Cap. Capov.

 1   1,  4|      amplectamur: satis est illos homines interrogemus qui Germanicum
 2   1, 10|           fidei. illi sat erat si homines Christum, per tot saecula
 3   1, 13|          et nunc quoque, si omnes homines in imo cordis, et ut ait
 4   1, 13| fraternitatis, languere. plerique homines verbo homines, re iumenta
 5   1, 13|            plerique homines verbo homines, re iumenta sunt: quis autem
 6   1, 16|            Deus, verbo suo, omnes homines ad salutem vocat; sed Deus,
 7   1, 17|     consideramus; et omnes dehinc homines aeque liberos esse contendimus.
 8   1, 23| foeneratores, sed quadam in alios homines dominandi infinita superbia.
 9   1, 24|        tam exitiales et pestiferi homines sint foeneratores, nihil
10   1, 24|         ea pertracti ut vestigiis homines elusi putent ex antris esse
11   1, 26|         contra ageret, paucissimi homines in alios avide dominarentur
12   1, 26|       omnia feri commoda in alios homines emittere videri vult., et
13   2,  5| gloriaretur. saepe in libris suis homines novos extollit nec ullam
14   2,  5|        nec ullam esse dicit inter homines differentiam quam et ingenii
15   2,  8|          relinquet. at cum plures homines in societatem quamdam conveniunt,
16   2, 10|        dixisset tempus fuisse quo homines statum naturae deserentes
17   2, 10|           modo explicari possunt: homines tumultuarii timent ne ipso
18   2, 15|         nullum est ius nisi inter homines et quemadmodum contractus
19   2, 15|    habitaculum assignatum est, et homines sine terra vivere nequeunt,
20   2, 15|   communio est terrae inter omnes homines originaria. nec ea intelligenda
21   2, 15|   nascitur et procedit quod omnes homines suum ius in partem quamdam
22   2, 15|          erit secundum quam omnes homines cuiusque ius et possessionem
23   3,  2|   applicandi? ius suum, cum omnes homines aequales sint, ab aliorum
24   3,  4|      possunt, metiemur: cum autem homines hodie praesertim pane e
25   3,  5| nutritivam. hanc relationem docti homines experientur et declarabunt.
26   3, 11|      igitur pauperes et miserrimi homines partem suam bonorum et possessionis
27   4,  4|      inest possessio (Eigenthum). homines possident et acquirunt bona
28   4,  4|   aequalitatem possessionum inter homines vindicant ut ipsorum hominum
29   4,  4|      aequalitati congruentem. nam homines aequales sunt non ut particulares
30   4,  6|           et pacta inter singulos homines oriuntur, et iustae possessiones;
31   4,  9|  reciproca necessitate quae omnes homines invicem astringit societas
32   4, 11|    familiae imperio in quo certam homines subsistentiam habebant,
33   4, 13|   historica origo, quocumque modo homines in Civitatem convenerint,
34   4, 18|          philosophiam declaravit, homines incitavit ut totam ipsorum
35   4, 19|           nunc in societate omnes homines, vel ii qui praesente ordine
36   4, 26|         cum primum sibi laborant, homines facile existimant sese omnibus
37   4, 28|          feruntur et promoventur, homines agere poterunt et facere
38   4, 28|         mellito colore pecuniosos homines et burgenses indui, sed
39   4, 31|  institutio ex hac Idea procedit, homines posse ut res tractari: et
40   4, 31|      profecto ita sunt constituti homines ut alii aliis tanquam res
41   4, 31|         cum voluntas humana alios homines ad res reducit, ipsa se
42   4, 31|        sic societas civilis, quae homines externa tantum cornmoditatis