Cap. Capov.

 1   1,  3|           aut temerariam individui cuiusque civis licentiam, sed tanquam
 2   1, 17|            in oeconomica, singulam cuiusque hominis voluntatem in abstracto,
 3   1, 17|           contra solent individuam cuiusque voluntatem universo rerum
 4   1, 28|      interpretantur, et libertatem cuiusque nonnisi civitatis ipsius
 5   2,  3|           in illo saeculo, singuli cuiusque hominis iura et libertatem
 6   2,  3|            quae libera «individui» cuiusque voluntate informabatur,
 7   2,  3|           et in qua haec individui cuiusque libertas, vel post «pactum
 8   2,  4|    libertatem praesertim individui cuiusque civis et iura adversus et
 9   2,  5|      educationem attinet hoc civis cuiusque est, non civitatis. ~ ~
10   2,  6|      gubernat. civitas cum propria cuiusque commoda fovere conatur,
11   2,  8|             Kant primum individuam cuiusque libertatem quasi iuris fundamentum
12   2,  8|           aequo consentaneum, quod cuiusque libertatem integram relinquet.
13   2, 15|       individua et propria singuli cuiusque hominis voluntate procedit.
14   2, 15|        secundum quam omnes homines cuiusque ius et possessionem constituent,
15   2, 15|   possessionem tanquam ius singuli cuiusque hominis ab operibus cuiusque
16   2, 15|       cuiusque hominis ab operibus cuiusque derivat: et si nulla possessio
17   2, 15|          oblitus es eum libertatem cuiusque hominis non tanquam temerarium
18   2, 15|       definire. quemadmodum intima cuiusque hominis libertas nonnisi
19   2, 15|          politicum et possessionis cuiusque civis non ab ipsa civitate
20   2, 18|          civitas libertatem plenam cuiusque hominis pro fundamento haberet,
21   2, 19|      contendit, eadem civitas quae cuiusque civis libertatem tuetur
22   2, 19|      sociali pacto et ipsa singuli cuiusque tuenda libertate socialismus,
23   3,  5|           necessaria sunt quae pro cuiusque nationis et temporis moribus
24   3,  6|          determinatur. nec singuli cuiusque hominis arbitrio labor ad
25   3, 10|   determinat, et normam valoris et cuiusque rei pretium. et quisque
26   3, 10|           languescere nisi singuli cuiusque productoris propria activitas
27   3, 10|         centum inscribuntur et cum cuiusque rei pretium pro laboris
28   4,  4|       ingenii et virium et laboris cuiusque particularitate. ipsa possessio
29   4,  5|          normam, sed singulam modo cuiusque et temerariam «inspirationem» (
30   4,  5|      admittunt nisi quae ex intima cuiusque conscientia oriuntur. nullum
31   4,  5|         nisi qui ex libera singuli cuiusque civis voluntate nascitur.
32   4,  7|           et abstracta si voluntas cuiusque hominis singula tanquam
33   4,  7|        pacto tanturn cohaeret quod cuiusque singularitatem cum aliorum
34   4,  7| particularitatem. necesse est ergo cuiusque singula voluntas in ordine
35   4,  9|          quamdam sese extenderunt, cuiusque familiae personae erga aliarum
36   4,  9|            animadvertemus, singula cuiusque civis voluntas plenam in
37   4, 11|     struerentur. «sed si individua cuiusque libertas contra hanc coercitionem
38   4, 11|     necesse est tamen cum singulae cuiusque cupiditates sint caecae
39   4, 13|         debet Civitas quod singuli cuiusque civis individualitatem offendat;
40   4, 13|     constituat. in Civitate igitur cuiusque hominis voluntas ad universalitatem,
41   4, 16|   fanatismus qui omnia pro singuli cuiusque hominis subiectivitate informare
42   4, 16|           obiectivitas particulari cuiusque hominis subiectivitate praestat. ~ ~
43   4, 28|            Christianismus personae cuiusque singulae dignitatem et libertatem
44   4, 28|      proclamavit; ea tamen singuli cuiusque hominis libertas non in