Cap. Capov.

 1   1, 16|           falsa libertate miserum hominem irridere? tu, pauper, dives
 2   1, 17|     philosophos aut theologos qui hominem interiorem Deo tradiderunt,
 3   1, 17|          socialismum attinet, qui hominem non in abstracto et mera
 4   1, 24|           sceleratum exitialemque hominem quales sunt honesti isti
 5   1, 26|           pergit. finge enim unum hominem totam industriam, totum
 6   2,  3|  Revolutio Gallica civem quemque, hominem quemque in suam et propriam
 7   2, 15|          possit? nullum est inter hominem et rem iuris vinculum: nullum
 8   2, 15|          in libertate totum quasi hominem posuerit et politice socialismo
 9   2, 17|           contractus autem nullum hominem nulli homini tradere potest;
10   2, 17|   gubernandi et regendi modi quae hominem homini tradunt, destruendi
11   3,  2|          grandi verbo, significat hominem posse fructus arboris carpere.
12   4,  9|         laboris» quemque civem et hominem ad id redigit ut sit tantum
13   4, 11|         societas divertit quemque hominem ab illo familiae vinculo,
14   4, 33| oeconomica habuit fundamentum non hominem ipsum, sed rerum possessionem: