Cap. Capov.

 1   1, 13|        superbi, sibi quasdam cum Deo peculiares amicitias arrogantes:
 2   1, 16|           non esset Dei. non cum Deo dividitur imperium. aut
 3   1, 16|    pauper, dives es... si tantum Deo placet. tu, serve, catenis
 4   1, 16|      obrute, rex es... si tantum Deo placet! o pauperem divitiam!
 5   1, 16|         est servitutem nostram a Deo confiteri ut per eam, fidentes
 6   1, 17|   adminiculum subtraheret, illam Deo ipso fulcire intus cogebatur.
 7   1, 17| theologos qui hominem interiorem Deo tradiderunt, eumdem ab externa
 8   1, 17|          esse affirmant quatenus Deo obedit, et in theologia
 9   1, 17|       valet voluntas humana nisi Deo; et in civitate nihil valet
10   1, 17|         cum voluntatem humanam a Deo segregare et abstrahere
11   1, 19|    Lutherus voluntatem humanam a Deo segregare et abstrahere
12   2,  4|     apparebant et instrumenta. a Deo regnum acceperant et potentiam:
13   2,  4|     acceperant et potentiam: pro Deo eam exercere debebant. et
14   2,  4|         et cum omnis Christianus Deo tam prope accedit quam aut
15   4, 13|   Civitas, divina est, et cum in Deo tantum singula quaeque persona
16   4, 17|    perfecta supremae libertatis, Deo consentanea est qui suprema
17   4, 17|        intelligit et Deum, et in Deo vivit: admirabilem sane
18   4, 25|          mundo, de progressu, de Deo ipso ideae. ~ ~