Cap. Capov.

  1 tit    |          scholae normalis olim alumnus in Tolosana facultate philosophiae
  2   1,  2|        doctrina est tantum, sed factio in civitate. at et ipsa philosophia
  3   1,  3|       Germanicum introspicias, quamdam in eo philosophiam inclusam
  4   1,  3|           reperias. nam et certam esse in historia et oeconomica dialecticam
  5   1,  3|                et innixam apprehendit. in socialismo igitur Germanico
  6   1,  5|          procedit omittimus, quamquam, in oeconomica, socialismo vicina
  7   1,  5|   interpretationem instituerunt, alter in ipsa philosophia, alter
  8   1,  5|                ipsa philosophia, alter in oeconomica. et ipse Marx
  9   1,  5|         dialecticam amplexum esse, sed in materialismum conversam
 10   1,  5|                et ab inani subtilitate in terrestre quoddam metallum,
 11   1,  5|                facilius ostendant. sed in imo socialismi corde Germanicus
 12   1,  7|               nam primo aspectu credas in Anglia praesertim socialismum
 13   1,  7|             socialismum floruisse, cum in Anglia praesertim novus
 14   1,  7|            habet, creverit arroganter. in Anglia utique facile erat
 15   1,  7|                 Karl Marx. si Marx non in ingenio tanquam impressam
 16   1,  7|       interpretationem, et socialismus in ingenio Germanico natus
 17   1,  7|              natus est prius fere quam in ipsa Germania magna industria
 18   1,  9|               ille, sed theologus. sed in Germania non, tanquam apud
 19   1,  9|           nonnisi nomen erat et umbra; in principatus innumeros et
 20   1,  9|        innumeros et discordes, tanquam in pulverem violentum, dividebatur;
 21   1,  9|               contra, per duo saecula, in fragmenta et particulas
 22   1,  9|              nobis cum iam socialismum in Lutheri doctrina et scriptis
 23   1,  9|         dicendi socialismum Germanicum in prima tanquam et profunda
 24   1, 10|             tot saecula obscuratum et «in fumo humani erroris» involutum
 25   1, 11|                           Cum «pagani» in arma ruerunt et vastationes
 26   1, 11|             visibilis, illis etiam qui in imo servitutis et aerumnae
 27   1, 11|             ordinem subvertebat; terra in coelo est, et tanquam coelo
 28   1, 12|           duces et principes. sed quid in terra potentius et avarius
 29   1, 12|         tanquam purpureae larvae, quae in nocte diabolica splendebant;
 30   1, 12|                non dicens, dicebat; et in verbis eius fidem tantum
 31   1, 13|          quicumque Christianus, id est in Christo baptizatus est,
 32   1, 13|          tempore suffragium universale in Gallia declaratum est, multi
 33   1, 13|               quoque, si omnes homines in imo cordis, et ut ait Hamlet,
 34   1, 13|              cordis, et ut ait Hamlet, in corde cordis inter omnes
 35   1, 14|             communione. missa privata, in qua solus sacerdos pro se
 36   1, 14|           aliis dimidium Dei tribuunt? in omnibus missis quas sacerdotes
 37   1, 15|            civilem statum corrigere ut in homine semper veri lumen
 38   1, 16|       dividitur imperium. aut Deus est in homine nullus, aut nullus
 39   1, 16|               virtute potest homo, cum in bono est, bonum evadere,
 40   1, 16|                est, bonum evadere, cum in malo est, malum evadere.
 41   1, 16|                humana tanquam iumentum in medio posita est, et ut
 42   1, 16|                 et ut Diabolus insedit in eam aut Deus, vehit Deum
 43   1, 16|       facultatem habet mutationis, seu in melius, seu in peius. arbitrium
 44   1, 16|         mutationis, seu in melius, seu in peius. arbitrium servum
 45   1, 16|                homo non liber est? sed in cursibus Olympicis corona
 46   1, 16|              iniquum est Deum, si ipse in homine peccatum facit, mortem
 47   1, 16|                gratiae, lumen gloriae. in lumine naturae nos hoc offendit
 48   1, 16|              quod malo homini et impio in vita terrestri omnia saepe
 49   1, 16|               prospere succedunt : sed in lumine gratiae perspicimus
 50   1, 16|                praedestinavit? hoc nos in lumine gratiae non clare
 51   1, 16|              balbutimus. sed cum usque in Deum profundum et absconditum
 52   1, 16|       apparebit. ergo Deus omnia facit in nobis et nihil nisi Dei
 53   1, 17|               attinet, qui hominem non in abstracto et mera indifferentiae
 54   1, 17|                quatenus Deo obedit, et in theologia philosophiave
 55   1, 17|              imaginem excludunt, iidem in oeconomica inanem libertatis
 56   1, 17|                 nos Galli saepius, tum in philosophia, tum in oeconomica,
 57   1, 17|                tum in philosophia, tum in oeconomica, singulam cuiusque
 58   1, 17|            cuiusque hominis voluntatem in abstracto, ab omni rerum
 59   1, 17|               sufficientem et imperium in imperio consideramus; et
 60   1, 17|            esse contendimus. inde haec in oeconomia sententia : «quisque
 61   1, 17|           voluntas humana nisi Deo; et in civitate nihil valet politica
 62   1, 17|                 cum libertatem moralem in lege morali esse declarant
 63   1, 17|            Germani, libertatem civilem in lege civili iidem esse demonstrent?
 64   1, 17|         comprehensionem lineavit quae, in oeconomica, fiet socialismus. ~ ~
 65   1, 18|               congruit socialismo. qui in oeconomica adversus socialismum
 66   1, 18|          optimam saepius affirmant. et in toto mundo harmoniae sunt
 67   1, 18|             harmoniae sunt divinae, et in civili societate harmoniae
 68   1, 18|           hominum voluntate et audacia in vanum perturbaretur. Lutherus
 69   1, 18|            cuncta, contagione mali, et in civitate et in mundo infecta
 70   1, 18|                mali, et in civitate et in mundo infecta sunt. qui
 71   1, 19|              mundum fiet iustitia, sed in mundo ipso correcto et reparato.
 72   1, 19|              correcto et reparato. non in frigidis regionibus mortis
 73   1, 19|               iustitia splendebit, sed in vita ipsa, et tanquam lumini
 74   1, 19|               animae secuta est natura in mortem et ignorantiam et
 75   1, 19|               Christus, nisi Deus ipse in ipsa rerum natura praesens
 76   1, 19|               rerum natura praesens et in mundo visibili? nonne Deus
 77   1, 19|           nonne Deus ubique est «etiam in cloaco, et bestiarum visceribus»?
 78   1, 19|       philosophorum Graecorum, tanquam in abstracto semper spatiantur,
 79   1, 19|          Scripturae narrant, extenuant in subtilitates, et in symbola
 80   1, 19|          extenuant in subtilitates, et in symbola vertunt ac figuras.
 81   1, 19|              ac figuras. hos Lutherus (in Geneseos Commentariis) vehementer
 82   1, 19|            divina virtus miscetur, nec in regionibus ignotis aut fictis
 83   1, 19|      regionibus ignotis aut fictis sed in ipso mundo bonum et malum
 84   1, 19|         repugnant. totus itaque mundus in hoc boni et mali, vitae
 85   1, 19|             spiritns qui iustitiam non.in vana et frigida mortis spatia
 86   1, 19|            mortis spatia differre, sed in vitam ipsam inculcare studet,
 87   1, 20|              plebecula perfectae etiam in terrestribus iustitiae spe
 88   1, 20|               desiderio ardere coepit. in usurarios praesertim vehementi
 89   1, 20|          condemnationes intulisse; et, in ipsa Thomae Summa per subtilia
 90   1, 20|             exitio usura arguitur. sed in Lutheri libello aliquid
 91   1, 20|             plebeculae oppressae dolor in ardenti et populari scripto
 92   1, 20|              essent, totum fere mundum in usura et propter usuram
 93   1, 21|               suis cultoribus qui ipsi in servitutem sese addixerunt
 94   1, 22|                et fructificat, id quod in usura facit, id contra naturam
 95   1, 22|           raptores sedentarii qui domi in otio et quiete agentes alia
 96   1, 22|               caedem committit quantum in ipso est, quam si aliquem
 97   1, 22|                 et interim tamen sedet in sua cathedra et sella moltiuscula:
 98   1, 22|           honore afficitur cum iustius in patibulo penderet et a tot
 99   1, 23|               foeneratores, sed quadam in alios homines dominandi
100   1, 23|        exemplum patris sui diaboli qui in coelo etiam foenerari et
101   1, 24|                  Cum autem magistratus in usuris coercendis et avertendis
102   1, 24|                ut ei malo resistere et in totum extirpare possit,
103   1, 24|          possit quo boves (quos caudis in antra sua ut Cacus ille
104   1, 24|              et investiget Cacum etiam in saxis et rupibus liberetque
105   1, 24|                boves non ingressi sint in antra sua, sed caudis a
106   1, 24|                sua, sed caudis a tergo in ea pertracti ut vestigiis
107   1, 24|              sic cum Romae, Athenis et in aliis civitatibus cives
108   1, 24|                corpus ipsorum, hoc est in servitutem eos redegerat
109   1, 24|         scilicet et tam potens es Deus in mundo ut pauperibus divites
110   1, 25|            quanta sit et quam uberrima in hoc Lutheri libello socialismi
111   1, 25|               sed de ista pecunia quae in negotiis, commercis et industria
112   1, 25|              partim adhuc subsistebat. in ista autem societate non
113   1, 25|              erat machina nec operarii in immensis aedificiis coacervabantur;
114   1, 25|            coacervabantur; multi erant in domibus parvis parvi magistri
115   1, 25|              diabolica deitas. sed non in industriam praesertim ut
116   1, 25|              usura urgebat. non itaque in regimine laboris ut nunc,
117   1, 25|          regimine laboris ut nunc, sed in mutuo vis Pecuniae primum
118   1, 26|             ageret, paucissimi homines in alios avide dominarentur
119   1, 26|         franget? sed vera libertas non in temeraria audacia et in
120   1, 26|                in temeraria audacia et in impio libidine sed in hominum
121   1, 26|               et in impio libidine sed in hominum communione fraterna.
122   1, 26|                officium cum pauper vel in durissimo labore pauper
123   1, 26|               invidiosus cum dives vel in turpi otio divitior sit
124   1, 26|        argumenta et responsa Karl Marx in libro de Pecunia resumpsit
125   1, 26|              rapit, omnia feri commoda in alios homines emittere videri
126   1, 26|        terminum et nullam quietem nisi in plena splendeat Dei potentia.
127   1, 26|               ius vindicat et arripit, in societatibus humanis semen
128   1, 27|                          Multi fuerunt.in Reformatione, ipsius Lutheri
129   1, 27|       Christianorum aequalitatem etiam in civili ordine et terrena
130   1, 27|         societate instituere ardebant. in libellis, quos descripsit
131   1, 27|                et magna esse aedificia in quibus omnes res ad vitam
132   1, 27|               socialismi doctrina: nec in sexto decimo saeculo effici
133   1, 27|             esset ac disseminata prope in infinitum industria. ceterum,
134   1, 28|               proprio imbuit qui etiam in Germanico socialismo agnoscitur.
135   1, 28|            fundamentum subiecit ita ut in fidei incunabulo ratio ad
136   2,  3|        Germanici, ut Kant, Fichte, qui in fine octavi decimi saeculi
137   2,  3|                 Galli enim fere omnes, in illo saeculo, singuli cuiusque
138   2,  3|             voluntate informabatur, et in qua haec individui cuiusque
139   2,  3|               quemque, hominem quemque in suam et propriam libertatem
140   2,  3|             sed robur suum civitas non in se reperit, sed a liberis
141   2,  3|              liberis voluntatibus quae in unum convenerunt et tanquam
142   2,  4|                suspicionem. miraberis. in Gallia enim ab origine,
143   2,  4|               derivarent reges, magnis in terra erga humiles et tenues
144   2,  4|               quasi devotio. unde, vel in septimo decimo saeculo,
145   2,  4|            Bossuet regem tanquam ipsum in terra Deum definiebat. sed
146   2,  4|           ratione explicare mundum, et in libertate fundare civitates
147   2,  4|             inservit, nullum supererat in aequali Christianorum societate
148   2,  4|          societate quasi regium culmen in quo potius Dei maiestas
149   2,  4|          susceperit, cum ipse Christus in humanam mediocritatem palluit
150   2,  4|      videbantur, ipsa quoque monarchia in superstitionem evanescebat.
151   2,  5|                                        In Germania contra monarchia
152   2,  5|                elector rex factus erat in primis octavidecimi saeculi
153   2,  5|               auctoritatem invocare et in antiqua originum obscuritate
154   2,  5|       fateretur sed gloriaretur. saepe in libris suis homines novos
155   2,  5|              vires colligit et coagit. in eo inest civitatis ius (
156   2,  5|                et robustam voluntatem: in eo inest monarchiae ius
157   2,  5|       monarchiae reperitur cum rex, ut in Gallia Ludovicus quindecimus
158   2,  5|               nec omnes suos ministros in unum concilium directorium
159   2,  5|             canes ad lunam latrantes». in Gallia abhinc anno 1614
160   2,  5|         Gallica gens sperabat, res non in integrum restitui posse
161   2,  5|              populi legatis. inde haec in Gallia «parlamentarismi»
162   2,  5|    parlamentarismi» tanquam veneratio: in Germania contra, in innumeras
163   2,  5|         veneratio: in Germania contra, in innumeras civitates et parcellas
164   2,  5|       sperabatur, sed a monarchia quae in unum constituta unitati
165   2,  5|               de civitate contrarietas in excellenti libro plane apparet
166   2,  5|             ante Gallicam Revolutionem in publicum tradidit. sub Frederico
167   2,  5|             sub Frederico rege civitas in res omnes tam oeconomicas
168   2,  5|                administrabantur qui ea in sex annos conducebant: ita
169   2,  5|        administrabat, lanam texebat ut in magno aedificio quod Lagerhaus
170   2,  5|           industria prospere evadebat, in publicam statim a rege convertebatur,
171   2,  7|          oeconomicae et politicae aura in primis saltem Revolutionis
172   2,  8|             ipsi finis est. ergo etiam in civili societate, id tantum
173   2,  8|       relinquet. at cum plures homines in societatem quamdam conveniunt,
174   2,  8|           plenum est et perfectum ius. in ea «contractus primitivus»
175   2,  8|            habet et robur et effectum: in ea «status naturae» absolute
176   2,  8|                 e statu naturae egredi in quo sunt adhuc, vel etiam
177   2, 10|                quidem existit, sed non in tempore. qui contractui
178   2, 10|               informare conantur, Kant in ipso facto, quia est factum,
179   2, 10|          formam recognoscit. nulla est in terra potestas, quaecumque
180   2, 10|       potestate rectoria potestas, vel in physica, vel in morali persona,
181   2, 10|          potestas, vel in physica, vel in morali persona, quodam modo
182   2, 10|  contradictione, oppugnat et destruit: in omni rebellione suimet ipsius
183   2, 10|             quod tribunal instituerunt in quo populus regem, id est
184   2, 11|                 nam populus non potest in duas scindi supremas dominationes,
185   2, 12|         institutae sunt non devincitur in aeternum. nulla enim fundatio
186   2, 12|               spoliabit sed quae dedit in tempus, vindicabit rursus. ~ ~
187   2, 13|          durissimo labore, perveniant. in eo Kant a socialismo dissentire
188   2, 13|               habet ius suffragii. nec in hoc ipso aequalitas laedetur
189   2, 14|           rursus aperire portas, illos in participationem bonorum
190   2, 15|            vinculum: nullum est igitur in rem ius hominis. «et si
191   2, 15|             hominis. «et si homo solus in terra esset, terram habitaret,
192   2, 15|               substantiam concessit ut in ea operaretur? nullum est
193   2, 15|             poetae celebrarunt, nam ea in tempore fuit: ea est factum,
194   2, 15|            quod omnes homines suum ius in partem quamdam terrae singulo
195   2, 15|              quod ille rursus suum ius in cetera relinquet. ita et
196   2, 15|             nonne ius habebit civitas, in qua pactum sociale perpetue
197   2, 15|               conditiones possessionis in novos modos mutandi? ita,
198   2, 15|                 non quod ipse privatam in terram habeat possessionem,
199   2, 15|         communionem et extratemporalem in realem et historicam et
200   2, 15|        conabitur? Kant igitur quamquam in libertate totum quasi hominem
201   2, 16|              extensior umbra. nam quod in Kant «individualismus» est,
202   2, 16|            Kant «individualismus» est, in Fichte «anarchismus, vocari
203   2, 16|                 vocari potest; et quod in Kant «socialismus vel potius
204   2, 16|       socialismi semen» vocari potest, in Fichte «collectivismus»
205   2, 17|              destruendi sunt. nec ulla in perpetuum concedi possunt
206   2, 17|          contractantium voluntatem nec in posteros ut vinculum iniici
207   2, 18|                non rationi oboedirent. in hoc de historia iudicio
208   2, 18|               nobis humanam gentem non in quotidiana mediocritate,
209   2, 18|             mediocritate, sed tanquam «in festorum dierum vestitu»
210   2, 18|                nisi ipse pepigerit, et in pactum sociale intraverit.
211   2, 18|       civitatem semetipse devincire et in propria sua libertate permanere
212   2, 18|            civitates. non a territorio in quo natus est homo legem
213   2, 18|              homo legem accipit et tot in civitate civitates erunt
214   2, 18|               istas diversas civitates in eodem territorio una subsistere
215   2, 18|             nisi distincta et separata in civitate civitas? et in
216   2, 18|                in civitate civitas? et in civitatibus militaribus
217   2, 18|          civitas, aut potius castellum in civitate? quid etiam isti
218   2, 18|                nisi externa et infensa in civitate civitas? haec est
219   2, 18|              haberet, omnium libertas, in quacumque civitate sint,
220   2, 18|          plures sine plaga et offensu, in eodem territorio, civitates,
221   2, 19|              protulerit, rursus tamen, in civitate semel constituta,
222   3,  1|              administratione doctrinam in libello, qui non adhuc translatus
223   3,  1|               non adhuc translatus est in sermonem nostrum de Civitate
224   3,  1|              quintessentiam socialismi in libello e grandi opere excerpto,
225   3,  1|            excerpto, et a Benoît Malon in Gallicum sermonem traducto,
226   3,  2|          directe cum omnibus hominibus in eadem historica et geographica
227   3,  2|            habet homo activitatem suam in quadam certa operae zona,
228   3,  5|            indicatur. sed pro diversis in civili societate hominum
229   3,  5|           necessaria. sic agricola qui in vivificante aere laborat
230   3,  5|               delicata veste eget. sed in die quietis necesse est
231   3,  5|         pulchritudinis imaginem semper in eo tanquam renovent et excitent.
232   3,  6|            relativa quantitate laboris in eis inclusa determinatur.
233   3,  6|             sed id laboris tempus quod in summam et generaliter, aut,
234   3,  6|      producitur valoris norma est: nam in eodem tempore, in hora scilicet,
235   3,  6|             est: nam in eodem tempore, in hora scilicet, labor difficillimus
236   3,  6|           necessariam impensum tempori in quo res producitur adiungi
237   3,  6|            adiungi debet: sic res quae in una hora effici videtur
238   3,  6|               hora effici videtur vere in anno efficitur, et quantitatem
239   3,  6|               potest esse mensura nisi in quantitate laboris ad quantitatem
240   3,  7|             cum et quantitatem laboris in quaque re producta mensuram
241   3,  7|            hominibus suppeditetur. sic in quaque re oeconomistae et
242   3,  7|                sociatum reperiunt. sed in eo graviter errant et peccant,
243   3,  7|              quantitate laboris ducit. in quibusdam, concedo, extraordinariis
244   3,  7|        determinatur: ut si sitientibus in deserto offertur aqua aut
245   3,  7|         offertur aqua aut esurientibus in insula offertur panis, rarissimum
246   3,  7|            exigere possit. vera igitur in societate valoris norma
247   3,  7|                 sed non pro utilitate. in hoc ergo Fichte erravit
248   3,  7|          socialismum paene creavit: et in hoc quasi vitali puncto
249   3,  8|           circumscripta erit et mundus in mundo. hoc valde socialismo
250   3,  8|                et laboris et iustitiae in civitate una instituere,
251   3,  8|        commercio cum aliis eivitatibus in quibus nulla viget norma
252   3,  9|           quotidianum temporis laboris in iustum modum et humanum
253   3,  9|            coercere nequit, nisi simul in aliis civitatibus et eadem
254   3,  9|               orbis terrarum civitates in una tanquam oeconomica civitate
255   3,  9|             venditur pro norma valoris in civitate instituta. sic
256   3, 10|            collectivismum, omnia opera in publicam administrationem
257   3, 10|          publicas administrationes mox in torpore somni et mentis
258   3, 10|           vidisset machinarum vim quae in saeculo nostro parvam opprimit
259   3, 10|           constitutionem proposuisset. in hoc quoque Fichte cum Schaeffle
260   3, 10|              papyri fragmenta proponit in quibus qoaedam laboris horae
261   3, 10|         valoris esse. nummos omnes qui in civitate sunt reficit, et
262   3, 10|              nullo modo ipsius metalli in nummis inclusi valori respondet.
263   3, 10|              metallica. ergo Fichte et in haec nummorum quaestione,
264   3, 11|                et divina libertate: et in societatem humanam non descenderet
265   3, 11|           humanam non descenderet nisi in ea plenam divinae suae solitudinis
266   3, 12|         mutandas res negat. sic tantum in novas res praecipites eunt
267   3, 12|             qui veritatem non intus et in ima mente longa meditatione
268   3, 12|           externo fulmine: sed veritas in mente tanquam intimum et
269   3, 12|               et dulce lumen est, quod in res externas gradatim et
270   3, 13|                similior est Gallis qui in 1789 et in 1848 novum quasi
271   3, 13|              est Gallis qui in 1789 et in 1848 novum quasi iustitiae
272   3, 13|              Karl Marx acceperunt. sed in Germania quoque socialismus
273   3, 13|               ire et e scholis evadere in forum nisi affectus quoque
274   3, 13|               Lassalle qui socialismum in commune iecit et in plebem
275   3, 13|        socialismum in commune iecit et in plebem diffudit et propagavit,
276   3, 13|       nationali socialismo indulget ut in Germania, tanquam «in civitate
277   3, 13|               ut in Germania, tanquam «in civitate clausa», iustitia
278   4,  1|              mysticis Ideae regionibus in oeconomicam transtulisse.
279   4,  2|                                        In Hegeliana iuris philosophia
280   4,  2|                libertatem non semel et in abstracto definit, sed processum
281   4,  2|      voluntatis infinitudinem fiunt et in re politica et in religione
282   4,  2|             fiunt et in re politica et in religione fanatici. in re
283   4,  2|              et in religione fanatici. in re politica meram et indeterminatam
284   4,  2|           vacuae inane erigunt idolum. in religione autem propriam
285   4,  3| indeterminationis, positiva fiet: ergo in quoque homine indeterminata
286   4,  3|          homine indeterminata voluntas in singulum voluntatis morem
287   4,  3|           affirmata: nam cum voluntas, in abstracto prius infinita,
288   4,  3|         abstracto prius infinita, sese in determinationis finibus
289   4,  3|          finibus includit, manet tamen in se infinita, et ad infinitudinem,
290   4,  3|          determinatam tendit. non enim in hoc singulae et individuae
291   4,  3|           indeterminata universalitate in particularitatem (Besonderheit),
292   4,  3|             sed valde errant qui veram in libero arbitrio libertatem
293   4,  3|              et fortuito inservit. ita in libero arbitrio immanens
294   4,  3|                indeterminationem usque in particularitate exprimat
295   4,  3|            particularitate exprimat et in eo verum sit, sed eam libertatem
296   4,  3|      libertatem fortuito submittat, et in eo falsum sit. ergo voluntas
297   4,  4|                                        In hac particularitatis sphaera
298   4,  4|            habet particularitatem suam in possessione exprimendi:
299   4,  5|                 qui voluntatem humanam in ea particularitate tanquam
300   4,  5|                particularitate tanquam in summa et absoluta libertate
301   4,  5|                  Begeisterung). nullas in iure civili leges admittunt
302   4,  5|           conscientia oriuntur. nullum in re polilica ordinem admittunt
303   4,  5|             voluntate nascitur. nullam in religione normam accipiunt
304   4,  5|               et eligit. nullam quoque in liberalibus artibus regulam
305   4,  5|               non id est pulchrum opus in quo artificis «particularitas»
306   4,  5|           particularitas» apparet; sed in quo contra universalis eminet
307   4,  5|        universalis eminet pulchritudo. in Phidiae statuis nihil reperitur
308   4,  5|       repraesentet, non deos. vera est in universalitate, ut pulchritudo,
309   4,  7|              cuiusque singula voluntas in ordine quodam concreto et
310   4,  7|        concreto et naturali includatur in quo, non abstracte, sed
311   4,  7|                quo, non abstracte, sed in re, ad universalitatem promoveatur.
312   4,  9|             cum multiplicatae familiae in nationem quamdam sese extenderunt,
313   4,  9|               Staat) plane distinguit. in Civitate enim ut mox animadvertemus,
314   4,  9|         cuiusque civis voluntas plenam in universali norma et universali
315   4,  9|              semet ipsum civis quisque in civitate reperit, dummodo
316   4,  9|             suimet ipsius oblitus sit. in societate civili contra
317   4,  9|          iungitur, non pacto quidem ut in sphaera particularitatis
318   4, 10|             ipso reiicitur quod non ei in civili societate melius
319   4, 10|        societate melius evenit quam si in silvarum solitudine fera
320   4, 11|               et plagas et collisiones in via insciae necessitatis
321   4, 11|               das substantielle Ganze) in quo singulus quisque civis
322   4, 11|          ceteris dividit et alienat et in singularn personam, a se
323   4, 11|             patrum et familiae imperio in quo certam homines subsistentiam
324   4, 11|      societatis civilis factus est, et in eam tot iura habet quot
325   4, 11|                publice educandi et eos in scholas lege mittendi. disputationes
326   4, 11|           mittendi. disputationes quae in Gallia ortae sunt inter
327   4, 11|          volunt, ad hoc pertinent». et in re oeconomica eo magis singulos
328   4, 11|            civilis societas debet quod in oeconomica crevit insecuritas.
329   4, 11|      consummabatur ubi productum erat: in mediaeva aetate nullum fere
330   4, 11|             veterem mundum et a vetere in novum viae creatae sunt
331   4, 11|               agriculturae, terra est: in mari contra commercium versatur.
332   4, 11|                sic olim res oeconomica in terra fundata erat, parva
333   4, 11|            quosque cives, vel invitos, in re oeconomica, tanquam e
334   4, 11|            oeconomica, tanquam e terra in mare et in incertum proiecit,
335   4, 11|             tanquam e terra in mare et in incertum proiecit, hos tueri
336   4, 12|     infirmitatem thesauros instituisse in quaque operantium corporatione,
337   4, 12|       particularitate sua avellant, et in commune commoda, mentes,
338   4, 12|      Staatssocialismus» appellari. nam in Hegeliana iuris philosophia,
339   4, 12|        cupiditatum, suum modo commodum in aliorum commodo appetentium,
340   4, 12|             socialismus» vocatur valde in Hegeliana philosophia, civitati
341   4, 12|               veram et summam unitatem in qua omnis homo et propriam
342   4, 12|              suam naturam et universam in se humani generis et dignitatem
343   4, 13|             humanae normam constituat. in Civitate igitur cuiusque
344   4, 13|            infinitudinem erigitur : et in Civitate et per civitatem
345   4, 13|              tandem vere infinita est. in temporibus antiquis Civitas
346   4, 13|                Civitatem evertunt, cum in ea perfecta individualitas
347   4, 13|                 quocumque modo homines in Civitatem convenerint, ea
348   4, 13|              divina essentia : nam cum in Civitate libertas absoluta
349   4, 13|          processus est Dei et incessus in mundo, quod Civitas Sit (
350   4, 13|                 es ist der Gang Gottes in der Welt, daß der Staat
351   4, 13|            Civitas, divina est, et cum in Deo tantum singula quaeque
352   4, 13|                abstracta persona erat, in Civitate fit «persona substantialis»:
353   4, 14|             Der Staat ist Organismus). in animalibus duo sunt quasi
354   4, 14|          primum est abstracta et quasi in se inclusa sensatio, ut
355   4, 14|               familia est sensibilitas in se quasi inclusa: societas
356   4, 14|              quae ad externa vertitur. in Civitate, quasi in perfecto
357   4, 14|           vertitur. in Civitate, quasi in perfecto nervorum systemate,
358   4, 14|              singulus quisque Civis et in se vivat et in universalitate. ~ ~
359   4, 14|                Civis et in se vivat et in universalitate. ~ ~
360   4, 15|                apud Hegel Idea quaeque in sua momenta et differentias
361   4, 15|               aliud sit quam Idea sese in differentias suas dispartiens.
362   4, 15|               suas dispartiens. et cum in organismo nullurn est organum,
363   4, 15|              noscas, sed si Deum ipsum in ipsa Dei vita et ipso Dei
364   4, 16|                ipsa religio potest ita in superstitionem degenerare
365   4, 16|       repraesentationem, fidem, id est in subiecto et in subiectivitate.
366   4, 16|           fidem, id est in subiecto et in subiectivitate. in Civitate
367   4, 16|         subiecto et in subiectivitate. in Civitate contra absolutum
368   4, 16|        subiectivitate informare ardet. in religioso affectu veritas
369   4, 16|                absolutum anima hominis in subiectivitate vertitur
370   4, 16|           declarat Deum non esse totum in obiectivitatem mundi traductum:
371   4, 16|            enormis transitio ab intimo in externum, quam difficilis
372   4, 16|           immensa ea formatio rationis in rebus, ad quam tota mundi
373   4, 16|             historia cooperat. sed cum in religione homo valde difficilem
374   4, 16|       imperfectam rationis formationem in rebus declaravit, ad quam
375   4, 17|        redigitur ut tueatur ordinem et in angulo viarum lampadas illuminet.
376   4, 17|          libertas sui appetens et sese in rebus informans. qui ergo
377   4, 17|          civitatem plane intelligit et in civitate vere vivit, hic
378   4, 17|          mundum intelligit et Deum, et in Deo vivit: admirabilem sane
379   4, 17|               et totam humanam naturam in unam quasi consonantem simul
380   4, 18|              socialismus? Hegel quidem in societate civili, eum qui
381   4, 18|          commendavit, cum possessionem in sphaera particularitatis
382   4, 18|              veram et plenam Hegel non in singularitate personae,
383   4, 18|            singularitate personae, non in libero praedicato arbitrio
384   4, 18|        praedicato arbitrio posuit, sed in universalitate et civitate,
385   4, 18|            coniunctionem sustulit, cum in ea et veram esse inclusam
386   4, 19|                               Sed ipsa in globo, non iuris tantum
387   4, 19|           monstrat et progredi, nullam in mundo Ideae formam, nullum
388   4, 19|             momentum sibi sufficere et in aeternum valere facile concludimus.
389   4, 19|            considerant. Marx contra et in oeconomica intimam esse
390   4, 19|         mutationum capax est et semper in novas vertitur formas (die
391   4, 19|      begriffener Organismus)». et nunc in societate omnes homines,
392   4, 19|         oeconomiae leges et categorias in fluvium Heracliti immersit,
393   4, 20|       synthesin procedere ostendit: et in novo et pleniore absoluti
394   4, 20|              contradictiones solvi. et in oeconomica Marx ostendit (
395   4, 20|       historiam opposita prius momenta in novo et meliori ordine conciliare.
396   4, 20|         meliori ordine conciliare. sic in mediaeva oeconomica productio
397   4, 20|                 sed non rerum dominus. in nova aetate, quindecimo
398   4, 20|           instrumenta possidebant nunc in mercenarium opus ceciderunt:
399   4, 20|       mercenarium opus ceciderunt: sed in res et naturam, hominum
400   4, 20|             socialismum nascetur ordo, in quo productio et firma ut
401   4, 20|              quo productio et firma ut in mediaeva aetate et grandis
402   4, 20|          mediaeva aetate et grandis ut in moderna erit, et omnis homo
403   4, 20|              et Hegeliana cum Gallica «in progressum fide» tandem
404   4, 21|              pars consummata est, tum, in summa, verum rerum et historiae
405   4, 21|                exponere licet: ita ut «in expositione» oeconomica
406   4, 21|                esse videri possit, sed in re sit a posteriori, et
407   4, 22|                modo ab Hegeliana usque in fundamentis differt, sed
408   4, 22|              processus rerum esse, qui in hominis cerebro tanquam
409   4, 23|             est primus qui summatim et in toto dialecticae incessum
410   4, 23|        exposuit. apud Hegel dialectica in caput incedit: satis est
411   4, 23|           caput incedit: satis est eam in pedes restituere ut sana
412   4, 24|            oeconomicis magistris, quia in ipsa rerum existentium conceptione
413   4, 24|           necessariam cladem (weil sie in dem positiven Verständnis
414   4, 25|              et oeconomica. quaecumque in mentibus et ingeniis factae
415   4, 25|         mutationibus praeparatae sunt. in eo Lassalle cum Marx consentit:
416   4, 25|           formis pendere declarat. sic in mediaevo possessio terrae
417   4, 25|      informabantur: cum Deum ipsum non in processu et evolutione sed
418   4, 26|         Gallica nihil aliud fecit quam in legem transferre et transcribere
419   4, 26|               et transcribere quae iam in rebus ipsis et oeconomica
420   4, 26|                declaraverunt, machinis in Britannia inventis Gallica
421   4, 26|              machine à filer le coton) in anno 1771 inventa primus
422   4, 26|                hominibus laborare. sed in re burgenses burgensibus
423   4, 28|             socialismi milites tanquam in exercitum unum cogere si
424   4, 28|         consummatus? annon socialistae in sterili quadam contemplatione
425   4, 28|               dignitatem et libertatem in antiqua societate oppressam
426   4, 28|          cuiusque hominis libertas non in sphaera possessionis perfecte
427   4, 28|          quoque nullum irae esse locum in historia declarat. «ego
428   4, 28|              agere possunt quam agunt, in hodierna oeconomica: non
429   4, 28|                 illi obstat, et vel si in seditionibus vivit et nova
430   4, 28|                sic, secundum Lassalle, in Germania, in primis sextidecimi
431   4, 28|        secundum Lassalle, in Germania, in primis sextidecimi saeculi
432   4, 28|             fuit «reactionär». nam cum in nascente tum oeconomico
433   4, 28|         octavidecimi saeculi Revolutio in sextodecimo saeculo a Germanis
434   4, 29|         transiens. sic socialismus non in aeternum valet. imo, quid
435   4, 31|             significavit tantum nullum in historia eventum esse, nullam
436   4, 31|                momentum Ideae est: sed in hoc tamen servitus et iniqua
437   4, 31|          iniqua et portentosa est quod in momento Ideae sistit et
438   4, 31|           moratur quod ipsa dialectica in aliud promovetur momentum.
439   4, 31|         historiae subiicit. si Civitas in se et essentia sua divina
440   4, 31|         Civitates quae malae sunt quia in eis essentia et Idea Civitates
441   4, 31|               vinculo iungit praeparat in dialectica civitatem, id
442   4, 31|               universalitatis unionem. in historia contra, ut Hegel
443   4, 31|            societatem civilem fuit cum in antiquis gentibus norma
444   4, 31|       singularitatem hominum exprimit, in dialectica prior est familia
445   4, 31|           dialectica prior est familia in qua haec singularitas primam
446   4, 31|                unionis formam accipit. in historia contra possibile
447   4, 32|           mysticismum omnem exuerit et in historia dialecticam deprehendat,
448   4, 32|              dialectica confundit, nam in historia dispersa sunt et
449   4, 32|                momenta quae dialectica in perfectam synthesin, ut
450   4, 32|            naturae humanae, «quae nunc in agricolas robustos quidem
451   4, 32|       dividitur» perfectio restituetur in integrum. ~ ~
452   4, 33|             Fichte et Hegel conciliat, in extrema tanquam dialectica
453   4, 33|       historiae mutationes sunt tantum in possessionis forma mutationes.
454   4, 33|             spe et fervore et fide, si in ipsa historiae dialectica
455   4, 33|          historiae dialectica et quasi in termino dialecticae, iustitiae
456   4, 33|           Gallico, et hora proxima est in qua in unum et eumdem socialismum
457   4, 33|                hora proxima est in qua in unum et eumdem socialismum
458   4, 34|         intelligere, non satis est eum in propria et transitiva forma
459   4, 34|             usurpasse sermonem, quando in hoc sermone et ius humanum
460   4, 34|             descripsit, conformis est, in eo socialismum non quasi
461   4, 35|          perlegi:~Lutetiae Parisiorum, in Sorbona, ante diem IV nonus
462   4, 35|        MDCCCXCI, facultatis litterarum in academia Parisiensi decanus, ~