Cap. Capov.

 1   1, 28|        libertatem cuiusque nonnisi civitatis ipsius potentia et iure (
 2   2,  3|            duas tanquam contrarias civitatis ideas conciliare coacti
 3   2,  3|        iura et libertatem adversus civitatis vim et tyrannidem extollebant
 4   2,  4|          mysticum et monarchiae et civitatis fundamentum tanquam a radice
 5   2,  5|    colligit et coagit. in eo inest civitatis ius (le droit de l'état)
 6   2,  5|            civis cuiusque est, non civitatis. ~ ~
 7   2,  7|        assumpserint, et contrariam civitatis ideam praeclarus ille Fredericus
 8   2,  7|           libertatem civium et una civitatis ius amplexi sunt et conciliare
 9   2,  8|         publicum attinet et ad ius civitatis (Staatsrecht) nulla lex
10   2, 10|                         Sed rursus civitatis idea apparet quae Gallicae
11   2, 10|             errant. contractus est civitatis rationalis origo, non historica.
12   2, 12|      fundatio sine consensu tacito civitatis institui potuit. cum autem
13   2, 12|        Kant, ea potentia et id ius civitatis, non opus est illum socialismo
14   2, 13|            pauperrimos si non lege civitatis, rerum quidem ipsarum lege
15   2, 14|            omnibus istis hominibus civitatis rursus aperire portas, illos
16   2, 15| quemadmodum contractus originarius civitatis fundamentum est, ita contractus
17   2, 15|       mutandi? ita, secundum Kant, civitatis rector supremum habet fundorum
18   2, 15|          philosophice tamen sua et civitatis et possessionis idea socialismo
19   2, 18|          et hodie sub specie unius civitatis et societalis plures sunt
20   3,  3|          civis nullus poterit sine civitatis permissione aut agricola
21   3, 10|           ac Schaeffle oeconomicam civitatis constitutionem proposuisset.
22   4,  9|     universali norma et universali civitatis vita libertatem suam reperit:
23   4, 12|          ipsam praeparent supremam civitatis unitatem. et non modo eadem
24   4, 12|           formabatur: et qui nunc «civitatis socialismus» vocatur valde
25   4, 12|          et imbecillum socialismum civitatis veram unitatem et iustitiam
26   4, 13|          relinquerent et essentiam Civitatis ex fortuito singularum voluntatum
27   4, 13|      Civitatem convenerint, ea est Civitatis divina essentia : nam cum
28   4, 13|            possunt Civitates extra Civitatis essentiam et conceptum evadere;
29   4, 15|       Civitas non ad hoc aut illud Civitatis organum, non ad rectoriam
30   4, 15|         redigi potest, sed Civitas Civitatis est fundamentum, et sua
31   4, 16|            est. inde religionis et Civitatis relationes definiri possunt.
32   4, 16|     religionis frenum, non religio Civitatis fundamentum. et si religio
33   4, 16|            et ita hanc servitutem, Civitatis essentiae contrariam, foveret,
34   4, 16|        foveret, non modo non esset Civitatis fundamentum, sed Civitatem
35   4, 18|          eum qui nunc «socialismus civitatis» vocatur, lineavit, et corporationes
36   4, 18|           quoque possessionem, sub civitatis unitatem et normam et divinam
37   4, 19|         globo, non iuris tantum et civitatis, sed tota Hegeliana philosophia,