Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
hymnom 1
hymnów 2
hymny 2
i 6634
ianua 1
iberów 1
ich 478
Frequency    [«  »]
-----
-----
-----
6634 i
5908 w
2967 jest
2830 sie

Katechizm Kosciola katolickiego

IntraText - Concordances

i

1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3500 | 3501-4000 | 4001-4500 | 4501-5000 | 5001-5500 | 5501-6000 | 6001-6500 | 6501-6634

     Czesc, Dzial, Rozdzial, Numer
1 Wstep | ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" ( 2 Wstep, 0,0 | I. Życie człowieka - znać 3 Wstep, 0,0 | Życie człowieka - znać i kochać Boga~ 4 Wstep, 0,0,1 | nieskończenie doskonały i szczęśliwy zamysłem czystej 5 Wstep, 0,0,1 | Dlatego w każdym czasie i w każdym miejscu jest On 6 Wstep, 0,0,1 | człowiekowi. Powołuje go i pomaga mu szukać, poznawać 7 Wstep, 0,0,1 | pomaga mu szukać, poznawać i miłować siebie ze wszystkich 8 Wstep, 0,0,1 | posłał jako Odkupiciela i Zbawiciela, gdy nadeszła 9 Wstep, 0,0,1 | nadeszła pełnia czasów. W Nim i przez Niego Bóg powołuje 10 Wstep, 0,0,2 | głoszenia Ewangelii: "Idźcie... i nauczajcie wszystkie narody, 11 Wstep, 0,0,2 | udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. 12 Wstep, 0,0,2 | chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je 13 Wstep, 0,0,2 | posłaniem, Apostołowie "poszli i głosili Ewangelię wszędzie, 14 Wstep, 0,0,2 | Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, 15 Wstep, 0,0,3 | przyjęli wezwanie Chrystusa i odpowiedzieli na nie dobrowolnie, 16 Wstep, 0,0,3 | celebrując w liturgii i w modlitwiel .~ 17 Wstep, 0,0,4 | Kościele, by formować uczniów i pomagać ludziom wierzyć, 18 Wstep, 0,0,4 | imię, by wychowywać ich i kształtować w tym życiu 19 Wstep, 0,0,4 | kształtować w tym życiu i w ten sposób budować Ciało 20 Wstep, 0,0,5 | wierze dzieci, młodzieży i dorosłych; obejmuje przede 21 Wstep, 0,0,5 | ogół w sposób systematyczny i całościowy w celu wprowadzenia 22 Wstep, 0,0,6 | świadectwo apostolskie i misyjne4.~ 23 Wstep, 0,0,7 | jest ściśle złączona i związana z całym życiem 24 Wstep, 0,0,7 | rozprzestrzenianie się Kościoła w świecie i jego wzrost liczebny, ale 25 Wstep, 0,0,7 | bardziej jego rozwój wewnętrzny i jego zgodność z zamysłem 26 Wstep, 0,0,8 | św. Cyryl Jerozolimski i św. Jan Chryzostom, św. 27 Wstep, 0,0,8 | Chryzostom, św. Ambroży i św. Augustyn oraz inni Ojcowie, 28 Wstep, 0,0,9 | W swoich konstytucjach i dekretach postawił on katechezę 29 Wstep, 0,0,9 | który nosi także jego imię i stanowi dzieło o wielkim 30 Wstep, 0,0,9 | dzięki takim świętym biskupom i teologom, jak św. Piotr 31 Wstep, 0,0,9 | Turybiusz z Mongrovejo i św. Robert Bellarmin, pociągnął 32 Wstep, 0,0,10| poświęcone ewangelizacji (1974) i katechezie (1977) oraz ogłoszone 33 Wstep, 0,0,10| Evangelii nuntiandi (1975) i Catechesi tradendae (1979). 34 Wstep, 0,0,10| katolickiej w dziedzinie wiary i moralności6. Ojciec święty 35 Wstep, 0,0,10| potrzebie Kościoła powszechnego i Kościołów partykularnych" 36 Wstep, 0,0 | III. Cel i adresaci Katechizmu~ 37 Wstep, 0,0,11| przedstawienie organicznego i syntetycznego wykładu istotnych 38 Wstep, 0,0,11| syntetycznego wykładu istotnych i podstawowych treści nauki 39 Wstep, 0,0,11| obejmujących zarówno wiarę, jak i moralność w świetle Soboru 40 Wstep, 0,0,11| Soboru Watykańskiego II i całości Tradycji Kościoła. 41 Wstep, 0,0,11| Święci Ojcowie, liturgia i Urząd Nauczycielski Kościoła. 42 Wstep, 0,0,12| biskupów jako nauczycieli wiary i pasterzy Kościoła. Zostaje 43 Wstep, 0,0,12| katechizmów, do kapłanów i katechetów. Będzie także 44 Wstep, 0,0,14| 14 Ci, którzy przez wiarę i chrzest należą do Chrystusa, 45 Wstep, 0,0,14| zwraca się do człowieka i udziela się człowiekowi, 46 Wstep, 0,0,14| wszelkiego dobra, jako Odkupiciel i jako Uświęciciel, i formułuje 47 Wstep, 0,0,14| Odkupiciel i jako Uświęciciel, i formułuje je wokół "trzech 48 Wstep, 0,0,14| Jego Syna, naszego Pana i Zbawiciela, i Ducha Świętego 49 Wstep, 0,0,14| naszego Pana i Zbawiciela, i Ducha Świętego w świętym 50 Wstep, 0,0,15| zawsze przez Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego, jest uobecniane 51 Wstep, 0,0,16| wiodące do niego: prawe i wolne działanie z pomocą 52 Wstep, 0,0,16| działanie z pomocą prawa i łaski Bożej (dział pierwszy); 53 Wstep, 0,0,17| Katechizmu mówi o sensie i znaczeniu modlitwy w życiu 54 Wstep, 0,0,17| powinniśmy oczekiwać w nadziei i których Ojciec niebieski 55 Wstep, 0,0,23| jej zakorzenienie w życiu i promieniowanie nią przez 56 Wstep, 0,0,24| proponuje adaptacji wykładu i metod katechetycznych, jakich 57 Wstep, 0,0,24| oraz sytuacji społecznych i eklezjalnych tych, do których 58 Wstep, 0,0,24| może więc za pomocą jednej i niezmiennej metody pouczać 59 Wstep, 0,0,24| niezmiennej metody pouczać i formować wiernych w prawdziwej 60 Wstep, 0,0,24| nauczania o tajemnicach wiary i normach obyczajów powinni 61 Wstep, 0,0,24| swoje słowa do umysłowości i możliwości słuchaczy11.~ 62 Wstep, 0,0,25| przedmiotem wiary, nadziei i działania, ale przede wszystkim 63 I, 1,0,26 | praktykowaniu przykazań i w modlitwie, zaczynamy od 64 I, 1,0,26 | Bogu, który mu się objawia i udziela, przynosząc równocześnie 65 I, 1,1 | I. Pragnienie Boga~ 66 I, 1,1,27 | on stworzony przez Boga i dla Boga. Bóg nie przestaje 67 I, 1,1,27 | przyciągać człowieka do siebie i tylko w Bogu człowiek znajdzie 68 I, 1,1,27 | człowiek znajdzie prawdę i szczęście, których nieustannie 69 I, 1,1,27 | Bóg stworzył go z miłości i wciąż z miłości zachowuje, 70 I, 1,1,27 | dobrowolnie uznaje ową miłość i powierza się swemu Stwórcy1.~ 71 I, 1,1,28 | poszukiwanie Boga przez wierzenia i akty religijne (modlitwy, 72 I, 1,1,28 | Określił właściwe czasy i granice ich zamieszkania, 73 I, 1,1,28 | Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy (Dz 17, 26-28).~ 74 I, 1,1,29 | zapomnieć o tej "wewnętrznej i życiodajnej łączności z 75 I, 1,1,29 | religijna, troski doczesne i bogactwa4, zły przykład 76 I, 1,1,29 | ze strachu przed Bogiem5 i do ucieczki przed Jego wezwaniem6.~ 77 I, 1,1,30 | dzięki temu znalazł życie i szczęście. Takie szukanie 78 I, 1,1,30 | Jakże wielki jesteś, Panie, i godny, by Cię sławić. Wspaniała 79 I, 1,1,30 | świadectwo swego grzechu i dowód tego, że Ty pysznym 80 I, 1,1,30 | Stworzyłeś nas bowiem dla siebie i niespokojne jest nasze serce, 81 I, 1,1,31 | powołany, by Go poznawać i miłować, szukając Boga, 82 I, 1,1,31 | przyrodnicze, ale o "spójne i przekonujące argumenty", 83 I, 1,1,31 | stworzenie: świat materialny i osoba ludzka.~ 84 I, 1,1,32 | biorąc za punkt wyjścia ruch i stawanie się, przygodność, 85 I, 1,1,32 | się, przygodność, porządek i piękno świata, można poznać 86 I, 1,1,32 | poznać Boga jako początek i cel wszechświata. ~Święty 87 I, 1,1,32 | które rozprzestrzenia się i rozprasza; zapytaj piękno 88 I, 1,1,32 | Wszystko odpowie ci: Spójrz i zauważ, jakie to piękne. 89 I, 1,1,33 | swoją otwartością na prawdę i piękno, swoim zmysłem moralnym, 90 I, 1,1,33 | moralnym, swoją wolnością i głosem sumienia, swoim dążeniem 91 I, 1,1,33 | dążeniem do nieskończoności i szczęścia. W tej wielorakiej 92 I, 1,1,34 | 34 Świat i człowiek świadczą o tym, 93 I, 1,1,34 | jest pierwszą przyczyną i ostatecznym celem wszystkiego, " 94 I, 1,1,35 | zechciał objawić mu się i udzielić łaski, by mógł 95 I, 1,1,35 | przygotować człowieka do wiary i pomóc mu stwierdzić, że 96 I, 1,1,36 | Matka Kościół utrzymuje i naucza, że naturalnym światłem 97 I, 1,1,36 | pewny poznać Boga, początek i cel wszystkich rzeczy"12. 98 I, 1,1,37 | siłach dojść do prawdziwego i pewnego poznania tak jedynego 99 I, 1,1,37 | Opatrzność czuwa nad światem i nim rządzi, jak i prawa 100 I, 1,1,37 | światem i nim rządzi, jak i prawa naturalnego, które 101 I, 1,1,37 | naszych duszach. Skuteczne i owocne wykorzystanie za 102 I, 1,1,37 | oraz relacji między Bogiem i ludźmi przekraczają w sposób 103 I, 1,1,37 | podpadających pod zmysły i gdy powinny one wyrazić 104 I, 1,1,37 | one wyrazić się w czynach i kształtować życie, wymagają 105 I, 1,1,37 | od człowieka poświęcenia i wyrzeczenia się siebie. 106 I, 1,1,37 | wynikające z wpływu zmysłów i wyobraźni oraz ze złych 107 I, 1,1,38 | by nawet prawdy religijne i moralne, które same przez 108 I, 1,1,38 | łatwy, z zupełną pewnością i bez domieszki błędu"15.~ 109 I, 1,1,39 | o Bogu wszystkim ludziom i z wszystkimi ludźmi. Przekonanie 110 I, 1,1,39 | innymi religiami, z filozofią i nauką, a także z niewierzącymi 111 I, 1,1,39 | a także z niewierzącymi i ateistami.~ 112 I, 1,1,40 | punkt wyjścia stworzenie, i to tylko według naszego 113 I, 1,1,40 | ograniczonego sposobu poznania i myślenia.~ 114 I, 1,1,41 | człowiek - stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Różnorodne 115 I, 1,1,41 | stworzeń, "bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje 116 I, 1,1,42 | co ograniczone, obrazowe i niedoskonałe, by nie pomieszać " 117 I, 1,1,42 | niepojętego, niewidzialnego i nieuchwytnego"16 Boga z 118 I, 1,1,43 | podobieństwo między Stwórcą i stworzeniem, to zawsze niepodobieństwo 119 I, 1,1,43 | jest jeszcze większe"17, i że "mówiąc o Bogu, nie możemy 120 I, 1,1,43 | ale wyłącznie kim nie jest i jakie miejsce zajmują inne 121 I, 1,1,44 | Człowiek ze swej natury i powołania jest istotą religijną. 122 I, 1,1,44 | religijną. Wychodząc od Boga i zdążając do Boga, człowiek 123 I, 1,1,45 | skończy się wszelki ból i wszelki trud. Moje życie 124 I, 1,1,46 | słucha orędzia stworzeń i głosu swego sumienia, może 125 I, 1,1,46 | istnienia Boga, Przyczyny i Celu wszystkiego.~ 126 I, 1,1,47 | Kościół naucza, że jedynego i prawdziwego Boga, naszego 127 I, 1,1,47 | prawdziwego Boga, naszego Stwórcę i Pana, można poznać w sposób 128 I, 1,2,50 | postanowienia Bóg objawia się i udziela człowiekowi. Czyni 129 I, 1,2,50 | naszego Pana Jezusa Chrystusa, i Ducha Świętego.~~ 130 I, 1,2 | I. Bóg objawia swój "zamysł 131 I, 1,2,51 | się Bogu w swej dobroci i mądrości objawić siebie 132 I, 1,2,51 | mądrości objawić siebie samego i ujawnić nam tajemnicę woli 133 I, 1,2,51 | do Ojca w Duchu Świętym i stają się uczestnikami Boskiej 134 I, 1,2,52 | odpowiedzi, do poznawania Go i miłowania ponad to wszystko, 135 I, 1,2,53 | równocześnie "przez wydarzenia i słowa wewnętrznie ze sobą 136 I, 1,2,53 | kulminacyjnego w Osobie i posłaniu Słowa Wcielonego, 137 I, 1,2,53 | przyzwyczajania się do siebie Boga i człowieka: "Słowo Boże zamieszkało 138 I, 1,2,53 | zamieszkało w człowieku i stało się Synem Człowieczym, 139 I, 1,2,54 | Słowo stwarzając wszystko i zachowując, daje ludziom 140 I, 1,2,54 | przyoblekając ich blaskiem łaski i sprawiedliwości.~ 141 I, 1,2,55 | przez obietnicę odkupienia; i bez przerwy troszczył się 142 I, 1,2,56 | zgromadzonych "według swych krajów i swego języka, według szczepów 143 I, 1,2,56 | języka, według szczepów i według narodów" (Rdz 10, 144 I, 1,2,57 | zarazem kosmiczny, społeczny i religijny porządek wielości 145 I, 1,2,57 | oraz bałwochwalstwo narodu i jego przywódcy nieustannie 146 I, 1,2,58 | Chrystusa18, oraz "Noego, Daniela i Hioba" (Ez 14,14). Pismo 147 I, 1,2,59 | wyjścia "z ziemi rodzinnej i z domu...Ojca" (Rdz 12,1), 148 I, 1,2,61 | 61 Patriarchowie i prorocy oraz inne postacie 149 I, 1,2,61 | Starego Testamentu byli i zawsze będą czczeni jako 150 I, 1,2,62 | nim przymierze na Synaju i przez Mojżesza daje mu swoje 151 I, 1,2,62 | swoje Prawo, by uznał Go i służył Mu jako jedynemu 152 I, 1,2,62 | jako jedynemu prawdziwemu i żywemu Bogu, opatrznościowemu 153 I, 1,2,62 | Bogu, opatrznościowemu Ojcu i sprawiedliwemu Sędziemu, 154 I, 1,2,64 | zbawienia, w oczekiwaniu nowego i wiecznego Przymierza przeznaczonego 155 I, 1,2,64 | przede wszystkim ubodzy i pokorni Pana30. Żywą nadzieję 156 I, 1,2,64 | Miriam, Debora, Anna, Judyta i Estera. Najdoskonalszą figurą 157 I, 1,2 | Chrystus Jezus - "Pośrednik i Pełnia całego Objawienia" 158 I, 1,2,65 | 65 "Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał 159 I, 1,2,65 | jest jedynym, doskonałym i ostatecznym Słowem Ojca. 160 I, 1,2,65 | Nim powiedział On wszystko i nie będzie już innego słowa 161 I, 1,2,65 | powiedział nam wszystko naraz i nie ma już nic więcej do 162 I, 1,2,66 | chrześcijańska, jako nowe i ostateczne przymierze, nigdy 163 I, 1,2,66 | przymierze, nigdy nie ustanie i nie należy się już spodziewać 164 I, 1,2,67 | Kościoła, umie rozróżniać i przyjmować to, co w tych 165 I, 1,2,68 | Bóg z miłości objawił się i udzielił człowiekowi. Przynosi 166 I, 1,2,68 | w ten sposób ostateczną i przeobfitą odpowiedź na 167 I, 1,2,68 | stawia sobie człowiek o sens i cel swego życia.~ 168 I, 1,2,69 | tajemnicę przez wydarzenia czyny i przez słowa,~ 169 I, 1,2,70 | upadku obiecał im zbawienie35 i ofiarował swoje przymierze.~ 170 I, 1,2,71 | wieczne przymierze z Noem i wszystkimi istotami żyjącymi36. 171 I, 1,2,72 | 72 Bóg wybrał Abrahama i zawarł przymierze z nim 172 I, 1,2,72 | zawarł przymierze z nim i jego potomstwem. Uformował 173 I, 1,2,74 | ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" ( 174 I, 1,2,74 | głoszony wszystkim narodom i wszystkim ludziom, i by 175 I, 1,2,74 | narodom i wszystkim ludziom, i by w ten sposób Objawienie 176 I, 1,2,74 | zawsze zachowane w całości i przekazywane było wszystkim 177 I, 1,2 | I. Tradycja apostolska~ 178 I, 1,2,75 | Proroków, którą sam wypełnił i ustami własnymi obwieścił, 179 I, 1,2,75 | wszelkiej prawdy zbawiennej i normy moralnej, przekazując 180 I, 1,2,76 | nauczaniem ustnym, przykładami i instytucjami przekazali 181 I, 1,2,76 | Chrystusa, z Jego zachowania się i czynów, albo czego nauczyli 182 I, 1,2,76 | Pisemnie: "przez tych Apostołów i mężów apostolskich, którzy 183 I, 1,2,77 | była zawsze w swej całości i żywotności w Kościele zachowywana, 184 I, 1,2,78 | swej nauce, w swym życiu i kulcie uwiecznia i przekazuje 185 I, 1,2,78 | życiu i kulcie uwiecznia i przekazuje wszystkim pokoleniom 186 I, 1,2,78 | wszystko, czym on jest, i to wszystko, w co wierzy" 187 I, 1,2,78 | przelewają się w działalność i życie wierzącego i modlącego 188 I, 1,2,78 | działalność i życie wierzącego i modlącego się Kościoła"44.~ 189 I, 1,2,79 | Świętym, pozostaje obecne i aktywne w Kościele: "Bóg, 190 I, 1,2 | Relacja między Tradycją i Pismem świętym~Wspólne źródło...~ 191 I, 1,2,80 | 80 "Tradycja święta i Pismo święte ściśle się 192 I, 1,2,80 | ściśle się z sobą łączą i komunikują... wypływając 193 I, 1,2,80 | zrastają się jakoś w jedno i zdążają do tego samego celu" 194 I, 1,2,80 | samego celu"46. Tradycja i Pismo święte uobecniają 195 I, 1,2,80 | Pismo święte uobecniają i ożywiają w Kościele misterium 196 I, 1,2,81 | Boże przez Chrystusa Pana i Ducha Świętego powierzone 197 I, 1,2,81 | zachowywali, wyjaśniali i rozpowszechniali".~ 198 I, 1,2,82 | powierzone przekazywanie i interpretowanie Objawienia, " 199 I, 1,2,82 | należy z równym uczuciem czci i poważania przyjmować i mieć 200 I, 1,2,82 | czci i poważania przyjmować i mieć w poszanowaniu"47~Tradycja 201 I, 1,2,82 | poszanowaniu"47~Tradycja apostolska i tradycje eklezjalne~ 202 I, 1,2,83 | mówimy, pochodzi od Apostołów i przekazuje to, co oni otrzymali 203 I, 1,2,83 | oni otrzymali z nauczania i przykładu Jezusa, oraz to, 204 I, 1,2,83 | dyscyplinarne, liturgiczne i pobożnościowe, jakie uformowały 205 I, 1,2,83 | stosownie do różnych miejsc i różnych czasów. W jej świetle 206 I, 1,2,84 | zawarty w świętej Tradycji i Piśmie świętym, został powierzony 207 I, 1,2,84 | braterskiej, w łamaniu chleba i w modlitwach, tak szczególna 208 I, 1,2,84 | jednomyślność przełożonych i wiernych w zachowywaniu 209 I, 1,2,84 | wiary, w praktykowaniu jej i wyznawaniu"49.~Urząd Nauczycielski 210 I, 1,2,86 | przekazane. Z rozkazu Bożego i przy pomocy Ducha Świętego 211 I, 1,2,86 | Bożego, święcie go strzeże i wiernie wyjaśnia. I wszystko, 212 I, 1,2,86 | strzeże i wiernie wyjaśnia. I wszystko, co podaje do wierzenia 213 I, 1,2,87 | uległością przyjmują nauczanie i wskazania, które im przekazywane 214 I, 1,2,89 | Między naszym życiem duchowym i dogmatami istnieje organiczna 215 I, 1,2,89 | naszej wiary; oświecają i nadają jej pewność. I na 216 I, 1,2,89 | i nadają jej pewność. I na odwrót, jeśli nasze życie 217 I, 1,2,89 | jest prawe, to nasz rozum i nasze serce otwarte na 218 I, 1,2,90 | 90 Wzajemne związki i spójność dogmatów można 219 I, 1,2,91 | uczestniczą w zrozumieniu i przekazywaniu prawdy objawionej. 220 I, 1,2,91 | Świętego, który ich poucza56 i prowadzi do całej prawdy57.~ 221 I, 1,2,92 | nie może zbłądzić w wierze i szczególną swoją właściwość 222 I, 1,2,92 | zgodność w sprawach wiary i obyczajów"58.~ 223 I, 1,2,93 | zmysłowi wiary, wzbudzonemu i podtrzymywanemu przez Ducha 224 I, 1,2,93 | z pomocą słusznego osądu i w sposób pewniejszy stosuje 225 I, 1,2,95 | święta Tradycja, Pismo święte i Urząd Nauczycielski Kościoła, 226 I, 1,2,95 | ściśle ze sobą się łączą i zespalają, że jedno bez 227 I, 1,2,96 | przez swoje przepowiadanie i pisma, pod natchnieniem 228 I, 1,2,97 | 97 "Święta Tradycja i Pismo święte stanowią jeden 229 I, 1,2,98 | swojej nauce, w swoim życiu i kulcie uwiecznia i przekazuje 230 I, 1,2,98 | życiu i kulcie uwiecznia i przekazuje wszystkim pokoleniom 231 I, 1,2,98 | wszystko, czym on jest, i to wszystko, w co wierzy" 232 I, 1,2,99 | wnika w nie coraz głębiej i coraz pełniej nim żyje.~ 233 I, 1,2,100 | Nauczycielskiemu Kościoła, papieżowi i biskupom pozostającym w 234 I, 1,2 | I. Chrystus - jedyne Słowo 235 I, 1,2,103 | branego ze stołu Słowa Bożego i Ciała Chrystusa71.~ 236 I, 1,2,104 | nieustannie znajduje swój pokarm i swoją moc72, ponieważ przyjmuje 237 I, 1,2,104 | miłościwie ze swymi dziećmi i prowadzi z nimi rozmowę" 238 I, 1,2 | II. Natchnienie i prawda Pisma świętego~ 239 I, 1,2,105 | objawione, które zawarte i wyrażone w Piśmie świętym, 240 I, 1,2,105 | ich częściami za święte i kanoniczne, dlatego że, 241 I, 1,2,105 | Świętego, Boga mają za Autora i jako takie zostały Kościołowi 242 I, 1,2,106 | używającymi swoich zdolności i sił, by dzięki Jego działaniu 243 I, 1,2,106 | dzięki Jego działaniu w nich i przez nich oni sami jako 244 I, 1,2,106 | przekazali na piśmie to wszystko, i tylko to, czego On chciał" 245 I, 1,2,107 | w sposób pewny, wiernie i bez błędu uczą prawdy, jaka 246 I, 1,2,108 | nie słowa spisanego, lecz i milczącego, ale Słowa Wcielonego 247 I, 1,2,108 | milczącego, ale Słowa Wcielonego i żywego"78. Aby słowa Pisma 248 I, 1,2,109 | rzeczywiście zamierzali powiedzieć i co Bóg chciał nam ukazać 249 I, 1,2,110 | uwzględnić okoliczności ich czasu i kultury, "rodzaje literackie" 250 I, 1,2,110 | sposoby myślenia, mówienia i opowiadania. Inaczej bowiem 251 I, 1,2,110 | Inaczej bowiem ujmuje się i wyraża prawdę w różnego 252 I, 1,2,111 | święte powinno być czytane i interpretowane w tym samym 253 I, 1,2,112 | przede wszystkim na "treść i jedność całego Pisma świętego". 254 I, 1,2,112 | Chrystus jest ośrodkiem i sercem, otwartym po wypełnieniu 255 I, 1,2,112 | teraz rozumieją, wiedzieli i rozeznawali, w jaki sposób 256 I, 1,2,114 | prawd wiary między sobą i w całości planu Objawienia. ~ 257 I, 1,2,115 | Pisma świętego: dosłowny i duchowy; sens duchowy dzieli 258 I, 1,2,115 | sens alegoryczny, moralny i anagogiczny. Ścisła zgodność 259 I, 1,2,116 | przez słowa Pisma świętego i odkrywany przez egzegezę, 260 I, 1,2,117 | lecz także rzeczywistości i wydarzenia, o których mówi, 261 I, 1,2,117 | widzieć pewne rzeczywistości i wydarzenia w ich znaczeniu 262 I, 1,2,119 | nad głębszym zrozumieniem i wyjaśnieniem sensu Pisma 263 I, 1,2,119 | który ma od Boga polecenie i posłannictwo strzeżenia 264 I, 1,2,119 | posłannictwo strzeżenia i wyjaśniania słowa Bożego" 265 I, 1,2,120 | jeśli Księgę Jeremiasza i Lamentacje liczy się razem) 266 I, 1,2,120 | Lamentacje liczy się razem) i 27 ksiąg Nowego Testamentu95:~ 267 I, 1,2,121 | natchnione przez Boga i zachowują trwałą wartość96, 268 I, 1,2,122 | także "sprawy niedoskonałe i przemijające", świadczą 269 I, 1,2,122 | mądrość co do życia człowieka i przedziwny skarbiec modlitwy, 270 I, 1,2,124 | sposobem jest uobecnione i okazuje swoją siłę"98. Pisma 271 I, 1,2,124 | Jego nauczanie, Jego męka i Jego zmartwychwstanie, a 272 I, 1,2,125 | głównym świadectwem życia i nauki Słowa Wcielonego, 273 I, 1,2,126 | wyróżnić trzy etapy:~1. Życie i nauczanie Jezusa. Kościół 274 I, 1,2,126 | zbawienia rzeczywiście uczynił i czego uczył do dnia, 275 I, 1,2,126 | Pana to, co On powiedział i czynił, przekazali słuchaczom 276 I, 1,2,127 | jaką otacza liturgia, i nieporównany wpływ, jaki 277 I, 1,2,127 | byłaby lepsza, cenniejsza i wspanialsza niż tekst Ewangelii. 278 I, 1,2,127 | tekst Ewangelii. Rozważajcie i zachowujcie to, czego nasz 279 I, 1,2,127 | zachowujcie to, czego nasz Pan i Nauczyciel, Jezus Chrystus, 280 I, 1,2,127 | nauczał przez swoje słowa i co wypełniał przez swoje 281 I, 1,2,127 | sens103.~Jedność Starego i Nowego Testamentu~ 282 I, 1,2,129 | świetle Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał. Ta lektura 283 I, 1,2,130 | przykład powołanie patriarchów i Wyjście z Egiptu nie tracą 284 I, 1,2,131 | tkwi w słowie Bożym moc i potęga, że jest ono dla 285 I, 1,2,131 | ono dla Kościoła podporą i siłą żywotną, a dla synów 286 I, 1,2,131 | duszy oraz źródłem czystym i stałym życia duchowego"108. " 287 I, 1,2,132 | żywi się również korzystnie i święcie się przez nie rozwija 288 I, 1,2,132 | kaznodziejstwo, katecheza i wszelkie nauczanie chrześcijańskie, 289 I, 1,2,133 | 133 Kościół "usilnie i szczególnie upomina wszystkich 290 I, 1,2,134 | święte mówi o Chrystusie i całe Pismo święte wypełnia 291 I, 1,2,136 | autorów; On działa w nich i przez nich. W ten sposób 292 I, 1,2,138 | 138 Kościół przyjmuje i czci jako natchnione 46 293 I, 1,2,138 | ksiąg Starego Testamentu i 27 ksiąg Nowego Testamentu.~ 294 I, 1,2,140 | z jedności zamysłu Boga i Jego Objawienia. Stary Testament 295 I, 1,2,140 | Nowy wypełnia Stary. Stary i Nowy Testament wyjaśniają 296 I, 1,2,141 | Pańskie"116. Pismo święte i Ciało Pańskie karmią cale 297 I, 1,2,141 | cale życie chrześcijańskie i kierują nim. "Twoje słowo 298 I, 1,2,141 | jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce" ( 299 I, 1,3,142 | ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, by ich zaprosić 300 I, 1,3,142 | zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć ich do niej"1. Adekwatną 301 I, 1,3,143 | Bogu całkowicie swój rozum i swoją wolę. Całą swoją istotą 302 I, 1,3 | I. Posłuszeństwo wiary~ 303 I, 1,3,145 | wiarę żył jak "cudzoziemiec" i "pielgrzym" w Ziemi Obiecanej5. 304 I, 1,3,146 | Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane 305 I, 1,3,147 | który nam w wierze przewodzi i wydoskonala" (Hbr 11, 306 I, 1,3,148 | przyjmuje Ona zapowiedź i obietnicę przyniesioną przez 307 I, 1,3,148 | niemożliwego" (Łk 1, 37)9, i dając swoje przyzwolenie: " 308 I, 1,3,150 | człowieka do Boga; równocześnie i w sposób nierozdzielny jest 309 I, 1,3,150 | przylgnięcie człowieka do Boga i uznanie prawdy, którą On 310 I, 1,3,150 | ludzką. Jest więc słuszne i dobre powierzyć się całkowicie 311 I, 1,3,150 | powierzyć się całkowicie Bogu i wierzyć w sposób absolutny 312 I, 1,3,150 | mówi. Byłoby rzeczą daremną i fałszywą pokładać taką wiarę 313 I, 1,3,151 | uczniów: "Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!" (J 14, 314 I, 1,3,151 | J 6, 46), On sam Go zna i może Go objawić15.~Wierzyć 315 I, 1,3,152 | głębokości Boga samego... i tego, co Boskie, nie zna 316 I, 1,3,152 | jednego Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego.~ 317 I, 1,3,153 | objawiły mu tego "ciało i krew, lecz Ojciec... który 318 I, 1,3,153 | łaskę Bożą uprzedzającą i wspomagającą oraz pomoce 319 I, 1,3,153 | który by poruszał serca i do Boga zwracał, otwierał 320 I, 1,3,153 | zwracał, otwierał oczy rozumu i udzielał Błąd! Nie określono 321 I, 1,3,153 | wszystkim słodyczy w uznawaniu i dawaniu wiary prawdzieBłąd! 322 I, 1,3,154 | tylko dzięki łasce Bożej i wewnętrznej pomocy Ducha 323 I, 1,3,154 | Okazanie zaufania Bogu i przylgnięcie do prawd objawionych 324 I, 1,3,154 | osoby mówią nam o sobie i swoich zamierzeniach, oraz 325 I, 1,3,154 | przykład, gdy mężczyzna i kobieta zawierają małżeństwo), 326 I, 1,3,154 | poddania naszego rozumu i naszej woli objawiającemu 327 I, 1,3,154 | objawiającemu się Bogu"18 i wejście w ten sposób w wewnętrzną 328 I, 1,3,155 | 155 W wierze rozum i wola człowieka współdziałają 329 I, 1,3,155 | łaską przez Boga"19.~Wiara i rozum~ 330 I, 1,3,156 | objawione okazują się prawdziwe i zrozumiałe w świetle naszego 331 I, 1,3,156 | Tak więc cuda Chrystusa i świętych21, proroctwa, rozwój 332 I, 1,3,156 | świętych21, proroctwa, rozwój i świętość Kościoła, jego 333 I, 1,3,156 | Kościoła, jego płodność i trwałość " pewnymi znakami 334 I, 1,3,157 | się niejasne dla rozumu i doświadczenia ludzkiego, 335 I, 1,3,158 | którym złożył swoją wiarę, i lepszego zrozumienia tego, 336 I, 1,3,158 | czyli całości zamysłu Bożego i tajemnic wiary, ich związku 337 I, 1,3,158 | ich związku między sobą i z Chrystusem, który stanowi 338 I, 1,3,158 | wierzę, aby rozumieć, i rozumiem, aby głębiej wierzyć" 339 I, 1,3,159 | 159 Wiara i nauka. "Chociaż wiara przewyższa 340 I, 1,3,159 | niezgodność między wiarą i rozumem. Ponieważ ten sam 341 I, 1,3,159 | który objawia tajemnice i udziela wiary, złożył w 342 I, 1,3,159 | sposób prawdziwie naukowy i z poszanowaniem norm moralnych, 343 I, 1,3,159 | sprawy bowiem świeckie i sprawy wiary wywodzą swój 344 I, 1,3,159 | Boga. Owszem, kto pokornie i wytrwale usiłuje zbadać 345 I, 1,3,160 | aby Mu służyli w Duchu i prawdzie; wezwanie takie 346 I, 1,3,160 | wprawdzie wzywał do wiary i nawrócenia, ale nikogo do 347 I, 1,3,161 | Wiara w Jezusa Chrystusa i w Tego, który Go posłał 348 I, 1,3,161 | podobać się Bogu>> (Hbr 11, 6) i dojść do udziału w Jego 349 I, 1,3,162 | dobrej walce, "mając wiarę i dobre sumienie. Niektórzy 350 I, 1,3,162 | 18-19). Aby żyć, wzrastać i wytrwać w wierze do końca, 351 I, 1,3,162 | podtrzymywana przez nadzieję37 i zakorzeniona w wierze Kościoła.~ 352 I, 1,3,163 | uprzedzający doznawać radości i światła wizji uszczęśliwiającej, 353 I, 1,3,164 | postępujemy" (2 Kor 5, 7) i poznajemy Boga "jakby w 354 I, 1,3,164 | cierpienia, niesprawiedliwości i śmierci wydają się zaprzeczać 355 I, 1,3,164 | mogą one zachwiać wiarą i stać się dla niej pokusą.~ 356 I, 1,3,165 | uczestnicząc w cierpieniu Syna i nocy Jego grobu; i tylu 357 I, 1,3,165 | Syna i nocy Jego grobu; i tylu innych świadków wiary: " 358 I, 1,3,165 | który nam w wierze przewodzi i wydoskonala" (Hbr 12, 359 I, 1,3,166 | Nasza miłość do Jezusa i ludzi skłania nas do mówienia 360 I, 1,3,167 | swoją wiarę odpowiada Bogu i który uczy nas mówić: "Wierzę", " 361 I, 1,3 | I. "Wejrzyj, Panie, na wiarę 362 I, 1,3,168 | który wierzy pierwszy, i w ten sposób prowadzi, karmi 363 I, 1,3,168 | ten sposób prowadzi, karmi i podtrzymuje naszą wiarę. 364 I, 1,3,168 | śpiewamy w Te Deum), a z nim i w nim także my dochodzimy 365 I, 1,3,168 | chrzest otrzymujemy wiarę i nowe życie w Chrystusie. 366 I, 1,3,170 | rzeczywistości, które one wyrażają i których wiara pozwala nam " 367 I, 1,3,170 | One pozwalają nam wyrażać i przekazywać wiarę, celebrować 368 I, 1,3,170 | wspólnocie, przyswajać sobie i coraz bardziej nią żyć.~ 369 I, 1,3,171 | Kościół, który jest "filarem i podporą prawdy" (1 Tm 3, 370 I, 1,3,171 | mówić, a przez to rozumieć i komunikować się, tak Kościół, 371 I, 1,3,171 | wprowadzać nas w rozumienie i życie wiary.~ 372 I, 1,3,172 | językach, kulturach, ludach i narodach, Kościół nie przestaje 373 I, 1,3,172 | mają tylko jednego Boga i Ojca45. Św. Ireneusz z Lyonu, 374 I, 1,3,173 | otrzymawszy od Apostołów i ich uczniów wiarę... zachowuje 375 I, 1,3,173 | troskliwie to przepowiadanie i wiarę, jakby mieszkał 376 I, 1,3,173 | jakby miał jedną duszę i jedno serce; przepowiada 377 I, 1,3,173 | przepowiada wiarę, uczy jej i przekazuje głosem jednomyślnym, 378 I, 1,3,174 | treść Tradycji jest jedna i ta sama. Ani Kościoły założone 379 I, 1,3,174 | Kościoła jest więc wiarygodne i pewne, ponieważ w nim ukazuje 380 I, 1,3,175 | zamknięty we wspaniałym naczyniu i odmładza naczynie, które 381 I, 1,3,176 | ona przylgnięcie rozumu i woli do tego, co Bóg objawił 382 I, 1,3,176 | sobie przez swoje czyny i słowa.~ 383 I, 1,3,177 | podwójne odniesienie: do osoby i do prawdy; akt wiary odnosi 384 I, 1,3,178 | tylko w Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego.~ 385 I, 1,3,180 | aktem ludzkim, świadomym i wolnym, który odpowiada 386 I, 1,3,181 | poprzedza, rodzi, prowadzi i karmi naszą wiarę. Kościół 387 I, 1,3,182 | spisanym lub przekazanym, i co Kościół podaje do wierzenia 388 I, 1,3,183 | to sam Pan: "Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie 389 I, 1,3,184 | wszechmogącego, ~Stworzyciela nieba i ziemi~~~~~I w Jezusa Chrystusa,~ 390 I, 1,3,184 | Stworzyciela nieba i ziemi~~~~~I w Jezusa Chrystusa,~Syna 391 I, 1,3,184 | Piłatem,~ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.~Zstąpił do piekieł.~ 392 I, 1,3,184 | przyjdzie sądzić~żywych i umarłych.~~Wierzę w Ducha 393 I, 1,3,184 | wszechmogącego, ~Stworzyciela nieba i ziemi,~wszystkich rzeczy 394 I, 1,3,184 | wszystkich rzeczy widzialnych ~i niewidzialnych.~I w jednego 395 I, 1,3,184 | widzialnych ~i niewidzialnych.~I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, ~ 396 I, 1,3,184 | stało.~On to dla nas ludzi ~i dla naszego zbawienia~zstąpił 397 I, 1,3,184 | zbawienia~zstąpił z nieba. ~I za sprawą Ducha Świętego~ 398 I, 1,3,184 | ciało z Maryi Dziewicy ~i stał się człowiekiem.~Ukrzyżowany 399 I, 1,3,184 | Piłatem~został umęczony i pogrzebany. ~I zmartwychwstał 400 I, 1,3,184 | umęczony i pogrzebany. ~I zmartwychwstał trzeciego 401 I, 1,3,184 | dnia,~jak oznajmia Pismo. ~I wstąpił do nieba;~siedzi 402 I, 1,3,184 | siedzi po prawicy Ojca. ~~I powtórnie przyjdzie w chwale~ 403 I, 1,3,184 | przyjdzie w chwale~sądzić żywych i umarłych, ~a królestwu Jego 404 I, 1,3,184 | w Ducha Świętego, ~Pana i Ożywiciela,~który od Ojca 405 I, 1,3,184 | Ożywiciela,~który od Ojca i Syna pochodzi. ~Który z 406 I, 1,3,184 | pochodzi. ~Który z Ojcem i Synem~wspólnie odbiera uwielbienie ~ 407 I, 1,3,184 | wspólnie odbiera uwielbienie ~i chwałę;~który mówił przez 408 I, 1,3,184 | jeden, święty,powszechny~i apostolski Kościół. ~Wyznaję 409 I, 1,3,184 | odpuszczenie grzechów. ~I oczekuję wskrzeszenia umarłych.~ 410 I, 1,3,184 | oczekuję wskrzeszenia umarłych.~I życia wiecznego w przyszłym 411 I, 2,0,185 | normatywnego dla wszystkich i jednoczącego w tym samym 412 I, 2,0,186 | Kościół apostolski wyrażał i przekazywał swoją wiarę 413 I, 2,0,186 | przekazywał swoją wiarę w krótkich i normatywnych dla wszystkich 414 I, 2,0,186 | jego wiary, w organicznych i uporządkowanych streszczeniach, 415 I, 2,0,186 | pobożności zawartej w Starym i Nowym Testamencie2.~ 416 I, 2,0,188 | dlatego służy jako pierwszy i podstawowy punkt odniesienia 417 I, 2,0,189 | jest udzielany "w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego" ( 418 I, 2,0,189 | udzielany "w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego" (Mt 28, 419 I, 2,0,190 | pierwszej Osobie Boskiej i przedziwnemu dziełu stworzenia; 420 I, 2,0,190 | następna drugiej Osobie Boskiej i tajemnicy Odkupienia ludzi; 421 I, 2,0,190 | Boskiej, będącej źródłem i zasadą naszego uświęcenia" 422 I, 2,0,191 | stawy, które je wyodrębniają i dzielą, tak również słusznie 423 I, 2,0,191 | dzielą, tak również słusznie i poprawnie w Credo nazwano 424 I, 2,0,191 | prawdy, w które szczególnie i w sposób odrębny mamy wierzyć" 425 I, 2,0,192 | różnych Kościołów apostolskich i starożytnych7, symbol Quicumque8, 426 I, 2,0,192 | wiary niektórych synodów i soborów (Toledańskiego9, 427 I, 2,0,193 | traktowany jako przestarzały i zbędny. Pomagają nam one 428 I, 2,0,193 | Pomagają nam one zrozumieć i pogłębić dzisiaj wiarę wyznawaną 429 I, 2,0,194 | Piotr, pierwszy z Apostołów, i dokąd przyniósł wyrażenie 430 I, 2,0,195 | soborów powszechnych (325 i 381r.). Także dzisiaj jest 431 I, 2,0,195 | wielkim Kościołom Wschodu i Zachodu.~ 432 I, 2,0,196 | bardziej bezpośredniego i szczegółowego.~ 433 I, 2,0,197 | komunię z Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym, a także 434 I, 2,0,197 | który przekazuje nam wiarę i w którym wierzymy.~Symbol 435 I, 2,0,197 | rozważaniem naszego serca i zawsze obecną obroną; z 436 I, 2,1,198 | ponieważ Bóg jest "pierwszy i ostatni" (Iz 44, 6); jest 437 I, 2,1,198 | 44, 6); jest Początkiem i Końcem wszystkiego. Credo 438 I, 2,1,198 | wyznania stworzenia nieba i ziemi, ponieważ stworzenie 439 I, 2,1,198 | stworzenie jest początkiem i podstawą wszystkich dzieł 440 I, 2,1 | WSZECHMOGĄCEGO, ~STWORZYCIELA NIEBA I ZIEMI"~ 441 I, 2,1,199 | mówi również o człowieku i o świecie, to czyni to w 442 I, 2,1 | I. "Wierzę w jednego Boga"~ 443 I, 2,1,200 | wyznania istnienia Boga i jest, podobnie jak ono, 444 I, 2,1,200 | co do natury, substancji i istoty"2.~ 445 I, 2,1,201 | proroków Bóg wzywa Izrael i wszystkie narody, by zwróciły 446 I, 2,1,201 | świata, bo Ja jestem Bogiem, i nikt inny!... Tak, przede 447 I, 2,1,201 | Pana jest sprawiedliwość i moc>>" (Iz 45, 22-24)3.~ 448 I, 2,1,202 | Bóg jest "jedynym Panem" i że należy Go miłować "całym 449 I, 2,1,202 | duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą"4. Równocześnie 450 I, 2,1,202 | Świętego, "który jest Panem i Ożywicielem", nie wprowadza 451 I, 2,1,202 | Bogu:~Całą mocą wierzymy i bez zastrzeżenia wyznajemy, 452 I, 2,1,202 | niepojęty, wszechmocny i niewymowny, Ojciec i Syn, 453 I, 2,1,202 | wszechmocny i niewymowny, Ojciec i Syn, i Duch Święty: trzy 454 I, 2,1,202 | niewymowny, Ojciec i Syn, i Duch Święty: trzy Osoby, 455 I, 2,1,203 | istotę, tożsamość osoby i sens jej życia. Bóg ma imię; 456 I, 2,1,203 | możliwym do głębszego poznania i do bycia wzywanym po imieniu.~ 457 I, 2,1,204 | się swemu ludowi stopniowo i pod różnymi imionami, ale 458 I, 2,1,204 | początku Wyjścia z Egiptu i Przymierza na Synaju, okazało 459 I, 2,1,204 | podstawowym dla Starego i Nowego Przymierza.~Bóg żywy~ 460 I, 2,1,205 | Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba" (Wj 3, 6). 461 I, 2,1,205 | ojców; Tym, który wzywał i prowadził patriarchów w 462 I, 2,1,205 | wędrówkach. Jest Bogiem wiernym i współczującym, który pamięta 463 I, 2,1,205 | współczującym, który pamięta o nich i o swoich obietnicach; przychodzi, 464 I, 2,1,205 | Bogiem, który ponad czasem i przestrzenią może i chce 465 I, 2,1,205 | czasem i przestrzenią może i chce to urzeczywistnić oraz 466 I, 2,1,205 | Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych 467 I, 2,1,205 | JESTEM, KTÓRY JESTEM". I dodał: "Tak powiesz synom 468 I, 2,1,205 | jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na 469 I, 2,1,206 | Jestem", Bóg mówi, kim jest i jakim imieniem należy Go 470 I, 2,1,206 | się od ujawnienia imienia, i właśnie przez to wyraża 471 I, 2,1,207 | ojca twego", Wj 3, 6), jak i przyszłość ("Ja będę z tobą", 472 I, 2,1,208 | 208 Wobec przyciągającej i tajemniczej obecności Boga 473 I, 2,1,208 | Mojżesz zdejmuje sandały i zasłania twarz8 w obliczu 474 I, 2,1,208 | większy od naszego serca i zna wszystko" (1 J 3, 19- 475 I, 2,1,209 | Panem".~"Bóg miłosierny i litościwy"~ 476 I, 2,1,210 | wstawiennictwa Mojżesza i zgadza się iść pośród niewiernego 477 I, 2,1,210 | Ja ukażę ci mój majestat i ogłoszę przed tobą imię 478 I, 2,1,210 | przechodzi przed Mojżeszem i mówi: "Jahwe, Jahwe (JHWH, 479 I, 2,1,210 | JHWH, JHWH), Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty 480 I, 2,1,210 | cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność" (Wj 34, 5-6). 481 I, 2,1,211 | niewierności ludzkiego grzechu i kary, na jaką człowiek zasługuje, 482 I, 2,1,212 | wiara Izraela mogła rozwinąć i pogłębić bogactwa zawarte 483 I, 2,1,212 | bogów12. On przekracza świat i historię. To On uczynił 484 I, 2,1,212 | historię. To On uczynił niebo i ziemię: "Przeminą one, Ty 485 I, 2,1,212 | one, Ty zaś pozostaniesz. I całe one jak szata się zestarzeją... 486 I, 2,1,212 | zaś jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca" ( 487 I, 2,1,212 | Który Jest", bez początku i bez końca, i w ten sposób 488 I, 2,1,212 | bez początku i bez końca, i w ten sposób pozostaje zawsze 489 I, 2,1,212 | pozostaje zawsze wierny sobie i swoim obietnicom.~ 490 I, 2,1,213 | Kościoła: Bóg jest pełnią Bytu i wszelkiej doskonałości, 491 I, 2,1,213 | doskonałości, bez początku i bez końca. Podczas gdy wszystkie 492 I, 2,1,213 | Niego to wszystko, czym i co posiadają, On sam jest 493 I, 2,1,213 | On sam jest swoim bytem i z siebie samego jest tym 494 I, 2,1 | Który Jest", jest Prawdą i Miłością~ 495 I, 2,1,214 | który jest "bogaty w łaskę i wierność" (Wj 34, 6). Te 496 I, 2,1,214 | Twemu imieniu za łaskę Twoją i wierność" (Ps 138, 2)13. 497 I, 2,1,215 | Twego słowa jest prawda, i wieczny jest każdy Twój 498 I, 2,1,215 | można powierzyć się prawdzie i wierności Jego słowa. Początkiem 499 I, 2,1,215 | słowa. Początkiem grzechu i upadku człowieka było kłamstwo 500 I, 2,1,215 | Boga, w Jego życzliwość i wierność.~


1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-3000 | 3001-3500 | 3501-4000 | 4001-4500 | 4501-5000 | 5001-5500 | 5501-6000 | 6001-6500 | 6501-6634

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License