bold = Main text
   Cap. Capov.                               grey = Comment text

 1   1,  2|        est tantum, sed factio in civitate. at et ipsa philosophia
 2   1, 17|  voluntas humana nisi Deo; et in civitate nihil valet politica libertas
 3   1, 17|       inter cives ordo iustitiae civitate ipsa constituatur. ipse
 4   1, 18|           contagione mali, et in civitate et in mundo infecta sunt.
 5   2    |                            2. De civitate (de l'état) apud Kant et
 6   2,  5|          monarchiae ius quod cum civitate una rex unus confunditur;
 7   2,  5|          mentis et Germanicae de civitate contrarietas in excellenti
 8   2, 11|        suum accepit, sed ab ipsa civitate; quae ducit originem a populo
 9   2, 15|       cuiusque civis non ab ipsa civitate et sociali pacto, quod norma
10   2, 18|          legem accipit et tot in civitate civitates erunt quot erunt
11   2, 18|         distincta et separata in civitate civitas? et in civitatibus
12   2, 18|          aut potius castellum in civitate? quid etiam isti inter se
13   2, 18|       nisi externa et infensa in civitate civitas? haec est mala et
14   2, 18|    omnium libertas, in quacumque civitate sint, inviolata esset et
15   2, 19|     protulerit, rursus tamen, in civitate semel constituta, socialismus
16   3,  1|       est in sermonem nostrum de Civitate negotiante clausa, expressit (
17   3,  3|     societas quasi vinculum, ips civitate quoque definita et terminata.
18   3,  8|          laboris et iustitiae in civitate una instituere, si haec
19   3,  9|        in una tanquam oeconomica civitate comprehendere vult quae
20   3,  9|        quoniam cum nulla externa civitate commercium agit: clausa
21   3,  9|    venditur pro norma valoris in civitate instituta. sic vere et apud
22   3, 10|        esse. nummos omnes qui in civitate sunt reficit, et novis nummis
23   3, 13|         in Germania, tanquam «in civitate clausa», iustitia instituatur.
24   3, 13|         et historiae processu et civitate doctrinam introspexerimus. ~ ~
25   4,  9|       Gesellschaft) quam Hegel a Civitate (Staat) plane distinguit.
26   4,  9|      Staat) plane distinguit. in Civitate enim ut mox animadvertemus,
27   4,  9|     semet ipsum civis quisque in civitate reperit, dummodo prius suimet
28   4, 12| praeparationem. illi expectant a civitate non illam modo externam
29   4, 13|   offendat; nihil rursus cives a Civitate exigere aut expectare debent
30   4, 13|    humanae normam constituat. in Civitate igitur cuiusque hominis
31   4, 13|   infinitudinem erigitur : et in Civitate et per civitatem libertas
32   4, 13|     divina essentia : nam cum in Civitate libertas absoluta et infinita
33   4, 13|       abstracta persona erat, in Civitate fit «persona substantialis»:
34   4, 14|          ad externa vertitur. in Civitate, quasi in perfecto nervorum
35   4, 16|         et in subiectivitate. in Civitate contra absolutum ad realitatem,
36   4, 17|        tanquam sibi sufficiens a civitate separari potest. nam civitas
37   4, 17| civitatem plane intelligit et in civitate vere vivit, hic et mundum
38   4, 18|         sed in universalitate et civitate, ita ut civitas sola sit