Cap. Capov.

 1   1, 14|       totum Deum, aliis dimidium Dei tribuunt? in omnibus missis
 2   1, 16|    arbitrium contendebat, servum Dei. quid infirmius, quid imbecillius
 3   1, 16|        homo sui esset, non esset Dei. non cum Deo dividitur imperium.
 4   1, 16|   faciendum, gratia adiuvante et Dei auxilio, quid faciunt quam
 5   1, 16|      fiamus! dicesne et promissa Dei inania esse et inanes minas
 6   1, 16| absconditum; id est inter verbum Dei et Deum ipsum. Deus, verbo
 7   1, 16|       est: nam non veram habemus Dei mensuram et iustitiae normam.
 8   1, 16|     facit in nobis et nihil nisi Dei virtute valemus. ~ ~
 9   1, 17|          adeo voluntatem hominum Dei iugo submittere ut servum
10   1, 23|      formosissima et pulcherrima Dei imagine, omnium horrendissimus
11   1, 23|     horrendissimus et teterrimus Dei hostis. ~ ~
12   1, 26|          nisi in plena splendeat Dei potentia. hoc autem est
13   2,  4|  adhaerebant. unde reges tanquam Dei legati apparebant et instrumenta.
14   2,  4|          aut rex, imo propius si Dei voluntati inservit, nullum
15   2,  4|      regium culmen in quo potius Dei maiestas consideret. denique,
16   3,  2|          applicari potest. terra Dei est, et agricola possidet
17   4, 13| göttlicher Wille). processus est Dei et incessus in mundo, quod
18   4, 15|        sed si Deum ipsum in ipsa Dei vita et ipso Dei quasi processu
19   4, 15|         in ipsa Dei vita et ipso Dei quasi processu deprehendas. ~ ~
20   4, 16|  Civitatem religioni submitteret Dei obiectivitatem subiectivitati
21   4, 16|       sperat ac ipsa universi et Dei ipsius evolutione informatus
22   4, 16|    religioni superior est quanto Dei obiectivitas particulari