Patres fuse ostendit Christianus Lupus, tom.
1560 1, 2,p. 64| fundatu. Sed hoc, salva pace ipsorum, est incongruenter
1561 1, 1,p. 30| obligationis casa dictum, id, nisi palam ecprimatur, omissum esse
1562 1, 2,p. 66| legum intelligitur, juxta Panorm., dictum aliquod legis circa
1563 1, 1,p. 11| professor lovaniensis, tom. 9, par. 1, dissert. 1, cap. 1,
1564 1, 1,p. 58| notandum quod si penitens paratum se ostendat sequi sententiam
1565 1, 1,p. 38| ideo in dubio semper illi parendum, nullimode in nostro casu
1566 1, 1,p. 12| l. 3, reg. 14, academiam parisiensem propositionem damnasse hanc:
1567 1, 1,p. 24| Respondetur secundo quod paritas non currit; nam quod pondus
1568 1, 1,p. 20| pertinet ad scientiam, et de particularibus non datur scientia, ut dicunt
1569 1, 1,p. 19| congitativam, quæ est regula particularium actionum. Cogitativa enim
1570 1, 2,p. 66| legis quis verum dicat. Idem partiter legitur in tabula aurea
1571 1, 1,p. 39| 11 in 6, ubi: Cum sunt partium jura obscura, reo potius
1572 1, 1,p. 24| decem librarum nullius vel parvi esse momenti propter unciam
1573 1, 2,p. 69| Palaus, Vasq., Sayr., Pasq. etc., cum Boss., t. 1,
1574 1, 1,p. 49| sivi sensus proprius sive passio propria vindicet, et non
1575 1, 1,p. 43| vel ob hallucinationem passionis. Saltem, dico, rationes
1576 1, 1,p. 32| libertati adversus legem, patenter errant in terminis. Na,m
1577 1, 1,p. 58| donatistas, nullaque via pateret e qua dubium deponere posset,
1578 1, 1,p. 40| nisi de his ubi manifeste patete ex Scriptura vel Ecclesiæ
1579 1, 2,p. 70| conciliorum, ss, canonum et ss. Patrm. Attamen non sic loquitur
1580 1, 2,p. 78| non solum paucos habere patronos et sequaces, et hos magis
1581 1, 2,p. 71| habuisse? Quis ignorat ss. Patrtes pauca de scientia morali
1582 1, 1,p. 48| auctoritates dd. Quandoque enim paucimultis præferendi sunt. Quandoque,
1583 1, 1,p. 007| sententia benigna) et aliis paucis, qui ita enixe suam sententiam
1584 1, 2,p. 73| appellantur auctores a p. Paulo Segneri, in suis epist.
1585 1, 1,p. 26| Virginem, etiam Adamo non peccante, matrem Dei exstistisse:
1586 1, 1,p. 52| etiamsi, non quia voluit, peccarit, nesciens esse peccatum
1587 1, 1,p. 26| exstitisset mater Dei nisi Adam peccasset, probabilis era juxta scholam
1588 1, 1,p. 26| orationem al B. V. Mariam: Peccatores non abhorres, sine quibus
1589 1, 1,p. 52| non voluit peccatum, non peccavit, prout clarius explicat
1590 1, 1,p. 41| reddat operantem an agendo peccet, juxta illud: Quia amat
1591 1, 1,p. 49| nonne certe manibus et pedibus Scoto adversaretur? Et e
1592 1, 1,p. 35| invincibiliter putat teneri ad pejerandum pro salvanda vita hominis,
1593 1, 1,p. 35| hominis, tenetur quidem pejerare. Peto ex qua lege? Ex hac
1594 1, 1,p. 10| Sporer, p. Paulus Segneri, Pelbartus, Crois etc. Sinamus contrarios
1595 1, 2,p. 77| probabiliora sine culpa seligere pene impossibile vieatur. Illud
1596 1, 1,p. 58| Hic autem notandum quod si penitens paratum se ostendat sequi
1597 1, 2,p. 75| absolutione teneantur dimittere penitentes vere contritos ac propria
1598 1, 1,p. 46| opus esset exquirere ac pensare primo rationes, illasque
1599 1, 1,p. 18| tantum quæ, hinc inde omnibus pensatis, cognoscitur vera: ita ut
1600 1, 1,p. 9| 2, 2, q. 63, a. 4, dub. penult., Mich. Salon., contr. 2,
1601 1, 2,p. 74| videt quam salutis januam perdifficilem reddant ac prorsus imperiam?
1602 1, 2,p. 73| disciplinam evertentes, animas ad perditionem per latam viam deducentes,
1603 1, 1,p. 50| miserrimam, legem durissimam et pericula peccandi facillima?~
1604 1, 2,p. 68| directo suspenso? Utrumque periculosumm est, nimis laxare et nimis
1605 1, 2,p. 66| eorum saltem quos reputat peritos. Etenim ex lib.Si quis, §
1606 1, 1,p. 35| contra legem antecedentem qua perjurium prohibetur; ex quo liquet
1607 1, 2,p. 70| hortatur confessarios utique perlegere casuistas, et signanter
1608 1, 1,p. 59| baptizatos ab hæreticis, tamen permisit illam, utpote probabilem,
1609 1, 1,p. 30| maj. etc., ubi: Omnia snt permissa per legem quæ prohibita
1610 1, 1,p. 35| lege consequente seu saltem permissiva illius actionis, licet actio
1611 1, 1,p. 30| est. Et ideo habetur ut permissum quidquid a lege vetitum
1612 1, 1,p. 38| Quomodo igitur potuit pontifez permittere in tali dubio copulæ experientiam
1613 1, 2,p. 76| excerceat, qui potius in earum perniciem et laqueum, ut superius
1614 1, 2,p. 68| rationibus innixi, rei veritatem perpenderint. Ex hoc expresse docuit
1615 1, 2,p. 78| hinc ejus momenta sedulo perpendimus, et rigidam sententiam animadventimus
1616 1, 1,p. 42| tenentur, sæpius divisus sit et perplexus circa veritatem amplectendam,
1617 1, 1,p. 36| non poterit attingere, jam perseverat in possessione suæ libertatis,
1618 1, 2,p. 63| auctoritate dd., nisi ratio persuadeat. Et hinc provenit ut non
1619 1, 1,p. 28| quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nota igitur quanti
1620 1, 1,p. 57| in rebus ad salutem animæ pertinentibus vel eo solo quod certis
1621 1, 1,p. 60| versantur nec ad certitudinem pertingunt. Deinde, peto, ex præfatis
1622 1, 1,p. 53| ad certitudinem moralem pertiugat, dicimus benignam sententiam
1623 1, 2,p. 71| hanc ./. moralem scientiam pertractant. Utinam in sacræ Scripturæ
1624 1, 2,p. 76| practicas quæstiones fuse pertractantes, de quibus probabilioristæ
1625 1, 1,p. 27| poterat habere principium, pervenisse noscatur. Consultius itaque,
1626 1, 2,p. 78| Ecclesiæ declaratione certa pervenit notitia; non autem earum
1627 1, 2,p. 77| aut vero nostrorum libros pervoleverunt, et hi, variorum dubiorum
1628 1, 2,p. 75| forte gallicanorum auctorum pervolvere, in generalibus principii
1629 1, 1,p. 11| illud Senecæ: Argumentum pessimi turba est. Sed aliter loquitur
1630 1, 1,p. 56| tenetur reddere debitum petenti in bona fide, ex cap. Dominus,
1631 1, 1,p. 9| ipsis esse d. Thomam; sed Petrus Antonius Terillus scriptor
1632 1, 1,p. 12| ubique enim eodem omnimo modo philosophamur. Sed ibi nil aliud proscriptum
1633 1, 1,p. 20| datur scientia, ut dicunt philosophi, sed prudentia debet necessario
1634 1, 1,p. 16| formidine oppositi. Ita Philosophus, lib. ./. de anima, cap.
1635 1, 2,p. 73| conviciis tot viros doctrina ac pietate insignes insectantes. Nec
1636 1, 1,p. 12| valet auctoritas gravium et piorum dd. Ubi enim veritas certa
1637 1, 2,p. 73| magistros prurientes auribus, placentia loquentes, moralis christianæ
1638 1, 1,p. 40| aadversariis ea adnotare non placuit): Si, manente tali dubitatione (
1639 1, 2,p. 77| similibus acquiescenes, et hi pluries in dubiis decidendis, plusquam
1640 1, 1,p. 21| operabilia ./. in quibus plurima attenduntur, secundum quorum
1641 1, 2,p. 77| valeant, ad tutiorismum et plurimum declinant, sicque divini
1642 1, 2,p. 77| pluries in dubiis decidendis, plusquam lice, liberi sunt, probabiliores
1643 1, 1,p. 23| probabilem; prout Lugo, de Poen., d. 17, n. 107, loquens
1644 1, 1,p. 26| temerarium, præsumtuosum et poena dignum attentatum aliquorum
1645 1, 2,p. 75| ille est confessus, quia poenitens tunc habet jus certum ab
1646 1, 2,p. 75| gravi tenentur absolvere poenitentem sufficienter dispositum,
1647 1, 2,p. 77| hujus sæculi caligines, poenitentes miserrime premat et angat,
1648 1, 1,p. 62| pro eo qui vellet omittere poenitentiam in die certo ut differret
1649 1, 1,p. 35| Croiz, lib. 1, n. 339, Cum Polanco, quod semper ac agimus cum
1650 1, 2,p. 69| quinque doctores auctoritate pollentes aliquam teneant opinionem,
1651 1, 2,p. 75| nostræ dissertationi finem ponamus, rogare vellemus tyrones
1652 1, 2,p. 64| Nulli dibium est gemino pondere nos impelli ad discendum,
1653 1, 1,p. 54| simul jungatur et sint multi ponderis, sunt apta generare moralem
1654 1, 2,p. 73| animadverterent quantum claritatis et pondersi principia benigne nostræ
1655 1, 2,p. 70| sic denique loquitur sum. pontefix Benedictus XIV in sua bulla
1656 1, 1,p. 26| septembris anno 1482, quo pontefiz declaravit temerarium, præsumtuosum
1657 1, 1,p. 59| idcirco ipse recte sanctum pontificem culpasset; nam manifestum
1658 1, 1,p. 27| Nota, quæso, quod sententia pontificis erat quod illa mulier, etsi
1659 1, 1,p. 38| triennium experiri. Propterea pontifz ex hoc principio ductus,
1660 1, 1,p. 60| Deinde, peto, ex præfatis pontiicis, nisi quod pontifez censuit
1661 1, 1,p. 22| esse regua universalis toti populo christiano? Aut hæc poterit
1662 1, 1,p. 42| universim proposita, ne populus, qui ad illam observandam
1663 1, 1,p. 19| alibi dixerit quod prudentia posita sit in intellect, ad quem
1664 1, 1,p. 55| principiis certis, ut supra positis, nempe quod qui probabiliter
1665 1, 2,p. 74| Juen. admittunt in jure positivo, non autem in jure naturali.
1666 1, 2,p. 69| contra communiorem aliorum, posses eorum auctoritati acquiescere,
1667 1, 1,p. 37| dubio legis hominem sua possessa liberate spoliare. Et quod
1668 1, 1,p. 39| possessor teneretur rem possessam restituere, est, quia jus
1669 1, 1,p. 34| probabiliores sequi, quia, quum possessi legis semper præferenda
1670 1, 1,p. 36| alia materia prævalet jus possessionis. Ita Sanchez, dec. l. 1,
1671 1, 1,p. 31| libertate privari, quam possident et pro qua jus certum habent
1672 1, 1,p. 37| justitiam esser privare in dubio possidentem jure suo, pariter contra
1673 1, 1,p. 38| matrimonium adversus legem Dei possidere. Imo dico quod axioma illud -
1674 1, 1,p. 48| auctoritatem ut illam ./. sequi possis: sed ad inveniendam probabiliorem,
1675 | postmodum
1676 1, 1,p. 37| dubio igitur an vir sit potens vel ne, quod idem est ac
1677 1, 1,p. 37| concedit ei qui duvitat de potentia ad copulam conjugalem ut
1678 1, 1,p. 31| eoc. Apost. 1 Cor. 7, 37: Potestatem autem habens suæ voluntatis.
1679 1, 1,p. 28| ejus commentariis volvendis potui adhibere. Adde quod dicit
1680 1, 1,p. 30| contrarium nec decretis ss. PP. inveniatur adversum. S.
1681 1, 1,p. 36| motivum rationis quod currit pr materia justitiæ etiam currit
1682 1, 1,p. 37| lex divina et naturalis ac pracedens omni juri quod homo habere
1683 1, 1,p. 61| de spons., ubi pontifez pracepit ut juvenis qui matrimonium
1684 1, 2,p. 76| enucleandis, tot voluminibus practicas quæstiones fuse pertractantes,
1685 1, 1,p. 58| nostri bene docent. Et ita practicasse ss. Patres fuse ostendit
1686 1, 1,p. 11| aliique plures docuerint et practicaverint sententias minus probabiles,
1687 1, 1,p. 38| omnemque libertatem humanam præcedens, semper possidet antecedenter
1688 1, 1,p. 33| incertæ1 Sicut enim Deus præcepit nihil a lege augerendum,
1689 1, 1,p. 45| exigitur obeditio ubi non præcesserit auditio. Publicatio autem
1690 1, 2,p. 71| resolutiones morales edidere, cum præcipuum intentum eorum fuerit hæreses
1691 1, 1,p. 25| ex decreto Sixti IV irca prædestinationem B. V. Mariæ ad Dei maternitatem
1692 1, 2,p. 64| probabiliores videantur. Prædicant isti parum æstimandam esse
1693 1, 1,p. 49| minoribus doctrinis ordinis prædicatorum adhæsisse, nec quemquam
1694 1, 2,p. 66| judicium in hoc resideat per prædicta eorum saltem quos reputat
1695 1, 1,p. 18| expresse obstat damnatio prædictæ prop. 3 ab Alex. VIII, quæ
1696 1, 1,p. 39| ratio profecto æque in casu prædicto impotentiæ et in quacumque
1697 1, 1,p. 60| pertingunt. Deinde, peto, ex præfatis pontiicis, nisi quod pontifez
1698 1, 1,p. 48| Quandoque enim paucimultis præferendi sunt. Quandoque, insuper
1699 1, 1,p. 23| probabilis eligitur, non ideo præfertur falsitas veritati; sed comparatio
1700 1, 1,p. 45| agnoscat obligationem a lege præfixam. Ita Suar., Salas, Sanch.,
1701 1, 2,p. 70| confessarios, ubi ipse illos præmonet legere sedulo auctores casus
1702 1, 1,p. 23| agendum, ut docent Gerson., de præpar. ad miss., cons. 3, alph.
1703 1, 1,p. 28| quantalibet sanctitate doctrinaque præpolleant, non ideo verum putem quia
1704 1, 1,p. 46| non quamlibet, sed gravem præponderantiam. At quia non videt hoc onus (
1705 1, 1,p. 57| solo quod certis incerta præponeret. Id iterum sic urget cap.
1706 1, 1,p. 15| possumus in agendo, ut docens præscribit in cap. Ne innitaris, de
1707 1, 2,p. 73| benigne nostræ senteniæ præseferant; quæ si adversarii bene
1708 1, 2,p. 63| probabilioristarum nome præseferunt, nihil facientes doctorum
1709 1, 2,p. 69| rationes; nisi prudenter præsumat ab illis exa minatas. P.
1710 1, 1,p. 54| de pecc., reg. 18, ait: Præsumtio vehemens prcertudine habenda
1711 1, 1,p. 39| externum non nititur falsa præsumtione, ut communiter docent cum
1712 1, 1,p. 26| pontefiz declaravit temerarium, præsumtuosum et poena dignum attentatum
1713 1, 2,p. 68| stricta; nam prima generat præsuntionem, secunda desperationem.
1714 1, 2,p. 75| necessariis quæstionibus dubiisque prætermissis celebriorum auctorum, nostræ
1715 1, 1,p. 14| prudenti formidine sit immunis. Præterquamquod, cum hujus propositionis
1716 1, 1,p. 33| 1°: possessio libertatis prævalere non potest possessioni Dei,
1717 1, 2,p. 64| non auctoritas, in nobis prævaleret. Hoc enim est proprium aucoritatis,
1718 1, 1,p. 29| 15: Ubi non est lex, nec prævaricatio. Quem locum s. Augustinus
1719 1, 1,p. 25| ad Dei maternitatem ante prævisionem ./. peccati, editio 11
1720 1, 1,p. 26| tantum debitum, in quantum prævisum fuit peccatum Adæ.~
1721 1, 2,p. 65| ante dominicam illam coenam prandere; sed nullì etiam contradicere
1722 1, 2,p. 78| injudicatum est judicare prasumat, ut ab adversariis fit audacter.
1723 1, 1,p. 8| Ronc., l. 1, q. 1 in reg. prax., Moya, quæst. sel., quæst.
1724 1, 1,p. 55| speculativo oeprari quia in praxi oeprantur cum certitudine
1725 1, 1,p. 54| ait: Præsumtio vehemens prcertudine habenda est. Ac Fagnanus
1726 1, 1,p. 24| principio utraque probabilitas precederet; sed utique non elidit cum
1727 1, 2,p. 78| probitatis et sapientæ viris, et precipue ab illustrissimo et doctissimo
1728 1, 2,p. 77| caligines, poenitentes miserrime premat et angat, cum eos pro materiali
1729 1, 2,p. 65| Eccli. 6, 35: In multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientæ
1730 1, 1,p. 36| quo per nullum jus dubium pribatus censetur. Ratio 2°, quia,
1731 1, 1,p. 35| regulam proximam agendi primam legem, sed esse secundam,
1732 1, 1,p. 13| probabilissima, etsi inter probabiles principem locum habet, tamen intra
1733 1, 2,p. 75| pervolvere, in generalibus principii totam tam longæ artis seriem
1734 1, 1,p. 20| per discursum ab aliquo principiogenerali. Igitur, est conclusio evidens,
1735 1, 1,p. 48| deberetenim perpendi ratio prior ex principiis intrinsecis,
1736 1, 1,p. 10| sententia sit nova et numquam prioribus sæculis audita. Veritas
1737 1, 2,p. 78| Quapropter omnia hæc a pristina setentia nos detreserunt.
1738 1, 1,p. 44| certa possessione non es privanda, nisi constet de lege.~
1739 1, 1,p. 37| si contra justitiam esser privare in dubio possidentem jure
1740 1, 1,p. 31| vult homines sua libertate privari, quam possident et pro qua
1741 1, 1,p. 62| differentiam fori interni, ubi privatum bonum tantum spectatur.
1742 1, 2,p. 73| Segneri, in suis epist. de probabil., Granadus, Sayrus, Boac.,
1743 1, 1,p. 54| concludant omnino sed sint tantum probabilia; tamen si simul jungatur
1744 1, 1,p. 25| etc. Non dicitur relicta probabiliore, sed tutiore; quia pontifex
1745 1, 1,p. 11| probabiles, tutioribus ac probabilioribus omissis. Et cap. 4, 5 e
1746 1, 2,p. 77| impossibile vieatur. Illud sane probabilioristis evenire solet quod aut auctores
1747 1, 1,p. 14| auctores usum opinionis probabilissimæ prohiberent, non equidem
1748 1, 1,p. 46| adesse (ut probabile, imo probabilissimum est de hac lege sequendi
1749 1, 1,p. 24| utique non elidit cum illæ probabilitates, ex diversis ./. principiis
1750 1, 2,p. 68| roboris est ut æquiparetur probabilitati intrinsecæ rationis, præsumtionem
1751 1, 2,p. 77| quæ apud nos forte nlla probailitate nituntur; aut vero nostrorum
1752 1, 1,p. 32| libertati favens, sed prius tunc probandum est legem adesse. Exemplo
1753 1, 1,p. 60| Respondetur ./. primo quod is probaret nimis, nempe quod teneremur
1754 1, 2,p. 66| habetur: Tanto validior est probatio, quanto quis majori nititur
1755 1, 1,p. 30| disp. 15, c. 10, n. 551. Probatur ex cap. Cum jure 31, de
1756 1, 1,p. 55| qui probabiliter agit, ut probavimus cum s. Thoma. Item quod
1757 1, 2,p. 78| teneri a quamplurimis magnæ probitatis et sapientæ viris, et precipue
1758 1, 1,p. 31| humanam sed naturalem, cum non procedat ex arbitrio sed ex ipsa
1759 1, 1,p. 36| est conditio possidentis; procedit tantum in materia justitiæ,
1760 1, 1,p. 34| sui. Adjecit mandata et procepta sua. Si colueris mandata
1761 1, 1,p. 30| mediante scientia illius procepti. Hinc habetur pro omisso
1762 1, 1,p. 28| ab initio non valet, nec processu temporis convalescere potest.
1763 1, 1,p. 40| non licere ei plures ./. proebendas habere. Respondet primo
1764 1, 1,p. 30| noverimus sequendum quod nec proeceptis evangelicis contrarium nec
1765 1, 1,p. 59| utpote probabilem, scribendo: Proferamus singuli quid sentiamus,
1766 1, 1,p. 31| omnia quæ a divina lege non prohibentur, ut ex eoc. Apost. 1 Cor.
1767 1, 1,p. 14| opinionis probabilissimæ prohiberent, non equidem intelligebant
1768 1, 1,p. 30| snt permissa per legem quæ prohibita non inveniuntur. Et huic
1769 1, 1,p. 007| maxime quum Innocentius XI prohibuerit benignam sententiam censurari,
1770 | proinde
1771 1, 1,p. 27| quatenus se poterat obligar: promisit enim intrando monasterium
1772 1, 1,p. 45| subditos obligare, illam non promulgando; Deus autem statim ac legem
1773 1, 1,p. 45| legem edidit, simul etiam promulgasse intelligitur, adeo ut scientes
1774 1, 1,p. 46| ertum, illam non esse satis promulgatam, et ideo ad illam neminem
1775 1, 1,p. 38| libertas, constitutionem illam promulgavit.~
1776 1, 2,p. 79| et inter se dissidentia proponuntur, quod et variæ cogitationum
1777 1, 1,p. 14| Præterquamquod, cum hujus propositionis auctores usum opinionis
1778 1, 1,p. 58| respondetur quod in casu proposito ille donatista, cum esset
1779 1, 1,p. 13| probabilissima certum est ex dicta propotisione damnata intelligendam esse (
1780 1, 1,p. 48| aliorum præferenda est rationi propriæ: Aliquis parvæ scientiæ
1781 1, 2,p. 68| Ecclesiæ, quasi arguendo ex propriis, sed probabiliter. ./. Quo
1782 1, 1,p. 49| maximam partem sivi sensus proprius sive passio propria vindicet,
1783 1, 1,p. 14| hoc sensu, quo propositio proscribi debuit, pontifex quidem
1784 1, 1,p. 14| debuit, pontifex quidem proscripsit. Et sic sane declaravit
1785 1, 1,p. 12| philosophamur. Sed ibi nil aliud proscriptum esse bene ait Croix, l.
1786 1, 2,p. 63| ratio persuadeat. Et hinc provenit ut non rar isti opiiones
1787 1, 1,p. 20| quod prudentia, quæ est proxima regula nostrarum actionum,
1788 1, 1,p. 35| invincibilis non esse regulam proximam agendi primam legem, sed
1789 1, 1,p. 37| tribuit suum jus Deo, charitas proximo, temperantia sibi ipsì,
1790 1, 1,p. 35| ignoramus esse vetitum, prudenterque licitum judicamus. Exemplo
1791 1, 1,p. 14| moraliter certa de se habet ut a prudenti formidine sit immunis. Præterquamquod,
1792 1, 2,p. 65| multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientæ illorum
1793 1, 2,p. 73| peccatis excusantes, magistros prurientes auribus, placentia loquentes,
1794 1, 1,p. 61| separari a consobrina propter publicam honestatem, ad scandalum
1795 1, 1,p. 45| adversariis) sufficienter esse publicatam, quando communis sententia
1796 1, 1,p. 45| ut obliget, debere esse publicatama cum tali certitudine ut
1797 1, 1,p. 45| non præcesserit auditio. Publicatio autem legis illa dufficiens
1798 1, 1,p. 45| sententia dd. asserit nec publicationem nec legem unquam adfuisse?~
1799 1, 1,p. 61| matrimonium contraxerat cum puella non dum septenni, de qua
1800 1, 1,p. 61| viripotens, separaretur ab illius puellæ consobrina, quam, illa mortua,
1801 1, 1,p. 61| una parte juvenis ille jam puellam in uxorem ad domum suam
1802 1, 2,p. 76| futile quiddam esse hos pueriles casusculos agitare.~
1803 1, 1,p. 56| dubitanti de justitia velli pugnare, jubente principe. Item,
1804 1, 2,p. 77| vitando, quod Deus quidem non punit, in formaia crimna sæpe
1805 1, 1,p. 57| adversarii, præsertim Juenin. et Purch. Quidam dubitabat utrum
1806 1, 1,p. 12| conscientia satisfacere putamus: nec exemplis urgebimus;
1807 1, 1,p. 35| si quis invincibiliter putat teneri ad pejerandum pro
1808 1, 1,p. 28| præpolleant, non ideo verum putem quia ipsi senserunt, sed
1809 1, 1,p. 39| habet talem opinionem ut putet se licite habere posse simul
1810 1, 2,p. 69| opposita deseri debeat, si putetur rationem ab aliis dd. gravibus
1811 1, 1,p. 22| hæc poterit esse lez certa qæ omnes homines adstringat,
1812 1, 1,p. 29| sibi suadeat, intelligitur qando sententia doctoris videtur
1813 1, 1,p. 16| admittere: nescio, dico, qomodo excusari possint in propositionem
1814 1, 1,p. 28| Adde quod dicit s. August. qpist. 19ad s. Hieronymum: Alias (
1815 | quæcumque
1816 1, 1,p. 27| monasterio educta fuerat. Quærebatur an post viri obitum ipsa
1817 1, 1,p. 17| habens, verum per verisimilia quærit potius quam apprehendit.
1818 1, 1,p. 42| obstringeremur. Respondetur 2° et quæritur: quisnam hanc legis declarationem
1819 1, 1,p. 27| invitam non cogendam. Nota, quæso, quod sententia pontificis
1820 1, 2,p. 71| in omnibus divinæ legis quæstiunculis, sed solum in fidei regula
1821 1, 2,p. 71| Patrum decisas inveniremus quætiones morales1 Quis ignorat ex
1822 1, 2,p. 70| tutam, sed vel scire debet qualitatem doctorum, ut sine investigatione
1823 1, 1,p. 21| potestate habere eligere quamlibert partem contradictionis,
1824 1, 1,p. 46| requirunt adversarii in ea non quamlibet, sed gravem præponderantiam.
1825 1, 1,p. 36| prob., q. 8, an. 15, et quamplures apud ipsum, contra Mercor.,
1826 1, 2,p. 79| adversarii nimis injuste exigunt, quamplurima nova mandata ac præcepta
1827 1, 1,p. 8| Regin., Abelly et alii quamplurimi cum Viva in prop. 3 damn.
1828 1, 2,p. 78| intelleximus communiter teneri a quamplurimis magnæ probitatis et sapientæ
1829 1, 1,p. 10| benigna sententia citat quamplurimos thomistas, et asserit hanc
1830 1, 1,p. 28| canonicos) ita lego ut, quantalibet sanctitate doctrinaque præpolleant,
1831 1, 1,p. 28| mentione, quidem facit, quantamcunque curam in ejus commentariis
1832 1, 1,p. 28| persuadere potuerunt. Nota igitur quanti æstimabat s. Doctor ratione,
1833 1, 2,p. 77| Quod quis non videt quot et quantis periculis, anxietatibus
1834 1, 2,p. 66| Tanto validior est probatio, quanto quis majori nititur auctoritate.
1835 1, 1,p. 48| qui ob vitæ sanctitatem quantomerito apud Deum habitus fuerit,
1836 | quantumcumque
1837 1, 2,p. 64| intrinseca sive extrinseca, quantumvi tenui, confisi aliquid agimus,
1838 1, 1,p. 12| intrinseca sive extrinseca, quantumvis tenui, modo a probabilitatis
1839 1, 2,p. 75| et inepte despicientes. Quaptropter hoc animadvertendum credimus
1840 1, 1,p. 46| Ratio quarta. Merito autem judicatur
1841 1, 1,p. 61| excomm., in quo decisum fuit quemdam qui celebravit cum dubio
1842 1, 1,p. 49| prædicatorum adhæsisse, nec quemquam ex istis adhæsisse illis.
1843 1, 1,p. 10| necessaria fuisset ad hanc quercum eradicandam quæ per tot
1844 1, 1,p. 10| fuisse hac vi, quoniam ista quercus ab adversariis ficta nunquam
1845 | quibusdam
1846 | quiddam
1847 1, 2,p. 76| probabilioristæ ne mentionem quiidem facere dignantur, undique
1848 1, 2,p. 65| Alberto magno habetur quod quilibet potest ./. sequi quamcumque
1849 1, 2,p. 72| Quinam autem auctores possint dici
1850 1, 1,p. 24| decem librarum et ex altera quindecim, licet hoc pondus lancem
1851 1, 1,p. 53| Ratio quinta est, quia, etiam dato quod
1852 | quippe
1853 1, 1,p. 11| episcopos, summos pontifices in quisbusdam casibus; prout Gregorius
1854 1, 1,p. 42| Respondetur 2° et quæritur: quisnam hanc legis declarationem
1855 1, 2,p. 63| Quapropter Thyrsus Gonzalez in quodam suo libro, tractans de obligatione
1856 1, 1,p. 21| attenduntur, secundum quorum quodlibet aliquid potest judicari
1857 1, 1,p. 58| separari noluissent. Item fert quosdam pontifices contra proprium
1858 1, 1,p. 62| onus impossibile: qua de r merito deinde damnata fuit
1859 1, 2,p. 63| Et hinc provenit ut non rar isti opiiones libertati
1860 1, 1,p. 63| intrinseco, scilicet ex ratine, sive extrinseco, ex auctoritate
1861 1, 2,p. 79| arguendos homines qui opiniones rationabili fundamento innixas secuti
1862 1, 1,p. 43| dubiæ: ideo in hac tam magna rationum dubietate saltem sentetiam
1863 1, 1,p. 59| improbaret sententiam non rebaptizandi baptizatos ab hæreticis,
1864 1, 1,p. 36| vocat hanc sententiam hodie receptam, Moya, de opin. prob., q.
1865 1, 1,p. 13| Commune est enim et communiter receptum axioma illud: Qui probabiliter
1866 1, 1,p. 57| utrum apud donatistas licite reciperet Baptismum, quem in ecclesia
1867 1, 1,p. 10| respueretur, et benigna reciperetur sententia? Quænam vis necessaria
1868 1, 2,p. 78| benignam tum communiter recipi, tum opposita longe probabiliorem
1869 1, 1,p. 26| nunc scotista han oratione, recitaret, utique non peccaret, utpote
1870 1, 1,p. 26| qui contendebant non posse recitari illam celebrem orationem
1871 1, 1,p. 19| actus prudentiæ, sit quam recta ratio agibilium (ut definitur
1872 1, 1,p. 35| Antecedens enim est illa qua Deus rectas actiones jubet, vel vetat
1873 1, 2,p. 74| salutis januam perdifficilem reddant ac prorsus imperiam? Eo
1874 1, 1,p. 41| dubium practicum, dubiumque reddat operantem an agendo peccet,
1875 1, 1,p. 56| valore matrimonii tenetur reddere debitum petenti in bona
1876 1, 1,p. 50| essent angustiæ, quæ vitam redderent miserrimam, legem durissimam
1877 1, 1,p. 49| supra; et tunc quis me tutum reddet quod ea præponderantia sit
1878 1, 1,p. 55| sententiam tuentur, satis eam reddunt, ex judicio reflezo, non
1879 1, 1,p. 27| salutem, ut~a monasterium redeat, ub bona ducta intentione
1880 1, 1,p. 28| exstimavit eam non teneri ad redeundum, forte ex illo alio principio:
1881 1, 1,p. 28| judicium sentiret illam ad reditum obligari. Optassero ut mens
1882 1, 1,p. 15| Totum ergo dubium reducitur ad discernendum quænam sit
1883 1, 1,p. 26| sentetiæ quam non posset refellere quin incurreret notam teneritatis,
1884 1, 1,p. 56| quoties accedit certitudo refleza, patet ex pluribus exemplis;
1885 1, 1,p. 8| Barb., Trull., Fill., Bec., Regin., Abelly et alii quamplurimi
1886 1, 2,p. 70| signanter nominat Toletum et Reginaldum. Non sic denique loquitur
1887 1, 1,p. 9| 2, disp. 9; Du-Vallius regius professor in Sorbona, de
1888 1, 1,p. 39| possidentis. Et licet hæ regulæ sint pro foro externo, ut
1889 1, 1,p. 44| hominibus, qui secundum eam regulari debent; talis autem applicatio
1890 1, 1,p. 16| nostris auctoribus communiter rejecta, ipsis Gallis moraliter
1891 1, 2,p. 71| probabilis dum non constet rejectam esse a sede apostolica tamquam ./.
1892 1, 1,p. 32| lex aliqui vetans, omnino rejicienda est opinio libertati favens,
1893 1, 2,p. 73| communiter ait opinionem relatam censeri posse probabilem.~
1894 1, 1,p. 37| virtuti competit; prout religio tribuit suum jus Deo, charitas
1895 1, 1,p. 11| tenuisse universitates omnes, religiones, episcopos, summos pontifices
1896 1, 1,p. 27| professionem fecerat et habbitum religionis accepit. Si vero ad hoc
1897 1, 1,p. 34| initio constituit hominem, et reliquit illum in manu consilii sui.
1898 1, 1,p. 34| homo in manu conslii sui relivtus, hoc est in possessione,
1899 1, 1,p. 15| alterius partis prorsus exigua remaneat. Sed audiamus a magistro
1900 1, 1,p. 27| servare non tenebatur votum remanendi in monasterio, cum esser
1901 1, 2,p. 69| dubitandi locus non tibi remaneret. Maxime autem hic notandum
1902 1, 1,p. 52| est etiam inculpabilis. Remanet tantum videndum quando ignorantia
1903 1, 1,p. 60| etiamc um gravi conscientiæ remorsu, teneri ad servandum quod
1904 1, 1,p. 39| sunt partium jura obscura, reo potius ffavendum est quam
1905 1, 2,p. 70| loquitur: Si viro docto solum repræsentetur quod plures teneant utramque
1906 1, 1,p. 59| opiniones probabiles minime esse reprehendendas.~
1907 1, 2,p. 65| cap. 12, docuit non esse reprehendendos qui auctoritatem humanam
1908 1, 1,p. 16| usum opinionum probabilium reprobando, quamvis nomine videantur
1909 1, 2,p. 66| prædicta eorum saltem quos reputat peritos. Etenim ex lib.Si
1910 1, 1,p. 53| numquam concedi potest) quod requiratur omnino opinio probabilissima
1911 1, 1,p. 48| observa quænam diligentia requireretur; ait enim Sanch., dec. l.
1912 1, 1,p. 46| opinionem probabiliorem requirunt adversarii in ea non quamlibet,
1913 1, 1,p. 49| præponderantia a contrariis requisita, ut supra; et tunc quis
1914 1, 1,p. 19| resppicere debet ambiguitatem rerum agibilium, ad differentiam,
1915 1, 2,p. 66| dummodo judicium in hoc resideat per prædicta eorum saltem
1916 1, 1,p. 25| opinionem probabiliorem respectaminus probabilis esse moraliter
1917 1, 1,p. 56| tutior via eligenda est, responderut cum s. Antonino hoc intelligi
1918 1, 1,p. 40| plures ./. proebendas habere. Respondet primo d. Antoninus, reg.
1919 1, 1,p. 28| Fagnanus super hoc textu mihi respondisset, et nos teneri ostendisset
1920 1, 1,p. 57| etiam practico. Ex quo patet responsio ad etxtum s. August., lib.
1921 1, 2,p. 65| 3, cap. 10, scribit: Ex responsis quæ videntur data ab Alberto
1922 1, 1,p. 19| Aristotele), necessaio prudentia resppicere debet ambiguitatem rerum
1923 1, 1,p. 10| tam cito communiter a dd. respueretur, et benigna reciperetur
1924 1, 1,p. 39| legem divinam de re non sua restituenda, quæ semper in dubio possidet
1925 1, 1,p. 39| divinæ legis obligantis ad restitutionem, possidet hominis libertas.
1926 1, 1,p. 15| evidens et demonstrativa, resultet. Idem ait Habert, t. 3,
1927 1, 1,p. 52| inculpabilis. Quo autem studio, resumo, mihi erit vincibili ignorantia
1928 1, 2,p. 65| dicens: In verbo tuo laxabo rete. Non vero se conjungit auctoritati
1929 1, 1,p. 25| quia tunc quælibet vim suam retine, dum adhunc pro minori probabilitate
1930 1, 1,p. 44| apparet, etsi contraria etiam retineat sum verisimile fundamentum;
1931 1, 1,p. 25| eliditur, sed adhuc suum retinet fondamentum probabilitatis,
1932 1, 1,p. 51| autem s. August., l. 1 de retr.: Usque adeo peccatum voluntarium
1933 1, 1,p. 27| fecerat; viro tamen ./. reverso, de monasterio educta fuerat.
1934 1, 1,p. 43| cum rationes, ut diximus, revicunt potius hanc obligationem
1935 1, 1,p. 9| hanc materiam in trutinam revocavit, in quæst. 29, explicat
1936 1, 1,p. 24| lancem inclinaret, tamen ridiculm esset dicere pondus oppositum
1937 1, 1,p. 14| quam in rebus moralibus ridiculum esset requirere. Excludebant
1938 1, 2,p. 73| seipsos aliosque per eorum rigidas sententias tam periculose
1939 1, 2,p. 68| conscientias; imo damnosior est rigiditas quam laxitas, juxta id quod
1940 1, 2,p. 68| contra, ne ruamus in excessum rigiditatis, uti non possumus judicio
1941 1, 2,p. 68| ex auctoritate dd. tanti roboris est ut æquiparetur probabilitati
1942 1, 1,p. 59| ubi fratribus minoribus rogantibus apostolicam sedem an suub
1943 1, 2,p. 75| dissertationi finem ponamus, rogare vellemus tyrones qui in
1944 1, 1,p. 29| nona dest, ex illo Apost. Rom. 4, 15: Ubi non est lex,
1945 1, 1,p. 50| Croix, lib. 1, n. 726) fuit Romæ damnata: Nullam admittimus
1946 1, 1,p. 56| intelligitur, ut recte dicit Roncaglia, cum dubium versatur non
1947 1, 2,p. 76| cuique vel primis rei moralis rudimentis imbuto. Maxima quippe hujus
1948 1, 1,p. 62| ad cap. Illud, de cler. rxcomm., dicimus quod ibi recte
1949 1, 2,p. 72| de Cajet., Tolet., Nav., Sa et Busemb.; idem affirmat
1950 1, 2,p. 68| a. 8, ad 2, ubi: Tamen sacra doctrina utitur... auctoritatibus
1951 1, 1,p. 58| propria sentnetiam dari sacramenta illis qui, fulti probabili
1952 1, 1,p. 25| opinionem probabilem de valore sacramenti, relicta tutire etc. Non
1953 1, 1,p. 27| potestate ipsius; redire vero ad sæculum in ejus potestate non erat,
1954 1, 1,p. 51| Th., 1, 2, q. 94, a. 4, Sal. et Croix, loc. cit., n.
1955 1, 2,p. 70| tractantes. Non sic S. Franciscus Salesius, qui hortatur confessarios
1956 1, 1,p. 9| 4, dub. penult., Mich. Salon., contr. 2, conc. 4, Jo.
1957 1, 1,p. 59| pontifez: In his quæ animæ salutemrespiciunt, ad vitandos graves remorsus
1958 1, 2,p. 64| ratione fundatu. Sed hoc, salva pace ipsorum, est incongruenter
1959 1, 1,p. 35| teneri ad pejerandum pro salvanda vita hominis, tenetur quidem
1960 1, 2,p. 68| damnandum; secunda contra damnat salvandum. Comp. theol. verit., l.
1961 1, 1,p. 47| difficultatem; alias quomodo salvaretur illud: onus meum leve? Ita
1962 1, 2,p. 68| desperationem. Prima sæpe salvat damnandum; secunda contra
1963 1, 2,p. 75| legis custodes animarumque salvatores id exsequi sine ulla formidine,
1964 1, 1,p. 48| sequendas, nesciaset modum quo salvus fieri potuisset. Dicebat
1965 1, 1,p. 61| dicimus hoc specialiter sancitum esse de homicidio dubio,
1966 1, 1,p. 60| autem dicimus quod pontifez sancivisset, si ipsi cum opinione probabili (
1967 1, 1,p. 59| securior est tenenda. Hinc sancivit ad illa teneri. Hunc textum
1968 1, 1,p. 28| ita lego ut, quantalibet sanctitate doctrinaque præpolleant,
1969 1, 1,p. 48| Paulus Segneri (qui ob vitæ sanctitatem quantomerito apud Deum habitus
1970 1, 1,p. 59| quod idcirco ipse recte sanctum pontificem culpasset; nam
1971 1, 2,p. 65| Ille autem dicitur conjungi sapientiæ aliorum qui auctoritati
1972 1, 2,p. 65| aurem tuam et audi verba sapientium. Prov. 22, 17. Incina, idest
1973 1, 1,p. 41| opinio seu ratio assistit, sat illa legem elucidat et ad
1974 1, 1,p. 12| intrinsecam, in conscientia satisfacere putamus: nec exemplis urgebimus;
1975 1, 2,p. 73| de probabil., Granadus, Sayrus, Boac., Graffius, Macadus.
1976 1, 1,p. 61| fuisse causa mortis, cum scandalo populi visus esset celebrare.
1977 1, 1,p. 61| publicam honestatem, ad scandalum vitandum, quoniam res agebatur
1978 1, 2,p. 65| monetur in pluribus sacræ Sccripturæ textibus: Inclina aurem
1979 1, 2,p. 71| eorum fuerit hæreses et schismata extirpare, ut legitur in
1980 1, 2,p. 71| est, qua spinas haresum et schismatum exstirpet.~
1981 1, 1,p. 26| scholam thomisticam, quamvis schola scotistica oppositum tanquam
1982 ----| Dissertatio prima scholastico-moralis pro usu moderato opinionis
1983 1, 1,p. 11| 27demonstrat tam ss. Patres quam scholasticos antiquos, omnes vel fere
1984 1, 1,p. 11| severam non esse auditam in scholis usque ad Jansenii tempus:
1985 1, 1,p. 48| probabiliores in se, et tun quomodo sciam quæ opinio sit probabilior
1986 1, 1,p. 22| probabiles sequi permittit, ut sciamus eas manifeste habere sibi
1987 1, 1,p. 45| possit et ipsi evidenter sciant. Quomodo igitur asseri potest
1988 1, 1,p. 45| promulgasse intelligitur, adeo ut scientes hanc adesse, statim ac sciunt,
1989 1, 1,p. 19| Opinativum est cogitativa, scientificum est intellectus.Hinc ait
1990 1, 2,p. 65| existimasse utrumque probabile, scil. licere et non licere ante
1991 1, 1,p. 45| scientes hanc adesse, statim ac sciunt, eam servare tenentur. Verumtamen
1992 1, 1,p. 26| absolutum, ei debitum juxta Scoti sentetiam et tribueret ei
1993 1, 1,p. 26| thomisticam, quamvis schola scotistica oppositum tanquam probabilius
1994 1, 1,p. 49| dicit s. Thomas. Considera scotisticam scholam a tot sæculis thomisticæ
1995 1, 1,p. 49| certe manibus et pedibus Scoto adversaretur? Et e converso,
1996 1, 1,p. 59| illam, utpote probabilem, scribendo: Proferamus singuli quid
1997 1, 2,p. 71| scientia morali tractasse? Scripserunt ipsi quidem aliqua, sed
1998 1, 1,p. 33| possunt legem hanc esse scriptam quod teneamur inter opiniones
1999 1, 1,p. 9| Petrus Antonius Terillus scriptor anglus in suo illustri libro
2000 1, 2,p. 71| constantiensi apud Cabassut., sect. 39, his verbis: Conciliorum
2001 1, 1,p. 59| s. Stephanum eo quod sectantes sententiam probabilem pontifez
2002 1, 2,p. 75| licet rigidam sententiam sectari velint, nostros auctores
2003 1, 1,p. 43| Demum pro conclusione hujus secundæ rationis (juxta meum judicium
2004 1, 1,p. 9| Quando utraque pars est secura, ut quando utraque est probabilis,
2005 1, 1,p. 59| remorsus conscientiæ, pars securior est tenenda. Hinc sancivit
2006 1, 1,p. 9| probabilem, probabiliori et securiori omissa. M. Gallego, in tract.
|